Spektakle

Kraków/Scena dla tańca 2014/Projekt „Maszyna choreograficzna”: Joanna Leśnierowska „Rekonstrukcja”

Zdjęcie: Kraków/Scena dla tańca 2014/Projekt „Maszyna choreograficzna”: Joanna Leśnierowska „Rekonstrukcja”

Fot. Jakub Wittchen.

Wersja do druku

Udostępnij

Cricoteka zaprasza na pokaz spektaklu Joanny Leśnierowskiej Rekonstrukcja, który odbędzie się w ramach projektu Maszyna choreograficzna.

O spektaklu:

Didaskalia pamięci.
Fakty wyobraźni.
Remanent wspomnień.
Przekład z Ja.
Rekonstrukcja.

koncept, reżyseria, światło: Joanna Leśnierowska
z udziałem Aleksandry Borys, Łukasza Kędzierskiego, Janusza Orlika
współpraca artystyczna, remix dźwięku: Janusz Orlik
realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski
grafika: Michał Łuczak
produkcja: Joanna Leśnierowska
koprodukcja: Art Stations Foundation

Aleksandra BORYS

tancerka / choreografka

Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Łodzi (2003) oraz Codarts — Rotterdam Dance Academy w Holandii. Aktualnie: studentka MA Arts and Science w Central Saint Martins Univeristy of the Arts w Londynie.

Współpracowała m. in. z: Aitaną Cordero Vico, Ugo Dehaesem, Lią Haraki, Joanną Leśnierowską, Marysią Stokłosą, Mårtenem Spångbergiem i Mimosą Moize. Była stypendystką: sympozjum IMPACT12 w PACT w Essen, programu DanceWeb 2011 w ramach ImPulsTanz Festival w Wiedniu, europejskiego programu dla młodych choreografów Tour d’Europe des Chorégraphes oraz  Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej solo: lost in details — powstałe w ramach programu rezydencyjnego dla młodych choreografów Solo Projekt 2010 (Stary Browar Nowy Taniec, Poznań) — zostało zaproszone do konkursu Prix Jardin d’Europe w ramach eXplore Dance Festival w Bukareszcie, a w roku 2012 zakwalifikowano je do listy Aerowaves 20 oraz wybrano do prezentacji na Polskiej Platformie Tańca w Poznaniu. W 2013 roku zrealizowała spektakl UnisonoRE//MIX: Unisono (Anna Halprin). Obecnie: stypendystka międzynarodowego projektu dla młodych choreografów SPAZIO oraz programu Młoda Polska,w ramach którego realizuje badania artystyczne na temat relacji sztuki choreografii i walking art. Współzałożycielka warszawskiego Centrum w Ruchu.

Joanna LEŚNIEROWSKA

kuratorka / dramaturżka / performerka / krytyczka tańca

Absolwentka teatrologii (Uniwersytet Jagielloński); wykładowczyni nowej choreografii i programowania tańca w kraju (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), a historii polskiego tańca za granicą.

Jako krytyczka tańca współpracowała z polskimi i zagranicznymi czasopismami: „Didaskalia”, “Teatr”, “Autoportret”, „Theater der Zeit“ (Berlin), „Dance Today“ (Izrael), „Dance Zone“ (Praga). Brała udział w wielu międzynarodowych projektach, a od 2004 roku pełni funkcję kuratorki programu performatywnego w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, w ramach której stworzyła — jedyny w Polsce — całoroczny program prezentujący osiągnięcia awangardowej choreografii i wspierający rozwój rodzimych twórców: Stary Browar Nowy Taniec. W latach 2003–2010 współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne, które — obok produkcji spektakli — whatever you wish (2003), Obcojęzyczność (2005) oraz Nic (2007), prowadziło działalność edukacyjną. Od 2011 roku — członkini Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca.

Jako dramaturżka/konsultantka artystyczna, reżyserka świateł i performerka, Leśnierowska współpracuje z artystami z Polski (Janusz Orlik, Renata Piotrowska, Marysia Stokłosa) i spoza jej granic (Arkadi Zaides/Izrael, Minimetal/Szwajcaria, Lia Haraki/Cypr, Márta Ladjánszki/Węgry, Jurij Konjar/Słowenia). A w ostatnich latach — realizuje również choreografie autorskie: Rekonstrukcja (2011), …(Rooms by the sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu (2014).

