Wyniki wyszukiwania dla frazy:

23.07.2020 Karolina Bieszczad-Stie

Taniec butoh pod mikroskopem

Taniec butoh rozwinął się pod koniec lat 50. ubiegłego wieku w Japonii, ale nadal brak jest jego jednoznacznej definicji, która pozwalałaby formalnie klasyfikować artystów jako tancerzy butoh, czy też ich działania artystyczne jako sztukę butoh. Wydaje się, że problem definicji pogłębił się jeszcze bardziej, odkąd taniec ten rozprzestrzenił się nie tylko geograficznie (a więc i kulturowo), ale także w kierunku innych dyscyplin, wychodząc poza sztuki sceniczne. Co ciekawe jednak, większość badaczy i artystów zdaje się akceptować niemożność zamknięcia butoh w ustalonych ramach i traktuje tę specyficzną i paradoksalną cechę butoh jako pole do twórczych działań. […] W tym artykule chciałabym...

15.07.2021 Justyna Stanisławska

Miasto Butoh 2021 – relacja z III Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Butoh

Wiosną tego roku w Warszawie odbyła się kolejna edycja Butohpolis Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Butoh. Wydarzenie to ponownie pokazało widzom szerokie spektrum świata butoh, jego interdyscyplinarność i transkulturowość: od kameralnych spektakli w wykonaniu artystów z Polski i zagranicy, poprzez wystawę fotografii, liczne performanse, projekcje on-line, czy instalację, po butoh-jam i flash mob. Mimo trwającej pandemii polskie środowisko butoh po raz kolejny mogło zabrać głos w ogólnoświatowej dyskusji na temat rozwoju tej sztuki, odchodzącej coraz częściej od swoich japońskich korzeni i ewoluującej pod wpływem tradycji kulturowych innych krajów. Podobnie jak w latach ubiegłych swoje prace zaprezentowali artyści japońscy tworzący poza krajem swojego...

19.01.2012 Aleksandra Capiga-Łochowicz

Taniec butoh jako droga do integracji ciała i umysłu

Taniec butoh, stworzony w latach pięćdziesiątych XX wieku przez Tatsumiego Hijikatę jest dziś obok teatru noh i kabuki zaliczany do najbardziej znanych i cenionych japońskich sztuk performatywnych. Mimo, że przez ostatnie sześćdziesiąt lat jego definicja i forma podlegały nieustannym zmianom, nadal można go podzielić na dwie odrębne przestrzenie: butoh sceniczne, wykonywane przed publicznością oraz butoh praktykowane poza sceną, skoncentrowane na głębokiej „obserwacji” własnego ciała i umysłu (choć trzeba zaznaczyć, że są tancerze dążący do połączenia tych dwóch rzeczywistości). Poza Japonią butoh funkcjonuje głównie jako sztuka sceniczna i nadal mało znane jest jego drugie, treningowe oblicze, które w istocie jest kluczowe...

27.06.2019 Justyna Stanisławska

Wymiar butoh. O „Butohpolis”. I Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Butoh w Warszawie

Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku japoński choreograf i tancerz, Tatsumi Hijikata, zapoczątkował nowy gatunek z pogranicza teatru i tańca – butoh. Jest to gatunek tak żywotny, że jego definicja wielokrotnie ulegała przemianom na przestrzeni ostatnich sześćdziesięciu lat, podobnie jak formy, które wciąż mnożą się i ewoluują, inspirując coraz to nowych widzów i artystów. Podobnie jak inne dziedziny sztuki, butoh jest nie tylko formą – owocem kreacji artystycznej – ale także wchodzi w dialog z otaczającą rzeczywistością, odzwierciedlając ducha czasu i miejsca, w jakich powstaje. Dlatego nowa inicjatywa, „Butohpolis”. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh, to niezwykła okazja, aby przyjrzeć się również...

