Spektakle

Poznań/Dancing Poznań 2014: XI Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca: Noa Zuk (Izrael) „Dom Doom Land” i Sopocki Teatr Tańca „Wariat i zakonnica”

Zdjęcie: Poznań/Dancing Poznań 2014: XI Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca: Noa Zuk (Izrael) „Dom Doom Land” i Sopocki Teatr Tańca „Wariat i zakonnica”

Doom Doom Land, Fot. Gadi Dragon, Kino KItchen

Wersja do druku

Udostępnij

W ramach XI Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca jednego wieczoru zostaną pokazane 2 spektakle: Doom Doom Land Noa Zuk z Izraela oraz Wariat i zakonnica Sopockiego Teatru Tańca.

Doom Doom Land

Artystka o spektaklu: „Eksploruję rytuały, gesty i język. Wymyślam zwyczaje. Tworzenie nowego tańca jest dla mnie sposobem na wyobrażanie sobie nowego miejsca: ludzi, zwierząt, wiatru, ruchu, spojrzeń, samochodów, maszyn, czasu, czynności, Miłości.”

Choreografia: Noa Zuk

Wykonawcy: Erez Zohar, Noa Zuk

Dramaturgia i muzyka: Ohad Fishof

Dodatkowa muzyka: Nate Young Comes Unbidden

Wariat i zakonnica

Interpretacja artystów Sopockiego Teatru Tańca tekstu Witkacego skupia się wokół WOLNOŚCI w dwóch wymiarach: osobistej i artystycznej. Pierwsza z nich dotyczy norm społecznych, kreślących ramy wolności jednostki, druga wolności w sztuce, w podejmowaniu artystycznych wyborów. Oba aspekty są ze sobą nierozerwalnie związane poprzez artystę, poetę Mieczysława Walpurga oraz relację, w jakiej pozostaje on wobec świata (szpital psychiatryczny) i otaczających go osób, z których najważniejsza staje się  Siostra Anna. W konsekwencji widz obserwuje zmagania zniewolonego fizycznie człowieka, który, nie mogąc żyć i tworzyć, wdaje się w relację z młodą dziewczyną, w której upatruje sprzymierzeńca, wybawicielkę. Relacja, której w pełni oddaje się Anna, zdecydowanie przekraczając granice wyznaczonej wcześniej realności zakonu i ścisłych norm. W tej sytuacji nikt nie może zwyciężyć: podobnie jak u Witkacego, w finale nie ma Zdrowych i Chorych, nie ma Wolnych i Zniewolonych. Autorzy spektaklu celowo przesuwają akcent na postać Anny, która zdaje się być niemą realizacją słów swojej przełożonej – Siostry Barbary: „Oto jest cała wasza psychiatria! Ja na stare lata nie wiem już, kto jest wariatem, ja czy pan, czy oni. O Boże, Boże! Zmiłuj się nade mną. Ja chyba już oszalałam”.

„[…] Na niezwykle poetycki, zalotny i zmysłowy w wykonaniu Sokołowskiej taniec Krawczyk odpowiada formą, ostrym, kanciastym ruchem. Są na scenie razem. Każde muśnięcie, choćby dotknięcie dłoni ma znaczenie, rodząca się między bohaterami fascynacja, przeniesiona na język tańca, daje prawdziwą namiętność.”

Łukasz Rudziński, Szaleństwo i namiętność, pasja i taniec, „trojmiasto.pl”, 2 maja 2012

Reżyseria, choreografia i wykonanie: Jacek Krawczyk, Izabela Sokołowska / Scenariusz na podstawie dramatu Witkacego: Joanna Czajkowska / Kostiumy: Magdalena Arłukiewicz / Muzyka: Karolina Rec, Przemysław Etamski / Mastering: Mariusz Noskowiak / Scenografia: Jacek Krawczyk / Wizualizacje: Natalia Osuch, Dominik Rudasz / Światła: Bartosz Cybowski, Artur Aponowicz / Fotografia: Andrzej Sip / Premiera: 1 maja 2012, Teatr na Plaży / Czas: 50 minut

Harmonogram festiwalu

 

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close