Spektakle

Białystok/XII Festiwal „Kalejdoskop”: Helena Ganjalyan „Une femme masculine”

Zdjęcie: Białystok/XII Festiwal „Kalejdoskop”: Helena Ganjalyan „Une femme masculine”

Wersja do druku

Udostępnij

Odbywający się od jedenastu lat w Białymstoku największy i najważniejszy festiwal tańca współczesnego w północno-wschodniej Polsce. Tegoroczna XII edycja podejmuje temat tożsamości Europy Środkowo-Wschodniej. Na festiwal zaproszono 56 artystów z Polski, Białorusi, Ukrainy i Litwy. Podczas tegorocznego „Kalejdoskopu” zrealizowanych zostanie dwadzieścia wydarzeń. 9

W ramach festiwalu polska choreografka Helena Ganjalyan pokaże spektakl Une femme masculine.

W przedstawieniu Une femme masculine posłużono się koncepcją remixu, tj. stworzono dzieło w wyniku przetworzenia innej pracy. Nowe dzieło nie stanowi jednak po prostu „interpretacji”, nie jest podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w innej aranżacji. Jest propozycją zgoła oryginalną, odnoszącą się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującą z nim lub odmiennie go odczytującą. Materiał wyjściowy do Une femme masculine stanowiła twórczość Ann Van den Broek (spektakle Co(te)lette oraz We Solo Men). Ruch wykreowany przez Van den Broek stał się przestrzenią transformacji. Une femme masculine to sprawdzian tego, na ile można manipulować jego znaczeniem. Jak dalece możliwe jest komunikowanie czegoś, co nie było jego pierwotnym założeniem? Une femme masculine to wielowarstwowa gra o DOMINACJĘ. To wołanie o akceptację. To obraz tych, ktorzy wciąż na nowo odgrywają swoją siłę. Głównym tematem jest tu rodzaj postawy kobiecej, polegający na identyfikacji z męską psychiką oraz męskim stylem bycia. W psychoanalizie spotykamy dwa określenia tego zjawiska – „kompleks Ateny” oraz „kompleks Diany”. Co jednak zawiera się w pojęciu energii „kobiecej” czy „męskiej”? Czy takie rozgraniczenie jest zasadne? Rodzimy się mężczyznami lub kobietami, ale nie rodzimy się męscy lub kobiecy. Poruszając się między takimi pojęciami jak PROWOKACJA i WSTYD, Une femme masculine nie stawia pytania o to „kim jestem?”, a o to „kim chciałbym być?” lub „kim boję się okazać?”.

Choreografia i koncept: Helena Ganjalyan

Wykonanie: Helena Ganjalyan, Korina Kordova

Muzyka: Michał Mackiewicz

Remix: Ann Van den Broek

Spektakl zrealizowano ze środkow Miasta Gdańska w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska, Stypendium w Dziedzinie Kultury Urzędu Marszałkowskiego Wojewodztwa Śląskiego oraz przy wsparciu Teatru Tańca Zawirowania, Centrum w Ruchu w Warszawie oraz Biblioteki Tańca w Gdańsku.

 PROGRAM

Tekst kuratorski Anny Królicy

Więcej informacji: http://festiwal-kalejdoskop.pl

powiązane

Ludzie

Helena Ganjalyan

Helena Ganjalyan

  • tancerka
  • choreografka
  • aktorka

Odbywający się od jedenastu lat w Białymstoku największy i najważniejszy festiwal tańca współczesnego w północno-wschodniej Polsce. Tegoroczna XII edycja podejmuje temat tożsamości Europy Środkowo-Wschodniej. Na festiwal zaproszono 56 artystów z Polski, Białorusi, Ukrainy i Litwy. Podczas tegorocznego „Kalejdoskopu” zrealizowanych zostanie dwadzieścia wydarzeń. 9 W ramach festiwalu polska choreografka Helena Ganjalyan pokaże spektakl Une femme masculine. W przedstawieniu Une femme masculine posłużono się koncepcją remixu, tj. stworzono dzieło w wyniku przetworzenia innej pracy. Nowe dzieło nie stanowi jednak po prostu „interpretacji”, nie jest podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w innej aranżacji. Jest propozycją zgoła oryginalną, odnoszącą się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującą z nim lub odmiennie go odczytującą. Materiał wyjściowy do Une femme masculine stanowiła twórczość Ann Van den Broek (spektakle Co(te)lette oraz We Solo Men). Ruch wykreowany przez Van den Broek stał się przestrzenią transformacji. Une femme masculine to sprawdzian tego, na ile można manipulować jego znaczeniem. Jak dalece możliwe jest komunikowanie czegoś, co nie było jego pierwotnym założeniem? Une femme masculine to wielowarstwowa gra o DOMINACJĘ. To wołanie o akceptację. To obraz tych, ktorzy wciąż na nowo odgrywają swoją siłę. Głównym tematem jest tu rodzaj postawy kobiecej, polegający na identyfikacji z męską psychiką oraz męskim stylem bycia. W psychoanalizie spotykamy dwa określenia tego zjawiska – „kompleks Ateny” oraz „kompleks Diany”. Co jednak zawiera się w pojęciu energii „kobiecej” czy „męskiej”? Czy takie rozgraniczenie jest zasadne? Rodzimy się mężczyznami lub kobietami, ale nie rodzimy się męscy lub kobiecy. Poruszając się między takimi pojęciami jak PROWOKACJA i WSTYD, Une femme masculine nie stawia pytania o to „kim jestem?”, a o to „kim chciałbym być?” lub „kim boję się okazać?”. Choreografia i koncept: Helena Ganjalyan Wykonanie: Helena Ganjalyan, Korina Kordova Muzyka: Michał Mackiewicz Remix: Ann Van den Broek Spektakl zrealizowano ze środkow Miasta Gdańska w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska, Stypendium w Dziedzinie Kultury Urzędu Marszałkowskiego Wojewodztwa Śląskiego oraz przy wsparciu Teatru Tańca Zawirowania, Centrum w Ruchu w Warszawie oraz Biblioteki Tańca w Gdańsku.  PROGRAM Tekst kuratorski Anny Królicy Więcej informacji: http://festiwal-kalejdoskop.pl

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close