 

Janusz ORLIK

tancerz / choreograf

 

Po ukończeniu Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie studiował w Brucknerkonservatorium Linz w Austrii (już podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co.) Występował w produkcjach wielu choreografów, takich jak: Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebecca Murgi, Nicole Caccivio, Charlotte Vincent. Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Wielka Brytania). Tworzy również własne prace choreograficzne — jest autorem spektakli — Exérèse monobloc (2004), a bliźniego swego jak siebie samego (2006), Live on stage (2008), Święto wiosny (2011), Insight (2013). W 2007 roku wystąpił w projekcie Towarzystwa Gimnastycznego (NIC), a w 2009 roku — w spektaklu Happy Nigela Charnocka (jako tancerz i asystent choreografa). Rok później dołączył do belgijskiej grupy Ugo Dehaesa (Kwaad Bloed) i wziął udział w przedstawieniu Forces, a w 2011 roku — do angielskiej formacji Nigel Charnock + Company, z którą zrealizował spektakl Ten Men. Na szczególną uwagę zasługuje jego współpraca z Joanną Leśnierowską (Rekonstrukcja, 2011; …(Rooms by the Sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu, 2014) i Danielem Landauem (Izrael) oraz udział we wznowieniu Horsemeat Gary‘ego Clarke’a (Wielka Brytania). Poza pracą sceniczną  prowadzi warsztaty taneczne w szkołach tańca oraz innych placówkach edukacyjnych w kraju i za granicą.

***

Projekt Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! ma na celu zaprezentowanie procesu dostrzegania i ujawniania obecności związków pomiędzy ideami Kantora a zjawiskami w historii teatru, sztuk wizualnych, jak też w dziedzinach dotąd nie kojarzonych w sposób oczywisty z twórczością polskiego artysty – jak taniec, muzyka i szeroko rozumiany obszar działań performatywnych. Na realizowany w kilku odsłonach w 2013 i 2014 roku projekt złożą się wystawy, działania performatywne oraz wydawnictwa.

 

Cykl spektakli ujętych klamrą Maszyny choreograficznej jest kontynuacją poszukiwań wspólnych punktów pomiędzy twórczością Tadeusza Kantora a młodą polską choreografią. Pierwsza edycja Maszyny choreograficznej, w ramach projektu Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! odbyła się w roku 2013. Projekt jest nowatorskim odniesieniem do twórczości Tadeusza Kantora poprzez choreografię i taniec współczesny. Takie spojrzenie ma celu otwarcie się Cricoteki nieznane dotąd konteksty i interpretacje. Punktem wyjścia do stworzenia programu performatywnego jest rozpoznanie dotyczące niemal stałej obecności zgadnienia ciała w dorobku Kantora, a przede wszystkim — w kontekście jego happeningów i teatralnych poszukiwań.

Tekst kuratorski Maszyny choreograficznej (Anna Królica)

Bilety na poszczególne koncerty w cenie 15 zł i 10 zł

Bilety będą dostępne na stronie http://bilety.cricoteka.pl, w Cricotece przy ul. Nadwiślańskiej 2-4 w godzinach otwarcia oraz przed rozpoczęciem pokazów.

Rezerwacje: rezerwacje@cricoteka.pl

Projekt Maszyna choreograficzna został zrealizowany w ramach współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca – program Scena dla tańca 2014.

Logo Scena dla tańca (miniaturka)

www.scenadlatanca.pl

Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

MKiDN dofinansowanie (miniaturka)

