Spektakle

Lublin/Międzynarodowy Dzień Tańca 2013: Teatr Tańca Zawirowania – „Fuera de Campo”, chor. Daniel Abreu

Zdjęcie: Lublin/Międzynarodowy Dzień Tańca 2013: Teatr Tańca Zawirowania – „Fuera de Campo”, chor. Daniel Abreu

Fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska.

Wersja do druku

Udostępnij

Daniel Abreu, młody utalentowany hiszpański choreograf przygotował z tancerzami Zawirowań znakomite przedstawienie, które zdążyło już objeździć kawałek świata. Było na festiwalach teatrów tańca w Kownie, Jerozolimie, Madrycie, Nowogrodzie,Mińsku i Tokio. O sukcesie przesądził klimat przedstawienia, jego precyzja w połączeniu ruchu ciała i przestrzeni. Jego niepowtarzalny klimat, który przekazuje prawdziwe emocje, wszystko to, co odbywa się poza kadrem naszego codziennego widzenia.

Punktem wyjścia jest zawsze ciało i ruch. I dążenie do pokazania go oczom, które podziwiają i oceniają. Których obecność powoduje, że przybieramy pozy, które mogą być znaczeniem i dążeniem do porozumienia. Poza kadrem – to znaczy w polu widzenia, ale nie działania. Takiego, które mogłoby zmienić znaczenie obrazu i słowa. Każda decyzja coś oznacza, implikuje, że coś za nią stoi. Obraz sugeruje, że stoi za nim decyzja, wykluczająca inne obrazy i inne punkty odniesienia. Taniec zatem jest wehikułem służącym do dotarcia głębiej, do sensu i znaczeń relacji obserwowanych z zewnątrz. A wszystko po to, aby opowiadać za pomocą obrazów, które porzuciły swoje ramy.

Daniel Abreu rozwija osobisty styl i język tańca, kształtujący się w różnorodnych choreografiach będących etapami poszukiwań. Analizuje najdrobniejsze detale ruchu, łącząc go jednocześnie z innymi środkami wyrazu (fotografia, teatr).
Spektakle są zazwyczaj oszczędne w formie, minimalistyczna scenografia podkreśla rolę światła i ruchu.

choreografia: Daniel Abreu
muzyka: Alva Noto, Julien Neto
tańczą:Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński, Bartosz Figurski
premiera:  27. 03. 2010

Bilety: 12/20 zł

powiązane

Ludzie

Karolina Kroczak

Karolina Kroczak

Daniel Abreu, młody utalentowany hiszpański choreograf przygotował z tancerzami Zawirowań znakomite przedstawienie, które zdążyło już objeździć kawałek świata. Było na festiwalach teatrów tańca w Kownie, Jerozolimie, Madrycie, Nowogrodzie,Mińsku i Tokio. O sukcesie przesądził klimat przedstawienia, jego precyzja w połączeniu ruchu ciała i przestrzeni. Jego niepowtarzalny klimat, który przekazuje prawdziwe emocje, wszystko to, co odbywa się poza kadrem naszego codziennego widzenia. Punktem wyjścia jest zawsze ciało i ruch. I dążenie do pokazania go oczom, które podziwiają i oceniają. Których obecność powoduje, że przybieramy pozy, które mogą być znaczeniem i dążeniem do porozumienia. Poza kadrem – to znaczy w polu widzenia, ale nie działania. Takiego, które mogłoby zmienić znaczenie obrazu i słowa. Każda decyzja coś oznacza, implikuje, że coś za nią stoi. Obraz sugeruje, że stoi za nim decyzja, wykluczająca inne obrazy i inne punkty odniesienia. Taniec zatem jest wehikułem służącym do dotarcia głębiej, do sensu i znaczeń relacji obserwowanych z zewnątrz. A wszystko po to, aby opowiadać za pomocą obrazów, które porzuciły swoje ramy. Daniel Abreu rozwija osobisty styl i język tańca, kształtujący się w różnorodnych choreografiach będących etapami poszukiwań. Analizuje najdrobniejsze detale ruchu, łącząc go jednocześnie z innymi środkami wyrazu (fotografia, teatr). Spektakle są zazwyczaj oszczędne w formie, minimalistyczna scenografia podkreśla rolę światła i ruchu.   choreografia: Daniel Abreu muzyka: Alva Noto, Julien Neto tańczą:Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński, Bartosz Figurski premiera:  27. 03. 2010   Bilety: 12/20 zł

