Inne

Poznań: Rezydencja Marysi Zimpel, Magdaleny Chowaniec i Natalii Wilk

Zdjęcie: Poznań: Rezydencja Marysi Zimpel, Magdaleny Chowaniec i Natalii Wilk

Wersja do druku

Udostępnij

Dwutygodniowa rezydencja choreografki Marysi Zimpel oraz Magdaleny Chowaniec i Natalii Wilk. Rezydencja jest poświęcona kontynuacji pracy nad najnowszym projektem Zimpel What do you really miss? (3), którego kolejna odsłona będzie prezentacja w Pablo Picasso de La Norville w Paryżu 11 kwietnia 2015 roku. What do you really miss? trio to choreografia oparta na konkretnych, wcześniej zdefiniowanych zasadach, według których tancerki tworzą ruch, nawigując zmianami jego intensywności. Już wkrótce na naszym portalu będzie można przeczytać więcej o tym projekcie w tekście Alicji Müller.

Maria Zimpel pracuje w przestrzeni tańca, choreografii i performensu. W swojej pracy koncentruje się głównie na poszukiwaniach ruchowych, badając granice fizyczności. Uczyła się w HZT na berlińskim Uniwersytecie Artystycznym (Udk), studiowała również kulturoznawstwo na Wydziale Nauk Społecznych w Poznaniu (UAM). Spotkanie z Gill Clark, Rosalind Crisp oraz Isabelle Schad, silnie wpłynęły na jej rozwój artystyczny oraz rozumienie tańca. Maria Zimpel jest autorką takich prac jak Working like a Dog (jest to jej debiut w duecie z poetą Erykiem Greenem na festiwalu Image Tanz w Wiedniu 2010), solo What do you really miss?, stworzone w ramach Solo Projektu 2012 w Poznaniu, s c a t t e r ( 2013/2014) – we współpracy z Zeiną Hanna i Bryanem Eubanksem, noish~ (2014), który powstał w kolaboracji z eksperymentalnym muzykiem – Gerardem Lebikiem oraz zwiastun trio What do you really miss?, którym zakwalifikowała się na prestiżowy konkurs Danse Elargie w Paryżu w 2014 roku. Maria Zimpel współpracowała i współpracuje również z takimi artystami i artystkami jak Deufert&Plischke, Isabelle Schad, Aleksandra Borys, Rosalind Crisp i Kat Valastur. W latach 2010-2012 należała do wiedeńskiego kolektywu teatralnego God’s Entertainment. Związana jest artystycznie głównie z Poznaniem, Berlinem i Wiedniem. Od jakiegoś czasu, za Agnes Martin mówi o sobie jako o abstrakcyjnej ekspresjonistce.

Magdalena Chowaniec po ukończeniu Państwowej Szkoły Baletowej w Bytomiu, naukę tańca kontynuowała na Uniwersytecie Antona Brucknera w Linzu gdzie otrzymała tytuł Master of Arts. Magdalena na stale mieszka i pracuje w Wiedniu, gdzie aktywna jest jako tancerka, choreografka, performerka, wykładowca i  piosenkarka zespołu garage punkowego. Współpracowała z m.in. kolektywem Superamas, Markiem Tompkinsem, Olegiem Soulimenko,  Jérômem Belem, Amandą Pina, Florentiną Holzinger, Mathieu Grenier, Agatą Maszkiewicz i wielu innymi. Jej własne prace jak solo Hold your horses, New Vienese Organic Actionism, Until death do us part, When I don’t dance I collect crystal balls czy Attan stays with us pokazywane były m.in. w Austrii, Niemczech, Szwajcarii, Rumunii, Holandii, Polsce, Bułgarii i  Francji. Magdalena angażuje sie również jako choreografka w pracy z uchodźcami, bierze udział w projektach badawczych dotyczących empatii w muzyce i tańcu, jest również basistką i wokalistą grupy garage punkowej The Mob Fixing Freedom.