powiązane

Ludzie

Joanna Leśnierowska

Joanna Leśnierowska

  • kuratorka
  • krytyczka
  • dramaturg

Cricoteka zaprasza na pokaz spektaklu Joanny Leśnierowskiej Rekonstrukcja, który odbędzie się w ramach projektu Maszyna choreograficzna. O spektaklu: Didaskalia pamięci. Fakty wyobraźni. Remanent wspomnień. Przekład z Ja. Rekonstrukcja. koncept, reżyseria, światło: Joanna Leśnierowska z udziałem Aleksandry Borys, Łukasza Kędzierskiego, Janusza Orlika współpraca artystyczna, remix dźwięku: Janusz Orlik realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski grafika: Michał Łuczak produkcja: Joanna Leśnierowska koprodukcja: Art Stations Foundation Aleksandra BORYS tancerka / choreografka Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Łodzi (2003) oraz Codarts — Rotterdam Dance Academy w Holandii. Aktualnie: studentka MA Arts and Science w Central Saint Martins Univeristy of the Arts w Londynie. Współpracowała m. in. z: Aitaną Cordero Vico, Ugo Dehaesem, Lią Haraki, Joanną Leśnierowską, Marysią Stokłosą, Mårtenem Spångbergiem i Mimosą Moize. Była stypendystką: sympozjum IMPACT12 w PACT w Essen, programu DanceWeb 2011 w ramach ImPulsTanz Festival w Wiedniu, europejskiego programu dla młodych choreografów Tour d’Europe des Chorégraphes oraz  Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej solo: lost in details — powstałe w ramach programu rezydencyjnego dla młodych choreografów Solo Projekt 2010 (Stary Browar Nowy Taniec, Poznań) — zostało zaproszone do konkursu Prix Jardin d’Europe w ramach eXplore Dance Festival w Bukareszcie, a w roku 2012 zakwalifikowano je do listy Aerowaves 20 oraz wybrano do prezentacji na Polskiej Platformie Tańca w Poznaniu. W 2013 roku zrealizowała spektakl Unisono – RE//MIX: Unisono (Anna Halprin). Obecnie: stypendystka międzynarodowego projektu dla młodych choreografów SPAZIO oraz programu Młoda Polska,w ramach którego realizuje badania artystyczne na temat relacji sztuki choreografii i walking art. Współzałożycielka warszawskiego Centrum w Ruchu. Joanna LEŚNIEROWSKA kuratorka / dramaturżka / performerka / krytyczka tańca Absolwentka teatrologii (Uniwersytet Jagielloński); wykładowczyni nowej choreografii i programowania tańca w kraju (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), a historii polskiego tańca za granicą. Jako krytyczka tańca współpracowała z polskimi i zagranicznymi czasopismami: „Didaskalia”, “Teatr”, “Autoportret”, „Theater der Zeit“ (Berlin), „Dance Today“ (Izrael), „Dance Zone“ (Praga). Brała udział w wielu międzynarodowych projektach, a od 2004 roku pełni funkcję kuratorki programu performatywnego w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, w ramach której stworzyła — jedyny w Polsce — całoroczny program prezentujący osiągnięcia awangardowej choreografii i wspierający rozwój rodzimych twórców: Stary Browar Nowy Taniec. W latach 2003–2010 współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne, które — obok produkcji spektakli — whatever you wish (2003), Obcojęzyczność (2005) oraz Nic (2007), prowadziło działalność edukacyjną. Od 2011 roku — członkini Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Jako dramaturżka/konsultantka artystyczna, reżyserka świateł i performerka, Leśnierowska współpracuje z artystami z Polski (Janusz Orlik, Renata Piotrowska, Marysia Stokłosa) i spoza jej granic (Arkadi Zaides/Izrael, Minimetal/Szwajcaria, Lia Haraki/Cypr, Márta Ladjánszki/Węgry, Jurij Konjar/Słowenia). A w ostatnich latach — realizuje również choreografie autorskie: Rekonstrukcja (2011), …(Rooms by the sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu (2014).   