Spektakle

Poznań/„Z perspektywy żaby”: Tatiana Kamieniecka „Wieloryb”

Zdjęcie: Poznań/„Z perspektywy żaby”: Tatiana Kamieniecka „Wieloryb”

Wersja do druku

Udostępnij

Spektakl narodził się z inspiracji osobą jurodiwego, rosyjskiej wersji świętego głupca, uosabiającego ekscentryka, szaleńca z bez statusu, rodziny, pieniędzy, pozycji i bez… wstydu. Solo Kamienieckiej to swoisty akt dekonstrukcji granicznych doświadczeń cielesnych i próba zbliżenia do tego, co ukryte, nieznane i niedotykalne w ludzkim zachowaniu i ciele. Żywot świętego rozpięty między fizjologią a metafizyką doświadczania uosabiał pragnienie ucieczki od wszelkiej jednorodności i oczywistości istnienia. Podążając tropem jurodiwego, który poprzez praktykę ascezy doprowadził swoje ciało do stanu „bezcielesności”, tancerka w swoim działaniu podejmuje próbę stworzenia eksperymentu ruchowego, który prowadzi do wyzwalania różnych rodzajów energii i odmiennych stanów obecności. Artystka stworzyła postać dziwną, szaloną, której ciało nie porusza się i nie reaguje „po ludzku”. Tytułowy wieloryb jest pretekstem czy też raczej punktem odniesienia, konsekwentnie prowadzoną linią interpretacyjną – jako przykład nieznanego, niedotykalnego w ludzkim zachowaniu i ciele.

To kolejny spektakl, w którym pojawia się negocjacja pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce. Choreografka inspiruje się fizycznością jurodiwego (figury dobrze znanej w prawosławiu) – postrzega go i sytuuje pomiędzy boskością a szaleństwem, by ostatecznie wpisać w ramę zwierzęcą. Nazywa spektakl „Wieloryb”. Prawdopodobnie nawiązuje do tradycji biblijnej, odnoszącej się do przemiany wewnętrznej proroka Jonasza. Wspomniana przemiana nastąpiła podczas podróży w brzuchu wieloryba. Ta trzydniowa podróż stała się czasem spotkania się ze swoimi myślami, spotkania ze sobą. Wieloryb traktowany jest jako symbol ciemnych pragnień ludzkich oraz prób samodoskonalenia. Mamy w spektaklu zestawiony konglomerat kilku tradycji, w których choreografka splata cielesność, zwierzęcość, duchowość oraz szaleństwo, próbując w inny sposób zbudować system odniesień pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce” – opowiada Anna Królica, kuratorka performatywnej części programu Z perspektywy żaby.

choreografia i wykonanie: Tatiana Kamieniecka
współpraca artystyczna: Arkadi Zaides
muzyka: Joanna Duda i Paweł Osicki
zrealizowano we współpracy z Klubem Żak w ramach rezydencja/premiera 2011

bilety: 10 zł (ulgowe) i 15 zł (normalne)

Po spektaklu odbędzie się wykład dr Joanny Szymajdy Francuskie imaginarium – o motywach zwierzęcych w tańcu współczesnym.

Więcej o programie

Tekst kuratorski Anny Królicy

Anna Królica:  krytyczka, historyczka i kuratorka tańca. Ostatnio wydała książkę Pokolenie Solo. Choreografowie w rozmowach z Anną Królicą (Cricoteka, Kraków  2013). Autorka pierwszej książki o najnowszej historii tańca współczesnego w Polsce Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (Tarnów, 2011). Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2012 roku. Realizuje również projekty kuratorskie: Maszynę choreograficzną w Cricotece (od 2013r), Z perspektywy żaby w Centrum Kultury „Zamek” (2015), Goodbye Superman! (wraz z Erykiem Makohonem i Pawłem Łyskawą, Kraków 2015), Portrety. Kobiety w polskiej choreografii (2014), Archiwum Ciała w poznańskim Centrum Kultury „Zamek” (2013); w 2011 roku programowała festiwal „Kalejdoskop” w Białymstoku i do dziś jest związana z festiwalem. Działała w jury Polskiej Platformy Tańca w 2008 i 2012 roku. Była przewodniczącą pierwszej Rady Programowej Instytutu Muzyki i Tańca w latach 2011-2014. W 2010 roku pełniła funkcję głównego koordynatora merytorycznego I Kongresu Tańca w Warszawie. Wraz z Witoldem Mrozkiem założyła specjalistyczny portal o tańcu współczesnym, www.nowytaniec.pl , działający w latach 2006-2011.