Natalia Wilk – tancerka-freelancerka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu (dyplom w 2013) oraz Uniwersytetu Śląskiego na kierunku Politologia (dyplom 2010). Pracowała z Isabelle Schad w Collective Jumps, Koenem Augustijnem w Dance Moves Cities, Cosminem Manolescu przy Fragile w ramach rezydencji E-motional, re:thinking dance, Pawłem Passinim i Robertem Haydenem w Dynamika Metamorfozy w Instytucie Grotowskiego, Robertem Talarczykiem w spektaklu Open Chopin, kolektywem Harakiri Farmers przy STILLE. Jest stypendystką programu „Alternatywna Akademia Tańca” w 2014 roku, Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury na rok 2013, oraz programu Rezydencja/Premiera 2012 w Gdańskim klubie Żak, w ramach którego stworzyła solo Pacierz pokrętny pod artystyczną opieką Pii Meuthen (Panama Pictures Dance Theatre). Tańczyła w projektach Idana Cohena, Rafała Urbackiego, Victorii Fox, Guilherme Botelho, Les gens d’Uterpan. Uczestniczka master classes i coachingów z Les Ballets C de la B, Davidem Zambrano, Luquid Loft Companie, Anną Van Den Broek, Yasmeen Godder, Malą Kline, Igorem Podsiadłym itd. Zajmuje się także pisaniem o tańcu. W roku 2011 odbyła research w zakresie krytyki tańca na San Diego State University w Californii. Jej życiową pasją jest podróżowanie autostopem – zwiedziła w ten sposób Azję Centralną, Bałkany, Afrykę Zachodnią, Kaukaz itd. Następny będzie kosmos.

Od choreografki: Podczas procesu twórczego w 2012 roku zadałam sobie pytanie: „What do you really miss?”.  Tym razem, rozpisując materiał dla trzech ciał, odpowiedź pozostaje ta sama: „nic”, w tym sensie pusta przestrzeń nie musi być czymś wypełniona; treść stanowią przelotnie uchwycone, chwilowe spotkania i poświaty przypadkowych przecięć między ciałami. W tej pracy ciało jest nieustannie rozpięte miedzy krokiem do przodu i do tyłu, między poddaniem się sile grawitacji i uniesienia, a każdy kontrolowany horyzontalnie i wertykalnie kierunek zakrzywia się w przestrzeni.

Choreografia: Marysia Zimpel

Taniec: Magdalena Chowaniec, Natalia Wilk, Marysia Zimpel

Światło / feedback : Joanna Leśnierowska

Produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk

Rezydencja realizowana jest dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach projektu Co z tym tańcem 2015?

 MKiDN dofinansowanie (miniaturka) Logo ASF czarne (miniaturka)