Janusz ORLIK tancerz / choreograf   Po ukończeniu Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie studiował w Brucknerkonservatorium Linz w Austrii (już podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co.) Występował w produkcjach wielu choreografów, takich jak: Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebecca Murgi, Nicole Caccivio, Charlotte Vincent. Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Wielka Brytania). Tworzy również własne prace choreograficzne — jest autorem spektakli — Exérèse monobloc (2004), a bliźniego swego jak siebie samego (2006), Live on stage (2008), Święto wiosny (2011), Insight (2013). W 2007 roku wystąpił w projekcie Towarzystwa Gimnastycznego (NIC), a w 2009 roku — w spektaklu Happy Nigela Charnocka (jako tancerz i asystent choreografa). Rok później dołączył do belgijskiej grupy Ugo Dehaesa (Kwaad Bloed) i wziął udział w przedstawieniu Forces, a w 2011 roku — do angielskiej formacji Nigel Charnock + Company, z którą zrealizował spektakl Ten Men. Na szczególną uwagę zasługuje jego współpraca z Joanną Leśnierowską (Rekonstrukcja, 2011; …(Rooms by the Sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu, 2014) i Danielem Landauem (Izrael) oraz udział we wznowieniu Horsemeat Gary‘ego Clarke’a (Wielka Brytania). Poza pracą sceniczną  prowadzi warsztaty taneczne w szkołach tańca oraz innych placówkach edukacyjnych w kraju i za granicą. *** Projekt Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! ma na celu zaprezentowanie procesu dostrzegania i ujawniania obecności związków pomiędzy ideami Kantora a zjawiskami w historii teatru, sztuk wizualnych, jak też w dziedzinach dotąd nie kojarzonych w sposób oczywisty z twórczością polskiego artysty – jak taniec, muzyka i szeroko rozumiany obszar działań performatywnych. Na realizowany w kilku odsłonach w 2013 i 2014 roku projekt złożą się wystawy, działania performatywne oraz wydawnictwa.   Cykl spektakli ujętych klamrą Maszyny choreograficznej jest kontynuacją poszukiwań wspólnych punktów pomiędzy twórczością Tadeusza Kantora a młodą polską choreografią. Pierwsza edycja Maszyny choreograficznej, w ramach projektu Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! odbyła się w roku 2013. Projekt jest nowatorskim odniesieniem do twórczości Tadeusza Kantora poprzez choreografię i taniec współczesny. Takie spojrzenie ma celu otwarcie się Cricoteki nieznane dotąd konteksty i interpretacje. Punktem wyjścia do stworzenia programu performatywnego jest rozpoznanie dotyczące niemal stałej obecności zgadnienia ciała w dorobku Kantora, a przede wszystkim — w kontekście jego happeningów i teatralnych poszukiwań. Tekst kuratorski Maszyny choreograficznej (Anna Królica) Bilety na poszczególne koncerty w cenie 15 zł i 10 zł Bilety będą dostępne na stronie http://bilety.cricoteka.pl, w Cricotece przy ul. Nadwiślańskiej 2-4 w godzinach otwarcia oraz przed rozpoczęciem pokazów. Rezerwacje: rezerwacje@cricoteka.pl Projekt Maszyna choreograficzna został zrealizowany w ramach współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca – program Scena dla tańca 2014. www.scenadlatanca.pl Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Aleksandra Borys