powiązane

Ludzie

Anna Królica

Anna Królica

Spektakl narodził się z inspiracji osobą jurodiwego, rosyjskiej wersji świętego głupca, uosabiającego ekscentryka, szaleńca z bez statusu, rodziny, pieniędzy, pozycji i bez… wstydu. Solo Kamienieckiej to swoisty akt dekonstrukcji granicznych doświadczeń cielesnych i próba zbliżenia do tego, co ukryte, nieznane i niedotykalne w ludzkim zachowaniu i ciele. Żywot świętego rozpięty między fizjologią a metafizyką doświadczania uosabiał pragnienie ucieczki od wszelkiej jednorodności i oczywistości istnienia. Podążając tropem jurodiwego, który poprzez praktykę ascezy doprowadził swoje ciało do stanu „bezcielesności”, tancerka w swoim działaniu podejmuje próbę stworzenia eksperymentu ruchowego, który prowadzi do wyzwalania różnych rodzajów energii i odmiennych stanów obecności. Artystka stworzyła postać dziwną, szaloną, której ciało nie porusza się i nie reaguje „po ludzku”. Tytułowy wieloryb jest pretekstem czy też raczej punktem odniesienia, konsekwentnie prowadzoną linią interpretacyjną – jako przykład nieznanego, niedotykalnego w ludzkim zachowaniu i ciele. To kolejny spektakl, w którym pojawia się negocjacja pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce. Choreografka inspiruje się fizycznością jurodiwego (figury dobrze znanej w prawosławiu) – postrzega go i sytuuje pomiędzy boskością a szaleństwem, by ostatecznie wpisać w ramę zwierzęcą. Nazywa spektakl „Wieloryb”. Prawdopodobnie nawiązuje do tradycji biblijnej, odnoszącej się do przemiany wewnętrznej proroka Jonasza. Wspomniana przemiana nastąpiła podczas podróży w brzuchu wieloryba. Ta trzydniowa podróż stała się czasem spotkania się ze swoimi myślami, spotkania ze sobą. Wieloryb traktowany jest jako symbol ciemnych pragnień ludzkich oraz prób samodoskonalenia. Mamy w spektaklu zestawiony konglomerat kilku tradycji, w których choreografka splata cielesność, zwierzęcość, duchowość oraz szaleństwo, próbując w inny sposób zbudować system odniesień pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce” – opowiada Anna Królica, kuratorka performatywnej części programu Z perspektywy żaby. choreografia i wykonanie: Tatiana Kamieniecka współpraca artystyczna: Arkadi Zaides muzyka: Joanna Duda i Paweł Osicki zrealizowano we współpracy z Klubem Żak w ramach rezydencja/premiera 2011 bilety: 10 zł (ulgowe) i 15 zł (normalne) Po spektaklu odbędzie się wykład dr Joanny Szymajdy Francuskie imaginarium – o motywach zwierzęcych w tańcu współczesnym. Więcej o programie Tekst kuratorski Anny Królicy Anna Królica:  krytyczka, historyczka i kuratorka tańca. Ostatnio wydała książkę Pokolenie Solo. Choreografowie w rozmowach z Anną Królicą (Cricoteka, Kraków  2013). Autorka pierwszej książki o najnowszej historii tańca współczesnego w Polsce – Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (Tarnów, 2011). Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2012 roku. Realizuje również projekty kuratorskie: Maszynę choreograficzną w Cricotece (od 2013r), Z perspektywy żaby w Centrum Kultury „Zamek” (2015), Goodbye Superman! (wraz z Erykiem Makohonem i Pawłem Łyskawą, Kraków 2015), Portrety. Kobiety w polskiej choreografii (2014), Archiwum Ciała w poznańskim Centrum Kultury „Zamek” (2013); w 2011 roku programowała festiwal „Kalejdoskop” w Białymstoku i do dziś jest związana z festiwalem. Działała w jury Polskiej Platformy Tańca w 2008 i 2012 roku. Była przewodniczącą pierwszej Rady Programowej Instytutu Muzyki i Tańca w latach 2011-2014. W 2010 roku pełniła funkcję głównego koordynatora merytorycznego I Kongresu Tańca w Warszawie. Wraz z Witoldem Mrozkiem założyła specjalistyczny portal o tańcu współczesnym, www.nowytaniec.pl , działający w latach 2006-2011.

