Wyniki wyszukiwania dla frazy:

16.01.2012 Karol Urbański

Resentyment jako źródło  zafałszowań we wzajemnym postrzeganiu tańca klasycznego i tańca współczesnego w Polsce

Tematem, który chciałbym podjąć w tym tekście, jest budowanie własnej tożsamości i obrona pozycji artystycznych, które się zajmuje, nie tyle poprzez wskazywanie siły i walorów tego nurtu, który wybrało się  jako język artystycznej ekspresji, ile poprzez atakowanie oraz umniejszanie roli i znaczenia innych nurtów. Główna linia podziału w polskim tańcu przebiega tu, moim zdaniem, pomiędzy środowiskiem wywodzącym się z baletu i tańca klasycznego a środowiskiem reprezentującym taniec współczesny.

18.08.2014 Barbara Żarinow

Lublin otwarty na taniec – Letnie Forum Tańca Współczesnego 2014

Külli Roosna i Kenneth Flak to estońsko-norweski duet, który pracuje razem od 2008 roku. W ich spektaklach bardzo ważną rolę odgrywa narracja obejmująca szeroki zakres tematów: od problemów społecznych, poprzez reżim państw totalitarnych, po współczesną kulturę doby nowych mediów. Podczas Letniego Forum Tańca Współczesnego widzowie zobaczyli The Wolf Project. Artystów zainspirowała historia babci Külli, która w czasie II wojny światowej podzieliła los tysiąca Estończyków i została deportowana w głąb Syberii. Duet wychodzi od globalnego problemu wojny, działania reżimu politycznego, ale na tym nie poprzestaje. Aby przedstawić sytuację osoby przetrzymywanej i zniewolonej, artyści wykorzystują narrację pierwszoosobową.

16.11.2012 Teresa Fazan

Taniec jako eksperyment obecności (Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2012)

Stary Browar Nowy Taniec na Malcie w tym roku został zdominowany przez taniec eksperymentalny. Spektakle igrały z klasycznym pojęciem sztuki, odwoływały się do intymnych przeżyć twórców, niestandardowo angażowały widownię. I wzbudziły wiele refleksji. […] Wszystkie zaprezentowane na poznańskim festiwalu spektakle łączyło nowatorstwo w myśleniu o tańcu, jego formie i sposobach percepcji. Tego typu myślenie o sztuce – jak sądzę, myślenie dekonstruktywistyczne – niesie ze sobą ryzyko, że powstała forma sztuki niewiele ma wspólnego ze sztuką macierzystą (tu: tańcem), a mimo to przypisuje sobie jej nazwę i atrybuty. Cykl miał więcej wspólnego ze sztuką eksperymentalną – albo ze sztuką szeroko dziś...

04.02.2021 Krzysztof Hliniak

Etniczny, narodowy, ponad granicami. Taniec

Jagoda Ignaczak w artykule Dance of the World opisała międzynarodowy charakter sztuki tańca, która przełamuje granice i bariery kulturowe[1]. Tańca, do którego nie przystaje pojęcie nacjonalizmu. Podane przez autorkę przykłady artystów tańca podkreślają więc jego uniwersalny charakter. Czy tańce narodowe, etniczne i regionalne też mają taki potencjał Czy w dzisiejszych czasach dalej mogą budować mosty między narodami A jeśli tak, to jak je wykorzystać Czy też przeciwnie tańce te będą obecnie raczej ostoją ksenofobii W dobie globalizacji i jednocześnie rosnących w siłę lęków o utratę tożsamości, takie pytania są jak najbardziej uzasadnione. Na przełomie XX i XXI wieku, szczególnie w...

29.06.2011 Joanna Leśnierowska

Teraz taniec!

Podczas gdy za Oceanem obchodzi już setne urodziny, a nasi zachodni sąsiedzi mogą poszczycić się  dokonaniami jednej z największych dziś osobowości tej sztuki - Piny Bausch, w Polsce taniec współczesny nadal pozostaje na marginesie życia teatralnego. Pojmowany na ogół jako kolejna odmiana baletu, tworzy swe dzieła dla grona wtajemniczonych odbiorców, z dala od wielkich ośrodków teatralnych, na przekór odwiecznym problemom finansowym, bez wsparcia teoretyków, polegając jedynie na własnych doświadczeniach, podglądając światowych mistrzów i walcząc o należne mu w polskim teatrze miejsce. Środowisko tańca współczesnego w Polsce przypomina pulsującą pod powierzchnią oficjalnego teatru lawę, która raz do roku zalewa kraj roztańczoną...