powiązane

Ludzie

Maria Zimpel

Maria Zimpel

Dwutygodniowa rezydencja choreografki Marysi Zimpel oraz Magdaleny Chowaniec i Natalii Wilk. Rezydencja jest poświęcona kontynuacji pracy nad najnowszym projektem Zimpel What do you really miss? (3), którego kolejna odsłona będzie prezentacja w Pablo Picasso de La Norville w Paryżu 11 kwietnia 2015 roku. What do you really miss? trio to choreografia oparta na konkretnych, wcześniej zdefiniowanych zasadach, według których tancerki tworzą ruch, nawigując zmianami jego intensywności. Już wkrótce na naszym portalu będzie można przeczytać więcej o tym projekcie w tekście Alicji Müller. Maria Zimpel pracuje w przestrzeni tańca, choreografii i performensu. W swojej pracy koncentruje się głównie na poszukiwaniach ruchowych, badając granice fizyczności. Uczyła się w HZT na berlińskim Uniwersytecie Artystycznym (Udk), studiowała również kulturoznawstwo na Wydziale Nauk Społecznych w Poznaniu (UAM). Spotkanie z Gill Clark, Rosalind Crisp oraz Isabelle Schad, silnie wpłynęły na jej rozwój artystyczny oraz rozumienie tańca. Maria Zimpel jest autorką takich prac jak Working like a Dog (jest to jej debiut w duecie z poetą Erykiem Greenem na festiwalu Image Tanz w Wiedniu 2010), solo What do you really miss?, stworzone w ramach Solo Projektu 2012 w Poznaniu, s c a t t e r ( 2013/2014) – we współpracy z Zeiną Hanna i Bryanem Eubanksem, noish~ (2014), który powstał w kolaboracji z eksperymentalnym muzykiem – Gerardem Lebikiem oraz zwiastun trio What do you really miss?, którym zakwalifikowała się na prestiżowy konkurs Danse Elargie w Paryżu w 2014 roku. Maria Zimpel współpracowała i współpracuje również z takimi artystami i artystkami jak Deufert&Plischke, Isabelle Schad, Aleksandra Borys, Rosalind Crisp i Kat Valastur. W latach 2010-2012 należała do wiedeńskiego kolektywu teatralnego God’s Entertainment. Związana jest artystycznie głównie z Poznaniem, Berlinem i Wiedniem. Od jakiegoś czasu, za Agnes Martin mówi o sobie jako o abstrakcyjnej ekspresjonistce. Magdalena Chowaniec po ukończeniu Państwowej Szkoły Baletowej w Bytomiu, naukę tańca kontynuowała na Uniwersytecie Antona Brucknera w Linzu gdzie otrzymała tytuł Master of Arts. Magdalena na stale mieszka i pracuje w Wiedniu, gdzie aktywna jest jako tancerka, choreografka, performerka, wykładowca i  piosenkarka zespołu garage punkowego. Współpracowała z m.in. kolektywem Superamas, Markiem Tompkinsem, Olegiem Soulimenko,  Jérômem Belem, Amandą Pina, Florentiną Holzinger, Mathieu Grenier, Agatą Maszkiewicz i wielu innymi. Jej własne prace jak solo Hold your horses, New Vienese Organic Actionism, Until death do us part, When I don’t dance I collect crystal balls czy Attan stays with us pokazywane były m.in. w Austrii, Niemczech, Szwajcarii, Rumunii, Holandii, Polsce, Bułgarii i  Francji. Magdalena angażuje sie również jako choreografka w pracy z uchodźcami, bierze udział w projektach badawczych dotyczących empatii w muzyce i tańcu, jest również basistką i wokalistą grupy garage punkowej The Mob Fixing Freedom. Natalia Wilk – tancerka-freelancerka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu (dyplom w 2013) oraz Uniwersytetu Śląskiego na kierunku Politologia (dyplom 2010). Pracowała z Isabelle Schad w Collective Jumps, Koenem Augustijnem w Dance Moves Cities, Cosminem Manolescu przy Fragile w ramach rezydencji E-motional, re:thinking dance, Pawłem Passinim i Robertem Haydenem w Dynamika Metamorfozy w Instytucie Grotowskiego, Robertem Talarczykiem w spektaklu Open Chopin, kolektywem Harakiri Farmers przy STILLE. Jest stypendystką programu „Alternatywna Akademia Tańca” w 2014 roku, Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury na rok 2013, oraz programu Rezydencja/Premiera 2012 w Gdańskim klubie Żak, w ramach którego stworzyła solo Pacierz pokrętny pod artystyczną opieką Pii Meuthen (Panama Pictures Dance Theatre). Tańczyła w projektach Idana Cohena, Rafała Urbackiego, Victorii Fox, Guilherme Botelho, Les gens d’Uterpan. Uczestniczka master classes i coachingów z Les Ballets C de la B, Davidem Zambrano, Luquid Loft Companie, Anną Van Den Broek, Yasmeen Godder, Malą Kline, Igorem Podsiadłym itd. Zajmuje się także pisaniem o tańcu. W roku 2011 odbyła research w zakresie krytyki tańca na San Diego State University w Californii. Jej życiową pasją jest podróżowanie autostopem – zwiedziła w ten sposób Azję Centralną, Bałkany, Afrykę Zachodnią, Kaukaz itd. Następny będzie kosmos. Od choreografki: Podczas procesu twórczego w 2012 roku zadałam sobie pytanie: „What do you really miss?”.  Tym razem, rozpisując materiał dla trzech ciał, odpowiedź pozostaje ta sama: „nic”, w tym sensie pusta przestrzeń nie musi być czymś wypełniona; treść stanowią przelotnie uchwycone, chwilowe spotkania i poświaty przypadkowych przecięć między ciałami. W tej pracy ciało jest nieustannie rozpięte miedzy krokiem do przodu i do tyłu, między poddaniem się sile grawitacji i uniesienia, a każdy kontrolowany horyzontalnie i wertykalnie kierunek zakrzywia się w przestrzeni. Choreografia: Marysia Zimpel Taniec: Magdalena Chowaniec, Natalia Wilk, Marysia Zimpel Światło / feedback : Joanna Leśnierowska Produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Rezydencja realizowana jest dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach projektu Co z tym tańcem 2015?   

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close