Aleksandra Borys

Cricoteka zaprasza na pokaz spektaklu Joanny Leśnierowskiej Rekonstrukcja, który odbędzie się w ramach projektu Maszyna choreograficzna. O spektaklu: Didaskalia pamięci. Fakty wyobraźni. Remanent wspomnień. Przekład z Ja. Rekonstrukcja. koncept, reżyseria, światło: Joanna Leśnierowska z udziałem Aleksandry Borys, Łukasza Kędzierskiego, Janusza Orlika współpraca artystyczna, remix dźwięku: Janusz Orlik realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski grafika: Michał Łuczak produkcja: Joanna Leśnierowska koprodukcja: Art Stations Foundation Aleksandra BORYS tancerka / choreografka Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Łodzi (2003) oraz Codarts — Rotterdam Dance Academy w Holandii. Aktualnie: studentka MA Arts and Science w Central Saint Martins Univeristy of the Arts w Londynie. Współpracowała m. in. z: Aitaną Cordero Vico, Ugo Dehaesem, Lią Haraki, Joanną Leśnierowską, Marysią Stokłosą, Mårtenem Spångbergiem i Mimosą Moize. Była stypendystką: sympozjum IMPACT12 w PACT w Essen, programu DanceWeb 2011 w ramach ImPulsTanz Festival w Wiedniu, europejskiego programu dla młodych choreografów Tour d’Europe des Chorégraphes oraz  Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej solo: lost in details — powstałe w ramach programu rezydencyjnego dla młodych choreografów Solo Projekt 2010 (Stary Browar Nowy Taniec, Poznań) — zostało zaproszone do konkursu Prix Jardin d’Europe w ramach eXplore Dance Festival w Bukareszcie, a w roku 2012 zakwalifikowano je do listy Aerowaves 20 oraz wybrano do prezentacji na Polskiej Platformie Tańca w Poznaniu. W 2013 roku zrealizowała spektakl Unisono – RE//MIX: Unisono (Anna Halprin). Obecnie: stypendystka międzynarodowego projektu dla młodych choreografów SPAZIO oraz programu Młoda Polska,w ramach którego realizuje badania artystyczne na temat relacji sztuki choreografii i walking art. Współzałożycielka warszawskiego Centrum w Ruchu. Joanna LEŚNIEROWSKA kuratorka / dramaturżka / performerka / krytyczka tańca Absolwentka teatrologii (Uniwersytet Jagielloński); wykładowczyni nowej choreografii i programowania tańca w kraju (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), a historii polskiego tańca za granicą. Jako krytyczka tańca współpracowała z polskimi i zagranicznymi czasopismami: „Didaskalia”, “Teatr”, “Autoportret”, „Theater der Zeit“ (Berlin), „Dance Today“ (Izrael), „Dance Zone“ (Praga). Brała udział w wielu międzynarodowych projektach, a od 2004 roku pełni funkcję kuratorki programu performatywnego w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, w ramach której stworzyła — jedyny w Polsce — całoroczny program prezentujący osiągnięcia awangardowej choreografii i wspierający rozwój rodzimych twórców: Stary Browar Nowy Taniec. W latach 2003–2010 współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne, które — obok produkcji spektakli — whatever you wish (2003), Obcojęzyczność (2005) oraz Nic (2007), prowadziło działalność edukacyjną. Od 2011 roku — członkini Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Jako dramaturżka/konsultantka artystyczna, reżyserka świateł i performerka, Leśnierowska współpracuje z artystami z Polski (Janusz Orlik, Renata Piotrowska, Marysia Stokłosa) i spoza jej granic (Arkadi Zaides/Izrael, Minimetal/Szwajcaria, Lia Haraki/Cypr, Márta Ladjánszki/Węgry, Jurij Konjar/Słowenia). A w ostatnich latach — realizuje również choreografie autorskie: Rekonstrukcja (2011), …(Rooms by the sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu (2014).   Janusz ORLIK tancerz / choreograf   Po ukończeniu Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie studiował w Brucknerkonservatorium Linz w Austrii (już podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co.) Występował w produkcjach wielu choreografów, takich jak: Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebecca Murgi, Nicole Caccivio, Charlotte Vincent. Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Wielka Brytania). Tworzy również własne prace choreograficzne — jest autorem spektakli — Exérèse monobloc (2004), a bliźniego swego jak siebie samego (2006), Live on stage (2008), Święto wiosny (2011), Insight (2013). W 2007 roku wystąpił w projekcie Towarzystwa Gimnastycznego (NIC), a w 2009 roku — w spektaklu Happy Nigela Charnocka (jako tancerz i asystent choreografa). Rok później dołączył do belgijskiej grupy Ugo Dehaesa (Kwaad Bloed) i wziął udział w przedstawieniu Forces, a w 2011 roku — do angielskiej formacji Nigel Charnock + Company, z którą zrealizował spektakl Ten Men. Na szczególną uwagę zasługuje jego współpraca z Joanną Leśnierowską (Rekonstrukcja, 2011; …(Rooms by the Sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu, 2014) i Danielem Landauem (Izrael) oraz udział we wznowieniu Horsemeat Gary‘ego Clarke’a (Wielka Brytania). Poza pracą sceniczną  prowadzi warsztaty taneczne w szkołach tańca oraz innych placówkach edukacyjnych w kraju i za granicą. *** Projekt Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! ma na celu zaprezentowanie procesu dostrzegania i ujawniania obecności związków pomiędzy ideami Kantora a zjawiskami w historii teatru, sztuk wizualnych, jak też w dziedzinach dotąd nie kojarzonych w sposób oczywisty z twórczością polskiego artysty – jak taniec, muzyka i szeroko rozumiany obszar działań performatywnych. Na realizowany w kilku odsłonach w 2013 i 2014 roku projekt złożą się wystawy, działania performatywne oraz wydawnictwa.   Cykl spektakli ujętych klamrą Maszyny choreograficznej jest kontynuacją poszukiwań wspólnych punktów pomiędzy twórczością Tadeusza Kantora a młodą polską choreografią. Pierwsza edycja Maszyny choreograficznej, w ramach projektu Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! odbyła się w roku 2013. Projekt jest nowatorskim odniesieniem do twórczości Tadeusza Kantora poprzez choreografię i taniec współczesny. Takie spojrzenie ma celu otwarcie się Cricoteki nieznane dotąd konteksty i interpretacje. Punktem wyjścia do stworzenia programu performatywnego jest rozpoznanie dotyczące niemal stałej obecności zgadnienia ciała w dorobku Kantora, a przede wszystkim — w kontekście jego happeningów i teatralnych poszukiwań. Tekst kuratorski Maszyny choreograficznej (Anna Królica) Bilety na poszczególne koncerty w cenie 15 zł i 10 zł Bilety będą dostępne na stronie http://bilety.cricoteka.pl, w Cricotece przy ul. Nadwiślańskiej 2-4 w godzinach otwarcia oraz przed rozpoczęciem pokazów. Rezerwacje: rezerwacje@cricoteka.pl Projekt Maszyna choreograficzna został zrealizowany w ramach współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca – program Scena dla tańca 2014. www.scenadlatanca.pl Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Janusz Orlik