22.05.2015 Tomasz Ciesielski

Nie-norweski taniec – z producentką Gunn Hernes rozmawia Tomasz Ciesielski

Taniec współczesny w Skandynawii jest docenianą i rozpoznawalną formą sztuki, jednak – ze względów polityczno-historycznych – funkcjonującą nieco inaczej w każdym z nordyckich krajów. Norweską wyjątkowość tworzą dwa czynniki: wielokulturowa tożsamość i ogromne środki, jakimi dysponują artyści ją tworzący. W Norwegii, nie tylko na poziomie artystycznym, właściwie nie istnieje rozróżnienie pomiędzy formami klasycznymi a współczesnymi. Brak królewskiego mecenatu dla baletu, mający wieloletnie tradycje w Danii i Szwecji sprawił, że ta forma sztuki  nie rozwijała się tak intensywnie, podobnie jak istniejące na uboczu tańce ludowe. Pozostało więc miejsce dla tańca współczesnego, który dzięki szybkiemu rozwojowi  w drugiej połowie XX wieku stworzył...

27.01.2012 Katarzyna Gardzina

Przełom nie zawsze przełomowy. Przemiany w polskim balecie po roku ’89

Żelazna kurtyna oddzielała polskich widzów i artystów od dokonań światowego baletu XX wieku, ale też dość skutecznie oddzielała świat od dokonań polskich artystów. Polscy tancerze często wybierali pracę w renomowanych zespołach zachodnich, oferujących inny, bardziej inspirujący repertuar i wolność artystyczną (Gerard Wilk, Waldemar Wołk-Karaczewski i inni).  Ci, którzy zdecydowali się na wyjazd, zaczęli pojawiać się z powrotem w kraju dopiero po ‘89 roku – już jako pedagodzy, baletmistrzowie i choreografowie. […] Otwarcie granic pozwoliło na swobodny przepływ idei choreograficznych, ale musiało minąć kilka, a czasem kilkanaście lat, by rodzime zespoły baletowe w pełni z tych możliwości skorzystały. Podstawową przeszkodą były...

16.07.2012 Magdalena Zamorska

Polskie odsłony butō (część II)

Formalna edukacja w zakresie tańca zachodniego (mam tu na myśli zarówno taniec klasyczny, balet, jak i taniec współczesny) nie jest obowiązkowym elementem drogi rozwoju artystycznego tancerzy butō. Natomiast wszyscy butōcy praktykowali wcześniej tzw. bodymind practices (praktyki psychosomatyczne) – praktyki, w których aktywność jest zawsze jednocześnie i cielesna, i mentalna, więc i samo działanie jest zawsze aktem cielesno-mentalnym. Te właśnie praktyki uważam za […]„ścieżkę dostępu”. Istotę butō stanowi w moim przekonaniu specyficzny trening psychofizyczny, otwierający przed artystą możliwość uważniejszego doświadczania siebie i świata w wymiarze czasowym i przestrzennym. Dlatego przedstawiając i analizując trening poszczególnych tancerzy butō skupiam się na określonych technikach...

18.08.2011 Dariusz Kosiński

Nie nie, czyli taniec teatru

W swoim słynnym no manifesto Yvonne Rainer rzuciła między innymi hasło „no to spectacle”, ochoczo podjęte i wciąż podejmowane przez tancerzy, którzy dążą do wydobycia się z sytuacji bycia dodatkiem do teatru lub jakąś jego „inną” odmianą. Niezgoda na bycie niekoniecznym ozdobnikiem lub egzotycznym odmieńcem prowadzi do chęci odreagowania poprzez mocne zadeklarowanie własnej niezależności, wypracowanie odrębnego języka, a w tej chwili przede wszystkim poprzez ustanowienie własnego zaplecza instytucjonalnego, w wymiarze organizacyjnym, administracyjnym, finansowym, a także edukacyjnym i akademickim.   Ważnym aktem owego samoustanowienia tańca w Polsce ma być stworzenie Instytutu Tańca. Byłem i jestem jego zwolennikiem, dostrzegam jednak w debacie...

17.08.2011 Elwira Piorun

Początek warszawskich “Zawirowań” – wywiad z Elwirą Piorun

ANNA KRÓLICA: Zbliża się trzecia edycja festiwalu Zawirowania, którego celem jest zaprezentowanie polskiemu widzowi sztuki tanecznej Europy Środkowej. Czy można by mówić o jakiś wspólnym stylu - czy cechach - artystów tego obszaru, czy coś ich łączy? Jak wobec tego rodzaju sztuki sytuuje się polski teatr tańca i taniec w ogóle?   ELWIRA PIORUN: Moje spostrzeżenie jest takie, że cała Europa Środkowa i Wschodnia trochę stylizuje się na Zachód. Staramy się na tym festiwalu pokazywać jednak spektakle, które mówią coś więcej o tych krajach, o ich kulturze… o ludziach, o zachowaniu tych ludzi, o ich rzeczywistości. Bo łatwo zauważyć, że...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close