Spektakle

Białystok/Festiwal Kalejdoskop 2013: Polski Teatr Tańca „Jesień – Nuembir” i „Wiosna – Effatha”

Zdjęcie: Białystok/Festiwal Kalejdoskop 2013: Polski Teatr Tańca „Jesień – Nuembir” i  „Wiosna – Effatha”

Wersja do druku

Udostępnij

4 kwietnia 2013 w ramach festiwalu Kalejdoskop w Białymstoku odbędzie się pokaz dwóch spektakli Polskiego Teatru Tańca: Jesień-Nuembir – kolejną część cyklu „4 pory roku”, który powstaje od 2007 roku w Polskim Teatrze Tańca oraz Wiosna – Effatha – projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie.

Jesień – Nuembir to trzecia po Naszyjniku gołębicy i Barocco realizacja Jacka Przybyłowicza w Polskim Teatrze Tańca. Artysta przez wiele lat związany z Kibbutz Contemporary Dance Company konsekwentnie penetruje relacje międzykulturowe w zderzeniu z językiem tańca współczesnego i tradycją muzyczną, zarówno o genezie klasycznej, jak i etnicznej. Inspiracją do spektaklu Jesień – Nuembir jest obrzędowość plemion berberyjskich zamieszkujących góry Atlasu. Nuembir to znaczy listopad, symboliczny czas przemijania, który w koncepcji Jacka Przybyłowicza odnosi się także (a może przede wszystkim) do jesieni życia człowieka, tancerza…

choreografia : Jacek Przybyłowicz
kostiumy: Adriana Cygankiewicz
muzyka: collage
realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński
czas trwania: 35 minut
premiera: 20.11.2008
tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał

„a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy Otwórz się” (Mk. 7,34)

Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym.

„Zamknęliśmy nasze zmysły, zgubiliśmy dziecięcą ciekawość, otwartość i siłę płynącą z odradzającej się cyklicznie natury.”

Ewa Wycichowska

idea i choreografia: Ewa Wycichowska

muzyka: Jacek Wierzchowski

ponadto w spektaklu wykorzystano: Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla

scenografia: Bohdan Cieślakwizualizacja

video: Marcelina Wojciechowska

kostiumy: Adriana Cygankiewicz

video instalacja: Kacper Lipiński

kierownik zespołu artystycznego – asystent choreografa: Anna Gruszka

asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta

światło: Ewa Wycichowska, Arkadiusz Kuczyński

realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński

inspicjent: Mariola Hendrykowska

kierownik techniczny: Grzegorz Okupniak

organizacja produkcji: Katarzyna Anioła

prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej)

czas trwania: 60 minut

powiązane

Ludzie

Ewa Wycichowska

Ewa Wycichowska

4 kwietnia 2013 w ramach festiwalu Kalejdoskop w Białymstoku odbędzie się pokaz dwóch spektakli Polskiego Teatru Tańca: Jesień-Nuembir – kolejną część cyklu „4 pory roku”, który powstaje od 2007 roku w Polskim Teatrze Tańca oraz Wiosna – Effatha – projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie.   Jesień – Nuembir to trzecia po Naszyjniku gołębicy i Barocco realizacja Jacka Przybyłowicza w Polskim Teatrze Tańca. Artysta przez wiele lat związany z Kibbutz Contemporary Dance Company konsekwentnie penetruje relacje międzykulturowe w zderzeniu z językiem tańca współczesnego i tradycją muzyczną, zarówno o genezie klasycznej, jak i etnicznej. Inspiracją do spektaklu Jesień – Nuembir jest obrzędowość plemion berberyjskich zamieszkujących góry Atlasu. Nuembir to znaczy listopad, symboliczny czas przemijania, który w koncepcji Jacka Przybyłowicza odnosi się także (a może przede wszystkim) do jesieni życia człowieka, tancerza…   choreografia : Jacek Przybyłowicz kostiumy: Adriana Cygankiewicz muzyka: collage realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński czas trwania: 35 minut premiera: 20.11.2008 tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał   „a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy Otwórz się” (Mk. 7,34) Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym.   „Zamknęliśmy nasze zmysły, zgubiliśmy dziecięcą ciekawość, otwartość i siłę płynącą z odradzającej się cyklicznie natury.” Ewa Wycichowska idea i choreografia: Ewa Wycichowska muzyka: Jacek Wierzchowski ponadto w spektaklu wykorzystano: Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla scenografia: Bohdan Cieślakwizualizacja video: Marcelina Wojciechowska kostiumy: Adriana Cygankiewicz video instalacja: Kacper Lipiński kierownik zespołu artystycznego – asystent choreografa: Anna Gruszka asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta światło: Ewa Wycichowska, Arkadiusz Kuczyński realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński inspicjent: Mariola Hendrykowska kierownik techniczny: Grzegorz Okupniak organizacja produkcji: Katarzyna Anioła prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej) czas trwania: 60 minut  

Jacek Przybyłowicz

Jacek Przybyłowicz

4 kwietnia 2013 w ramach festiwalu Kalejdoskop w Białymstoku odbędzie się pokaz dwóch spektakli Polskiego Teatru Tańca: Jesień-Nuembir – kolejną część cyklu „4 pory roku”, który powstaje od 2007 roku w Polskim Teatrze Tańca oraz Wiosna – Effatha – projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie.   Jesień – Nuembir to trzecia po Naszyjniku gołębicy i Barocco realizacja Jacka Przybyłowicza w Polskim Teatrze Tańca. Artysta przez wiele lat związany z Kibbutz Contemporary Dance Company konsekwentnie penetruje relacje międzykulturowe w zderzeniu z językiem tańca współczesnego i tradycją muzyczną, zarówno o genezie klasycznej, jak i etnicznej. Inspiracją do spektaklu Jesień – Nuembir jest obrzędowość plemion berberyjskich zamieszkujących góry Atlasu. Nuembir to znaczy listopad, symboliczny czas przemijania, który w koncepcji Jacka Przybyłowicza odnosi się także (a może przede wszystkim) do jesieni życia człowieka, tancerza…   choreografia : Jacek Przybyłowicz kostiumy: Adriana Cygankiewicz muzyka: collage realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński czas trwania: 35 minut premiera: 20.11.2008 tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał   „a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy Otwórz się” (Mk. 7,34) Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym.   „Zamknęliśmy nasze zmysły, zgubiliśmy dziecięcą ciekawość, otwartość i siłę płynącą z odradzającej się cyklicznie natury.” Ewa Wycichowska idea i choreografia: Ewa Wycichowska muzyka: Jacek Wierzchowski ponadto w spektaklu wykorzystano: Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla scenografia: Bohdan Cieślakwizualizacja video: Marcelina Wojciechowska kostiumy: Adriana Cygankiewicz video instalacja: Kacper Lipiński kierownik zespołu artystycznego – asystent choreografa: Anna Gruszka asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta światło: Ewa Wycichowska, Arkadiusz Kuczyński realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński inspicjent: Mariola Hendrykowska kierownik techniczny: Grzegorz Okupniak organizacja produkcji: Katarzyna Anioła prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej) czas trwania: 60 minut  

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close