Janusz Orlik

Cricoteka zaprasza na pokaz spektaklu Joanny Leśnierowskiej Rekonstrukcja, który odbędzie się w ramach projektu Maszyna choreograficzna. O spektaklu: Didaskalia pamięci. Fakty wyobraźni. Remanent wspomnień. Przekład z Ja. Rekonstrukcja. koncept, reżyseria, światło: Joanna Leśnierowska z udziałem Aleksandry Borys, Łukasza Kędzierskiego, Janusza Orlika współpraca artystyczna, remix dźwięku: Janusz Orlik realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski grafika: Michał Łuczak produkcja: Joanna Leśnierowska koprodukcja: Art Stations Foundation Aleksandra BORYS tancerka / choreografka Ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Łodzi (2003) oraz Codarts — Rotterdam Dance Academy w Holandii. Aktualnie: studentka MA Arts and Science w Central Saint Martins Univeristy of the Arts w Londynie. Współpracowała m. in. z: Aitaną Cordero Vico, Ugo Dehaesem, Lią Haraki, Joanną Leśnierowską, Marysią Stokłosą, Mårtenem Spångbergiem i Mimosą Moize. Była stypendystką: sympozjum IMPACT12 w PACT w Essen, programu DanceWeb 2011 w ramach ImPulsTanz Festival w Wiedniu, europejskiego programu dla młodych choreografów Tour d’Europe des Chorégraphes oraz  Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej solo: lost in details — powstałe w ramach programu rezydencyjnego dla młodych choreografów Solo Projekt 2010 (Stary Browar Nowy Taniec, Poznań) — zostało zaproszone do konkursu Prix Jardin d’Europe w ramach eXplore Dance Festival w Bukareszcie, a w roku 2012 zakwalifikowano je do listy Aerowaves 20 oraz wybrano do prezentacji na Polskiej Platformie Tańca w Poznaniu. W 2013 roku zrealizowała spektakl Unisono – RE//MIX: Unisono (Anna Halprin). Obecnie: stypendystka międzynarodowego projektu dla młodych choreografów SPAZIO oraz programu Młoda Polska,w ramach którego realizuje badania artystyczne na temat relacji sztuki choreografii i walking art. Współzałożycielka warszawskiego Centrum w Ruchu. Joanna LEŚNIEROWSKA kuratorka / dramaturżka / performerka / krytyczka tańca Absolwentka teatrologii (Uniwersytet Jagielloński); wykładowczyni nowej choreografii i programowania tańca w kraju (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu), a historii polskiego tańca za granicą. Jako krytyczka tańca współpracowała z polskimi i zagranicznymi czasopismami: „Didaskalia”, “Teatr”, “Autoportret”, „Theater der Zeit“ (Berlin), „Dance Today“ (Izrael), „Dance Zone“ (Praga). Brała udział w wielu międzynarodowych projektach, a od 2004 roku pełni funkcję kuratorki programu performatywnego w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk, w ramach której stworzyła — jedyny w Polsce — całoroczny program prezentujący osiągnięcia awangardowej choreografii i wspierający rozwój rodzimych twórców: Stary Browar Nowy Taniec. W latach 2003–2010 współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne, które — obok produkcji spektakli — whatever you wish (2003), Obcojęzyczność (2005) oraz Nic (2007), prowadziło działalność edukacyjną. Od 2011 roku — członkini Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Jako dramaturżka/konsultantka artystyczna, reżyserka świateł i performerka, Leśnierowska współpracuje z artystami z Polski (Janusz Orlik, Renata Piotrowska, Marysia Stokłosa) i spoza jej granic (Arkadi Zaides/Izrael, Minimetal/Szwajcaria, Lia Haraki/Cypr, Márta Ladjánszki/Węgry, Jurij Konjar/Słowenia). A w ostatnich latach — realizuje również choreografie autorskie: Rekonstrukcja (2011), …(Rooms by the sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu (2014).   