Pokaz spektaklu

Opole/Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego: Renata Piotrowska-Auffret Danse Macabre

Zdjęcie: Opole/Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego: Renata Piotrowska-Auffret Danse Macabre

Wersja do druku

Udostępnij

Kiedy w 1353 roku epidemia dżumy zwanej Czarną Śmiercią wygasała w Europie, mieszkańcy Starego Kontynentu stanęli w obliczu niewyobrażalnych strat. Liczba ludności zmniejszyła się prawie o 40 procent, a międzyludzkie relacje zostały naznaczone nieufnością i podejrzeniami. Z pomocą przyszedł taniec, którego wspólnotowy charakter pozwolił na przywrócenie współczucia, wzajemnego zaufania, a także ponownego poczucia własnego ciała i ciał Innych. W 2020 roku nieporównywalnie mniejsza pandemia zatrzymała cały świat. Kolejne fale zachorowań, kolejne lockdowny i strach przed nieznanym wpłynęły na międzyludzkie relacje, burząc nasze przyzwyczajenia. Niezależnie od sytuacji życiowej, pandemia stała się udziałem wszystkich. Wzmocniła społeczną nieufność względem drugiego człowieka. Zwiększyła cielesny dystans.

W swojej najnowszej pracy choreograficznej Renata Piotrowska-Auffret bada ruchowy i społeczny wymiar Danse Macabre, skupiając uwagę na potencjale wspólnotowym i cielesnym nieprzerwanego, oczyszczającego tańca. Tańca, który koi lęki, daje możliwość odkrywania radości, dystansu i grupowej siły. Nie chodzi tu jednak o przywołanie dawnego rytuału, ale o stworzenie nowego, który tu i teraz w przestrzeni Modelatorni pozwoli twórcom oraz widzom na ponowne odkrycie własnych ciał. Na odrzucenie strachu przed Innym, a przede wszystkim na identyfikację izolacji, samotności i nierozłączności życia i śmierci jako doświadczenia wspólnego wszystkim.

Spektakl jak pisze reżyserka wyjdzie poza samo doświadczenie społeczne koronawirusa, przyglądając się ludziom i ich historiom przez pryzmat nowego, zmienionego, niezbędnego bycia razem. Fizycznie, mentalnie, społecznie i politycznie.

Teksty w spektaklu inspirowane są anonimowymi świadectwami zebranymi przez Renatę Piotrowską-Auffret podczas procesu pracy.

Choreografia, reżyseria, teksty: Renata Piotrowska-Auffret

Asystentka: Aleksandra Osowicz

Scenografia i kostiumy: Zuzanna Srebrna

Reżyseria świateł i konsultacje dramaturgiczne: Joanna Leśnierowska

Muzyka: Marcin Janus

Wideo: Simon Auffret

Konsultacje muzyczne i chóralne: Anna Szwajgier

Kurator projektu: Michał Rogulski

Inspicjentka: Urszula Kraska

Obsada i współpraca choreograficzna: Aleksandra Bożek-Muszyńska (gościnnie), Cecylia Caban, Dana Chmielewska (gościnnie), Magdalena Fejdasz (gościnnie), Katarzyna Osipuk, Aleksandra Osowicz (gościnnie), Artur Paczesny, Konrad Wosik

Premiera: 18 czerwca 2021

Spektakl powstał w ramach programu Triennale na Modelatorni.

Koproducentem spektaklu jest Art Stations Foundation.

powiązane

Ludzie

Renata Piotrowska-Auffret

Renata Piotrowska-Auffret

Kiedy w 1353 roku epidemia dżumy zwanej Czarną Śmiercią wygasała w Europie, mieszkańcy Starego Kontynentu stanęli w obliczu niewyobrażalnych strat. Liczba ludności zmniejszyła się prawie o 40 procent, a międzyludzkie relacje zostały naznaczone nieufnością i podejrzeniami. Z pomocą przyszedł taniec, którego wspólnotowy charakter pozwolił na przywrócenie współczucia, wzajemnego zaufania, a także ponownego poczucia własnego ciała i ciał Innych. W 2020 roku nieporównywalnie mniejsza pandemia zatrzymała cały świat. Kolejne fale zachorowań, kolejne lockdowny i strach przed nieznanym wpłynęły na międzyludzkie relacje, burząc nasze przyzwyczajenia. Niezależnie od sytuacji życiowej, pandemia stała się udziałem wszystkich. Wzmocniła społeczną nieufność względem drugiego człowieka. Zwiększyła cielesny dystans. W swojej najnowszej pracy choreograficznej Renata Piotrowska-Auffret bada ruchowy i społeczny wymiar Danse Macabre, skupiając uwagę na potencjale wspólnotowym i cielesnym nieprzerwanego, oczyszczającego tańca. Tańca, który koi lęki, daje możliwość odkrywania radości, dystansu i grupowej siły. Nie chodzi tu jednak o przywołanie dawnego rytuału, ale o stworzenie nowego, który tu i teraz w przestrzeni Modelatorni pozwoli twórcom oraz widzom na ponowne odkrycie własnych ciał. Na odrzucenie strachu przed Innym, a przede wszystkim na identyfikację izolacji, samotności i nierozłączności życia i śmierci jako doświadczenia wspólnego wszystkim. Spektakl jak pisze reżyserka wyjdzie poza samo doświadczenie społeczne koronawirusa, przyglądając się ludziom i ich historiom przez pryzmat nowego, zmienionego, niezbędnego bycia razem. Fizycznie, mentalnie, społecznie i politycznie. Teksty w spektaklu inspirowane są anonimowymi świadectwami zebranymi przez Renatę Piotrowską-Auffret podczas procesu pracy. Choreografia, reżyseria, teksty: Renata Piotrowska-Auffret Asystentka: Aleksandra Osowicz Scenografia i kostiumy: Zuzanna Srebrna Reżyseria świateł i konsultacje dramaturgiczne: Joanna Leśnierowska Muzyka: Marcin Janus Wideo: Simon Auffret Konsultacje muzyczne i chóralne: Anna Szwajgier Kurator projektu: Michał Rogulski Inspicjentka: Urszula Kraska Obsada i współpraca choreograficzna: Aleksandra Bożek-Muszyńska (gościnnie), Cecylia Caban, Dana Chmielewska (gościnnie), Magdalena Fejdasz (gościnnie), Katarzyna Osipuk, Aleksandra Osowicz (gościnnie), Artur Paczesny, Konrad Wosik Premiera: 18 czerwca 2021 Spektakl powstał w ramach programu Triennale na Modelatorni. Koproducentem spektaklu jest Art Stations Foundation.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close