Elwira Piorun

Elwira Piorun

Daniel Abreu, młody utalentowany hiszpański choreograf przygotował z tancerzami Zawirowań znakomite przedstawienie, które zdążyło już objeździć kawałek świata. Było na festiwalach teatrów tańca w Kownie, Jerozolimie, Madrycie, Nowogrodzie,Mińsku i Tokio. O sukcesie przesądził klimat przedstawienia, jego precyzja w połączeniu ruchu ciała i przestrzeni. Jego niepowtarzalny klimat, który przekazuje prawdziwe emocje, wszystko to, co odbywa się poza kadrem naszego codziennego widzenia. Punktem wyjścia jest zawsze ciało i ruch. I dążenie do pokazania go oczom, które podziwiają i oceniają. Których obecność powoduje, że przybieramy pozy, które mogą być znaczeniem i dążeniem do porozumienia. Poza kadrem – to znaczy w polu widzenia, ale nie działania. Takiego, które mogłoby zmienić znaczenie obrazu i słowa. Każda decyzja coś oznacza, implikuje, że coś za nią stoi. Obraz sugeruje, że stoi za nim decyzja, wykluczająca inne obrazy i inne punkty odniesienia. Taniec zatem jest wehikułem służącym do dotarcia głębiej, do sensu i znaczeń relacji obserwowanych z zewnątrz. A wszystko po to, aby opowiadać za pomocą obrazów, które porzuciły swoje ramy. Daniel Abreu rozwija osobisty styl i język tańca, kształtujący się w różnorodnych choreografiach będących etapami poszukiwań. Analizuje najdrobniejsze detale ruchu, łącząc go jednocześnie z innymi środkami wyrazu (fotografia, teatr). Spektakle są zazwyczaj oszczędne w formie, minimalistyczna scenografia podkreśla rolę światła i ruchu.   choreografia: Daniel Abreu muzyka: Alva Noto, Julien Neto tańczą:Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński, Bartosz Figurski premiera:  27. 03. 2010   Bilety: 12/20 zł

Szymon Osiński

Szymon Osiński

Daniel Abreu, młody utalentowany hiszpański choreograf przygotował z tancerzami Zawirowań znakomite przedstawienie, które zdążyło już objeździć kawałek świata. Było na festiwalach teatrów tańca w Kownie, Jerozolimie, Madrycie, Nowogrodzie,Mińsku i Tokio. O sukcesie przesądził klimat przedstawienia, jego precyzja w połączeniu ruchu ciała i przestrzeni. Jego niepowtarzalny klimat, który przekazuje prawdziwe emocje, wszystko to, co odbywa się poza kadrem naszego codziennego widzenia. Punktem wyjścia jest zawsze ciało i ruch. I dążenie do pokazania go oczom, które podziwiają i oceniają. Których obecność powoduje, że przybieramy pozy, które mogą być znaczeniem i dążeniem do porozumienia. Poza kadrem – to znaczy w polu widzenia, ale nie działania. Takiego, które mogłoby zmienić znaczenie obrazu i słowa. Każda decyzja coś oznacza, implikuje, że coś za nią stoi. Obraz sugeruje, że stoi za nim decyzja, wykluczająca inne obrazy i inne punkty odniesienia. Taniec zatem jest wehikułem służącym do dotarcia głębiej, do sensu i znaczeń relacji obserwowanych z zewnątrz. A wszystko po to, aby opowiadać za pomocą obrazów, które porzuciły swoje ramy. Daniel Abreu rozwija osobisty styl i język tańca, kształtujący się w różnorodnych choreografiach będących etapami poszukiwań. Analizuje najdrobniejsze detale ruchu, łącząc go jednocześnie z innymi środkami wyrazu (fotografia, teatr). Spektakle są zazwyczaj oszczędne w formie, minimalistyczna scenografia podkreśla rolę światła i ruchu.   choreografia: Daniel Abreu muzyka: Alva Noto, Julien Neto tańczą:Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński, Bartosz Figurski premiera:  27. 03. 2010   Bilety: 12/20 zł

Bartosz Figurski

Bartosz Figurski

Daniel Abreu, młody utalentowany hiszpański choreograf przygotował z tancerzami Zawirowań znakomite przedstawienie, które zdążyło już objeździć kawałek świata. Było na festiwalach teatrów tańca w Kownie, Jerozolimie, Madrycie, Nowogrodzie,Mińsku i Tokio. O sukcesie przesądził klimat przedstawienia, jego precyzja w połączeniu ruchu ciała i przestrzeni. Jego niepowtarzalny klimat, który przekazuje prawdziwe emocje, wszystko to, co odbywa się poza kadrem naszego codziennego widzenia. Punktem wyjścia jest zawsze ciało i ruch. I dążenie do pokazania go oczom, które podziwiają i oceniają. Których obecność powoduje, że przybieramy pozy, które mogą być znaczeniem i dążeniem do porozumienia. Poza kadrem – to znaczy w polu widzenia, ale nie działania. Takiego, które mogłoby zmienić znaczenie obrazu i słowa. Każda decyzja coś oznacza, implikuje, że coś za nią stoi. Obraz sugeruje, że stoi za nim decyzja, wykluczająca inne obrazy i inne punkty odniesienia. Taniec zatem jest wehikułem służącym do dotarcia głębiej, do sensu i znaczeń relacji obserwowanych z zewnątrz. A wszystko po to, aby opowiadać za pomocą obrazów, które porzuciły swoje ramy. Daniel Abreu rozwija osobisty styl i język tańca, kształtujący się w różnorodnych choreografiach będących etapami poszukiwań. Analizuje najdrobniejsze detale ruchu, łącząc go jednocześnie z innymi środkami wyrazu (fotografia, teatr). Spektakle są zazwyczaj oszczędne w formie, minimalistyczna scenografia podkreśla rolę światła i ruchu.   choreografia: Daniel Abreu muzyka: Alva Noto, Julien Neto tańczą:Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński, Bartosz Figurski premiera:  27. 03. 2010   Bilety: 12/20 zł

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close