Janusz ORLIK tancerz / choreograf   Po ukończeniu Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie studiował w Brucknerkonservatorium Linz w Austrii (już podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co.) Występował w produkcjach wielu choreografów, takich jak: Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebecca Murgi, Nicole Caccivio, Charlotte Vincent. Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Wielka Brytania). Tworzy również własne prace choreograficzne — jest autorem spektakli — Exérèse monobloc (2004), a bliźniego swego jak siebie samego (2006), Live on stage (2008), Święto wiosny (2011), Insight (2013). W 2007 roku wystąpił w projekcie Towarzystwa Gimnastycznego (NIC), a w 2009 roku — w spektaklu Happy Nigela Charnocka (jako tancerz i asystent choreografa). Rok później dołączył do belgijskiej grupy Ugo Dehaesa (Kwaad Bloed) i wziął udział w przedstawieniu Forces, a w 2011 roku — do angielskiej formacji Nigel Charnock + Company, z którą zrealizował spektakl Ten Men. Na szczególną uwagę zasługuje jego współpraca z Joanną Leśnierowską (Rekonstrukcja, 2011; …(Rooms by the Sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu, 2014) i Danielem Landauem (Izrael) oraz udział we wznowieniu Horsemeat Gary‘ego Clarke’a (Wielka Brytania). Poza pracą sceniczną  prowadzi warsztaty taneczne w szkołach tańca oraz innych placówkach edukacyjnych w kraju i za granicą. *** Projekt Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! ma na celu zaprezentowanie procesu dostrzegania i ujawniania obecności związków pomiędzy ideami Kantora a zjawiskami w historii teatru, sztuk wizualnych, jak też w dziedzinach dotąd nie kojarzonych w sposób oczywisty z twórczością polskiego artysty – jak taniec, muzyka i szeroko rozumiany obszar działań performatywnych. Na realizowany w kilku odsłonach w 2013 i 2014 roku projekt złożą się wystawy, działania performatywne oraz wydawnictwa.   Cykl spektakli ujętych klamrą Maszyny choreograficznej jest kontynuacją poszukiwań wspólnych punktów pomiędzy twórczością Tadeusza Kantora a młodą polską choreografią. Pierwsza edycja Maszyny choreograficznej, w ramach projektu Kto inspiruje? Tadeusz Kantor! odbyła się w roku 2013. Projekt jest nowatorskim odniesieniem do twórczości Tadeusza Kantora poprzez choreografię i taniec współczesny. Takie spojrzenie ma celu otwarcie się Cricoteki nieznane dotąd konteksty i interpretacje. Punktem wyjścia do stworzenia programu performatywnego jest rozpoznanie dotyczące niemal stałej obecności zgadnienia ciała w dorobku Kantora, a przede wszystkim — w kontekście jego happeningów i teatralnych poszukiwań. Tekst kuratorski Maszyny choreograficznej (Anna Królica) Bilety na poszczególne koncerty w cenie 15 zł i 10 zł Bilety będą dostępne na stronie http://bilety.cricoteka.pl, w Cricotece przy ul. Nadwiślańskiej 2-4 w godzinach otwarcia oraz przed rozpoczęciem pokazów. Rezerwacje: rezerwacje@cricoteka.pl Projekt Maszyna choreograficzna został zrealizowany w ramach współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca – program Scena dla tańca 2014. www.scenadlatanca.pl Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close