Spektakle

Kraków/Projekt „Maszyna choreograficzna”: Iza Szostak „The glass jar next to the glass jar”

Zdjęcie: Kraków/Projekt „Maszyna choreograficzna”:  Iza Szostak „The glass jar next to the glass jar”

Fot. Marta Ankiersztejn.

Wersja do druku

Udostępnij

The glass jar next to the glass jar to kontynuacja poszukiwań zgłębiających naturę człowieka. To spektakl o kontemplacji nad problematyką: przemijania, cielesności, starości, choroby.  Czym jest dokładnie starzenie się? Jak dochodzi do samopoznania, gdy zbliża się ten nieodwracalny etap? Co starzeje się najpierw? Jak zachowuje się nasze ciało w chorobie? Utrata pamięci, znikoma zdolność oceniania sytuacji, trudności w wysławianiu się i orientacji. Apatia.

A może młodzi są starzy?

 

Choroba jest nocną półkulą życia, naszym bardziej uciążliwym obywatelstwem. Od dnia narodzin każdy z nas posiada jakby dwa paszporty – przynależy zarówno do świata zdrowych, jak i do świata chorych. (Susan Sontag  Illness as Metaphor)

choreografia/koncept: Iza Szostak

wykonanie: Monika Morawska, Iza Szostak

muzyka: Kuba Słomkowski

światło: Karolina Gębska
scenografia: Kasia Nocuń

Producent:

Fundacja Ciało/Umysł

Partnerzy:

Art Stations Foundation Stary Browar Nowy Taniec,

Fundacja Burdąg,

Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 

O projekcie Maszyna choreograficzna

 

powiązane

Ludzie

Iza Szostak

Iza Szostak

The glass jar next to the glass jar to kontynuacja poszukiwań zgłębiających naturę człowieka. To spektakl o kontemplacji nad problematyką: przemijania, cielesności, starości, choroby.  Czym jest dokładnie starzenie się? Jak dochodzi do samopoznania, gdy zbliża się ten nieodwracalny etap? Co starzeje się najpierw? Jak zachowuje się nasze ciało w chorobie? Utrata pamięci, znikoma zdolność oceniania sytuacji, trudności w wysławianiu się i orientacji. Apatia. A może młodzi są starzy?   Choroba jest nocną półkulą życia, naszym bardziej uciążliwym obywatelstwem. Od dnia narodzin każdy z nas posiada jakby dwa paszporty – przynależy zarówno do świata zdrowych, jak i do świata chorych. (Susan Sontag  Illness as Metaphor)   choreografia/koncept: Iza Szostak wykonanie: Monika Morawska, Iza Szostak muzyka: Kuba Słomkowski światło: Karolina Gębska scenografia: Kasia Nocuń     Producent: Fundacja Ciało/Umysł   Partnerzy: Art Stations Foundation Stary Browar Nowy Taniec, Fundacja Burdąg,   Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego     O projekcie Maszyna choreograficzna  

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close