Inne

Poznań: Rezydencja Renaty Piotrowskiej

Zdjęcie: Poznań: Rezydencja Renaty Piotrowskiej

Wersja do druku

Udostępnij

Dwutygodniowa rezydencja choreografki Renaty Piotrowskiej oraz Simona Auffret (dźwięk), Anny Gałdanowskiej (scenografia) i Joanny Leśnierowskiej (światło i dramaturgia) rozpocznie prace nad jej najnowszym projektem, którego premiera została zaplanowana na listopad 2015 roku i odbędzie sie w Starym Browarze w Poznaniu.

Rezydencja realizowana  będzie także w STSpot w Jokohamie (koproducent spektaklu).

Od artystki:

Pierwszym impulsem do tej pracy była animistyczna myśl, że to, co oddziela nas od świata to ciało, a dusza jest wspólna dla wszystkiego. Kiedy przeczytałam o tym jakiś czas temu, poczułam nagle, że otwiera się przede mną nowy świat.  Jednocześnie wróciłam w myślach do mojego dzieciństwa i tych momentów, kiedy wydawało się oczywistym, że każdy przedmiot, z którym jestem w kontakcie ma swoją duszę lub życie i że nawiązuje relację ze mną tak samo, jak ja z nim. Dzisiaj wydaje mi się, że przejrzenie na nowo tego ,co wszyscy mieliśmy jako dzieci i nie mamy jako dorośli jest nie tylko spojrzeniem na osobiste historie z innej perspektywy, ale również sposobem na zdefiniowanie problematyki i budowanie fikcji dotyczących nowych wizji naszego współczesnego świata.

 

Punktem wyjściowym do researchu stało się założenie, że to, co jest potencjalnie wspólne pomiędzy nami – ludźmi i światem na poziomie fizycznym, jak również na poziomie symbolicznym, bo kojarzonym z duszą – jest powietrze. Co dzieje się, jeśli powietrze jest widoczne na scenie? Co, jeśli staje się podstawowym tematem, bohaterem i materiałem? Przez jakie performatywne strategie możemy doświadczać powietrza?

 

Podczas dwóch tygodni w Poznaniu i jednego tygodnia research rezydencji w Jokohamie zdecydowałam się pracować z przedmiotami, które dosłownie poruszają powietrze lub są poruszane i przekształcane przez powietrze, takie jak: wentylatory, suszarki, pompki i obiekty nadmuchiwane.  Interesuje mnie nadawnie kierunków i kształtów podczas rezydencji poprzez takie aspekty jak: uwaga, empatia kinestetyczna i afekt. Poprzez eksperymentowanie z potencjalnymi relacjami pomiędzy obiektami jestem otwarta na odkrywanie choreograficznych i tanecznych protokołów, w których powietrze jest głównym tematem i materiałem.  Zdefiniowane protokoły mogą być wykorzystane w dalszej pracy, kolejnej fazie projektu – próbach do spektaklu grupowego sfinalizowanego pod koniec 2015.

 

Podczas ostatniego dnia rezydencji w Jokohamie mam przyjemność zaprosić publiczność do uczestniczenia w Open Studio, spotkaniu w ramach którego zamierzam podzielić się wynikami researchu i dać możliwość uczestnikom doświadczenia, usłuszenia i zobaczenia zdefiniowanych performatywnych strategii i aktualnych pytań dotyczących pracy.

Renata Piotrowska

Twórcy: Renata Piotrowska (koncept, reżyseria, choreografia), Anna Gołdanowska (instalacja), Joanna Leśnierowska (światło, dramaturgia), Simon Auffret (dźwięk), Yuiko Masaoka (współpraca)

produkcja: Art Stations Foundation / Polska

koprodukcja: ST Spot / Japonia

partnerzy: Centrum w Ruchu / Polska, Culture.pl/Polska

koordynacja produkcji: Julia Stryjska (Menuo Production)

Renata Piotrowska jest choreografką i performerką; w swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca, zwłaszcza jego nowych nurtów i  sztuk performatywnych. Obecnie w swoich spektaklach obok tematu percepcji interesuje ją kontemplacja wspólczesnego świata poprzez czerpanie inspiracji z własnych doświadczeń i tekstów teoretycznych z zakresu nauk humanistycznych. Piotrowska konfrontuje współczesną choreografię z myśleniem konceptualnym. Ma na swoim koncie spektakle: Teraz / 2007, Tańcząc z Wrogiem / 2007, seria UNKNOWN / 2008 – 2010, break SZTUKA WOJNY / 2010, UNKNOWNS.SEANS / 2011, film taneczny Inside / 2011, The Forest_work in progress / 2013.  W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: Tańcząc z Wrogiem i Unknown były wytypowane do prestiżowego przeglądu – Polska Platforma Tańca. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu „Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013). W latach 2007-2011 prowadziła regularne zajęcia z improwizacji, kontakt improwizacji i świadomości ciała w Warszawie oraz warsztaty w Polsce i za granicą. Jest twórczynią programu edukacyjnego o tańcu „Mam ochotę na taniec” w Teatrze Ochoty w Warszawie, który zakłada łączenie teorii z praktyką.
www.renatapiotrowska.pl