Tatiana Kamieniecka

Tatiana Kamieniecka

Spektakl narodził się z inspiracji osobą jurodiwego, rosyjskiej wersji świętego głupca, uosabiającego ekscentryka, szaleńca z bez statusu, rodziny, pieniędzy, pozycji i bez… wstydu. Solo Kamienieckiej to swoisty akt dekonstrukcji granicznych doświadczeń cielesnych i próba zbliżenia do tego, co ukryte, nieznane i niedotykalne w ludzkim zachowaniu i ciele. Żywot świętego rozpięty między fizjologią a metafizyką doświadczania uosabiał pragnienie ucieczki od wszelkiej jednorodności i oczywistości istnienia. Podążając tropem jurodiwego, który poprzez praktykę ascezy doprowadził swoje ciało do stanu „bezcielesności”, tancerka w swoim działaniu podejmuje próbę stworzenia eksperymentu ruchowego, który prowadzi do wyzwalania różnych rodzajów energii i odmiennych stanów obecności. Artystka stworzyła postać dziwną, szaloną, której ciało nie porusza się i nie reaguje „po ludzku”. Tytułowy wieloryb jest pretekstem czy też raczej punktem odniesienia, konsekwentnie prowadzoną linią interpretacyjną – jako przykład nieznanego, niedotykalnego w ludzkim zachowaniu i ciele. To kolejny spektakl, w którym pojawia się negocjacja pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce. Choreografka inspiruje się fizycznością jurodiwego (figury dobrze znanej w prawosławiu) – postrzega go i sytuuje pomiędzy boskością a szaleństwem, by ostatecznie wpisać w ramę zwierzęcą. Nazywa spektakl „Wieloryb”. Prawdopodobnie nawiązuje do tradycji biblijnej, odnoszącej się do przemiany wewnętrznej proroka Jonasza. Wspomniana przemiana nastąpiła podczas podróży w brzuchu wieloryba. Ta trzydniowa podróż stała się czasem spotkania się ze swoimi myślami, spotkania ze sobą. Wieloryb traktowany jest jako symbol ciemnych pragnień ludzkich oraz prób samodoskonalenia. Mamy w spektaklu zestawiony konglomerat kilku tradycji, w których choreografka splata cielesność, zwierzęcość, duchowość oraz szaleństwo, próbując w inny sposób zbudować system odniesień pomiędzy tym, co ludzkie i tym, co zwierzęce” – opowiada Anna Królica, kuratorka performatywnej części programu Z perspektywy żaby. choreografia i wykonanie: Tatiana Kamieniecka współpraca artystyczna: Arkadi Zaides muzyka: Joanna Duda i Paweł Osicki zrealizowano we współpracy z Klubem Żak w ramach rezydencja/premiera 2011 bilety: 10 zł (ulgowe) i 15 zł (normalne) Po spektaklu odbędzie się wykład dr Joanny Szymajdy Francuskie imaginarium – o motywach zwierzęcych w tańcu współczesnym. Więcej o programie Tekst kuratorski Anny Królicy Anna Królica:  krytyczka, historyczka i kuratorka tańca. Ostatnio wydała książkę Pokolenie Solo. Choreografowie w rozmowach z Anną Królicą (Cricoteka, Kraków  2013). Autorka pierwszej książki o najnowszej historii tańca współczesnego w Polsce – Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (Tarnów, 2011). Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2012 roku. Realizuje również projekty kuratorskie: Maszynę choreograficzną w Cricotece (od 2013r), Z perspektywy żaby w Centrum Kultury „Zamek” (2015), Goodbye Superman! (wraz z Erykiem Makohonem i Pawłem Łyskawą, Kraków 2015), Portrety. Kobiety w polskiej choreografii (2014), Archiwum Ciała w poznańskim Centrum Kultury „Zamek” (2013); w 2011 roku programowała festiwal „Kalejdoskop” w Białymstoku i do dziś jest związana z festiwalem. Działała w jury Polskiej Platformy Tańca w 2008 i 2012 roku. Była przewodniczącą pierwszej Rady Programowej Instytutu Muzyki i Tańca w latach 2011-2014. W 2010 roku pełniła funkcję głównego koordynatora merytorycznego I Kongresu Tańca w Warszawie. Wraz z Witoldem Mrozkiem założyła specjalistyczny portal o tańcu współczesnym, www.nowytaniec.pl , działający w latach 2006-2011.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close