20.11.2015 Joanna Sarnecka

Butoh – droga życia: relacja ze spektaklu Yoshito Ohno

Ptak i kwiat. Butoh – droga życia to tytuł spektaklu, który zaprezentował polskiej publiczności Yoshito Ohno, japoński mistrz butoh. Na zaproszenie Fundacji Pompka odwiedził  właśnie Warszawę, Kraków i Poznań, by pokazać spektakl i poprowadzić warsztaty bowiem butoh w Polsce zyskuje coraz liczniejszą grupę sympatyków. Yoshito Ohno to syn jednego z twórców butoh, Kazuo Ohno i zarazem wieloletni współpracownik także drugiego z założycieli ruchu – Tatsumiego Hijikaty. W swojej koncepcji butoh stara się znaleźć równowagę między doświadczeniami i filozofiami obydwu prekursorów. Integruje te dwa światy, kreując własny, autorski styl. Nie przekreśla w swojej drodze artystycznego rozwoju także innych technik, które poznawał:...

08.03.2016 Joanna Sarnecka

Życie, śmierć, kwiat – Jinen Butoh Atsushiego Takenouchiego

W lutym, na zaproszenie Fundacji POMPKA, po raz kolejny odwiedził Polskę znany japoński tancerz butoh, Atsushi Takenouchi. Pobyt obejmował kilka dni intensywnychwarsztatów, pokaz  performansu oraz filmu i stał się prawdziwym świętem dla pasjonatów butoh. Po raz pierwszy Takenouchi przyjechał do Polski 17 lat temu na zaproszenie Teatru Kana. Od tamtego czasu wracał wielokrotnie. Droga, czy szkoła butoh, którą stworzył tzw. Jinen butoh, ma tu wielu miłośników zarówno wśród tancerzy, czy aktorów, jak i ludzi szukających bliskiego kontaktu ze sobą, swoim ciałem i Naturą. Opiera się bowiem na poszukiwaniu naturalnego ruchu, ekspresji emocji, podejmowaniu dialogu z uniwersum.

11.09.2020 Joanna Sarnecka

Butoh – oswajanie nie-miejsc

Mimo ograniczeń związanych z pandemią, w ramach „Butohpolis” miało miejsce wiele ważnych, inspirujących wydarzeń. Można powiedzieć, że wspólnym mianownikiem wielu z nich była przestrzeń. Centrum miasta, schody prowadzące do opuszczonych fortów, dziki ogród okalający naruszone zębem czasu budynki, a w końcu także teatr mieszczący się w tej nieoczywistej przestrzeni. Milcząca opowieść nie-miejsca towarzyszyła działaniom artystów i poruszała publiczność, pozwalając na całościowe doświadczanie tego, czym jest lub może być butoh.

24.06.2019 Joanna Sarnecka

Butohpolis – miejska alternatywa taneczna

I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh, odbywający się w siedzibie Teatru Akt w Warszawie, obfitował w intensywne przeżycia estetyczne. Swoje spektakle zaprezentowali m.in. twórcy z dużym dorobkiem artystycznym: Marouska Ronchi, Krzysztof Jerzak, Sylwia Hanff i Valentin Tszin. Jako widzowie w ciągu kilku godzin przeżyliśmy podróż poprzez odmienne estetycznie i energetycznie światy.

12.04.2016 Joanna Sarnecka

Intuitywnie o Beksińskim – recenzja ze spektaklu butoh Sylwii Hanff, Joan Laage i Roberta Jędrzejewskiego

Twórczość Zdzisława Beksińskiego wciąż stanowi ważne źródło inspiracji. Intuitywny performans dwóch artystek: Sylwii Hanff (Teatr Limen, Polska), Joan Laage (Kogut Butoh, USA) i Roberta Jędzrejewskiego (Polska), zaprezentowany w marcu w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu to dowód na to, że potencjał tej twórczości jest ogromny, a z obrazami Beksińskiego można obcować wciąż od nowa, niekoniecznie poprzestając przy tym na pozycji odbiorcy. Dlaczego nie odważyć się zostać uczestnikiem dzieła? Performans stawia nas w nowej relacji wobec  obrazów, zapraszając do ich wnętrza.

28.08.2017 Joanna Sarnecka

Remedium na samotność – o spektaklu Atushiego Takenouchiego „Objęcie”

Spektakl Atsushiego Takenouchiego zatytułowany Embrance (Objęcie),  choć dostarczył wyjątkowych,  zmysłowych wrażeń, niósł ze sobą także całe bogactwo znaczeń. Przypominał o pewnej zasadniczej prawdzie – kultura, cywilizacja dzieli, a doświadczenie natury, również własnej, daje wyjątkową okazję,  by doświadczyć jedności ze światem, innymi istotami i w końcu – z samym sobą.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close