powiązane

Ludzie

Renata Piotrowska-Auffret

Renata Piotrowska-Auffret

Dwutygodniowa rezydencja choreografki Renaty Piotrowskiej oraz Simona Auffret (dźwięk), Anny Gałdanowskiej (scenografia) i Joanny Leśnierowskiej (światło i dramaturgia) rozpocznie prace nad jej najnowszym projektem, którego premiera została zaplanowana na listopad 2015 roku i odbędzie sie w Starym Browarze w Poznaniu. Rezydencja realizowana  będzie także w STSpot w Jokohamie (koproducent spektaklu). Od artystki: Pierwszym impulsem do tej pracy była animistyczna myśl, że to, co oddziela nas od świata to ciało, a dusza jest wspólna dla wszystkiego. Kiedy przeczytałam o tym jakiś czas temu, poczułam nagle, że otwiera się przede mną nowy świat.  Jednocześnie wróciłam w myślach do mojego dzieciństwa i tych momentów, kiedy wydawało się oczywistym, że każdy przedmiot, z którym jestem w kontakcie ma swoją duszę lub życie i że nawiązuje relację ze mną tak samo, jak ja z nim. Dzisiaj wydaje mi się, że przejrzenie na nowo tego ,co wszyscy mieliśmy jako dzieci i nie mamy jako dorośli jest nie tylko spojrzeniem na osobiste historie z innej perspektywy, ale również sposobem na zdefiniowanie problematyki i budowanie fikcji dotyczących nowych wizji naszego współczesnego świata.   Punktem wyjściowym do researchu stało się założenie, że to, co jest potencjalnie wspólne pomiędzy nami – ludźmi i światem na poziomie fizycznym, jak również na poziomie symbolicznym, bo kojarzonym z duszą – jest powietrze. Co dzieje się, jeśli powietrze jest widoczne na scenie? Co, jeśli staje się podstawowym tematem, bohaterem i materiałem? Przez jakie performatywne strategie możemy doświadczać powietrza?   Podczas dwóch tygodni w Poznaniu i jednego tygodnia research rezydencji w Jokohamie zdecydowałam się pracować z przedmiotami, które dosłownie poruszają powietrze lub są poruszane i przekształcane przez powietrze, takie jak: wentylatory, suszarki, pompki i obiekty nadmuchiwane.  Interesuje mnie nadawnie kierunków i kształtów podczas rezydencji poprzez takie aspekty jak: uwaga, empatia kinestetyczna i afekt. Poprzez eksperymentowanie z potencjalnymi relacjami pomiędzy obiektami jestem otwarta na odkrywanie choreograficznych i tanecznych protokołów, w których powietrze jest głównym tematem i materiałem.  Zdefiniowane protokoły mogą być wykorzystane w dalszej pracy, kolejnej fazie projektu – próbach do spektaklu grupowego sfinalizowanego pod koniec 2015.   Podczas ostatniego dnia rezydencji w Jokohamie mam przyjemność zaprosić publiczność do uczestniczenia w Open Studio, spotkaniu w ramach którego zamierzam podzielić się wynikami researchu i dać możliwość uczestnikom doświadczenia, usłuszenia i zobaczenia zdefiniowanych performatywnych strategii i aktualnych pytań dotyczących pracy. Renata Piotrowska Twórcy: Renata Piotrowska (koncept, reżyseria, choreografia), Anna Gołdanowska (instalacja), Joanna Leśnierowska (światło, dramaturgia), Simon Auffret (dźwięk), Yuiko Masaoka (współpraca) produkcja: Art Stations Foundation / Polska koprodukcja: ST Spot / Japonia partnerzy: Centrum w Ruchu / Polska, Culture.pl/Polska koordynacja produkcji: Julia Stryjska (Menuo Production) Renata Piotrowska jest choreografką i performerką; w swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca, zwłaszcza jego nowych nurtów i  sztuk performatywnych. Obecnie w swoich spektaklach obok tematu percepcji interesuje ją kontemplacja wspólczesnego świata poprzez czerpanie inspiracji z własnych doświadczeń i tekstów teoretycznych z zakresu nauk humanistycznych. Piotrowska konfrontuje współczesną choreografię z myśleniem konceptualnym. Ma na swoim koncie spektakle: Teraz / 2007, Tańcząc z Wrogiem / 2007, seria UNKNOWN / 2008 – 2010, break SZTUKA WOJNY / 2010, UNKNOWNS.SEANS / 2011, film taneczny Inside / 2011, The Forest_work in progress / 2013.  W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: Tańcząc z Wrogiem i Unknown były wytypowane do prestiżowego przeglądu – Polska Platforma Tańca. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu „Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013). W latach 2007-2011 prowadziła regularne zajęcia z improwizacji, kontakt improwizacji i świadomości ciała w Warszawie oraz warsztaty w Polsce i za granicą. Jest twórczynią programu edukacyjnego o tańcu „Mam ochotę na taniec” w Teatrze Ochoty w Warszawie, który zakłada łączenie teorii z praktyką. www.renatapiotrowska.pl

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close