Spektakle

Słupsk: Polski Teatr Tańca „Jesień – Nuembir” i „Wiosna – Effatha”

Zdjęcie: Słupsk: Polski Teatr Tańca „Jesień – Nuembir” i  „Wiosna – Effatha”

Fot. z materiałów Polskiego Teatru Tańca

Wersja do druku

Udostępnij

Jesień – Nuembir to trzecia po Naszyjniku gołębicy i Barocco realizacja Jacka Przybyłowicza w Polskim Teatrze Tańca. Artysta przez wiele lat związany z Kibbutz Contemporary  Dance Company konsekwentnie penetruje relacje międzykulturowe w zderzeniu z językiem tańca współczesnego i tradycją muzyczną, zarówno o genezie klasycznej, jak i etnicznej. Inspiracją do spektaklu Jesień – Nuembir jest obrzędowość plemion berberyjskich zamieszkujących góry Atlasu. Nuembir to znaczy listopad, symboliczny czas przemijania, który  w koncepcji Jacka Przybyłowicza odnosi się także (a może przede wszystkim) do jesieni życia człowieka, tancerza…

 

choreografia : Jacek Przybyłowicz
kostiumy: Adriana Cygankiewicz
muzyka: collage
realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński
czas trwania: 35 minut
premiera: 20.11.2008
tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał

 

„a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy Otwórz się” (Mk. 7,34)

Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym.

 

„Zamknęliśmy nasze zmysły, zgubiliśmy dziecięcą ciekawość, otwartość i siłę płynącą z odradzającej się cyklicznie natury.”

Ewa Wycichowska

 

    • idea i choreografia: Ewa Wycichowska
    • muzyka: Jacek Wierzchowski
    • ponadto w spektaklu wykorzystano:
      Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla
    • scenografia: Bohdan Cieślak
    • wizualizacja video: Marcelina Wojciechowska
    • kostiumy: Adriana Cygankiewicz
    • video instalacja: Kacper Lipiński
    • kierownik zespołu artystycznego – asystent choreografa: Anna Gruszka
    • asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta
    • światło: Ewa Wycichowska, Arkadiusz Kuczyński
    • realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński
    • inspicjent: Mariola Hendrykowska
    • kierownik techniczny: Grzegorz Okupniak
    • organizacja produkcji: Katarzyna Anioła
    • prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej)
    • czas trwania: 60 minut 

 

powiązane

Ludzie

Ewa Wycichowska

Ewa Wycichowska

choreografia : Jacek Przybyłowicz realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym. idea i choreografia: Ewa Wycichowska Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla kostiumy: Adriana Cygankiewicz asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta inspicjent: Mariola Hendrykowska prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej)

Jacek Przybyłowicz

Jacek Przybyłowicz

choreografia : Jacek Przybyłowicz realizacja dźwięku: Mateusz Rogaliński tańczą: Adamczak Andrzej, Adamczak–Kasprzak Karina, Lepold Lukas, Paweł Malicki, Raźnikiewicz Bartłomiej, Katarzyna Rzetelska, Stryjecki Daniel, Wycichowska Paulina, Karolina Wyrwał Wiosna – Effatha to projekt choreograficzno – multimedialny, w którym cechy świata stechnicyzowanego i zglobalizowanego zderzają się z tęsknotą do prostych prawd i reguł możliwych do odzyskania drogą przemiany zachodzącej w przyrodzie. Niegdyś z nią zjednoczeni, dziś jesteśmy uwikłani w opozycję natura – kultura, tracąc zdolność dostrzegania tego co podstawowe, źródłowe w sensie antropologicznym, filozoficznym i duchowym. idea i choreografia: Ewa Wycichowska Dettingen Te Deum nr 17 G.F. Haendla kostiumy: Adriana Cygankiewicz asystent choreografa: Agata Ambrozińska – Rachuta inspicjent: Mariola Hendrykowska prapremiera: 17 listopada 2007 w Łodzi (XI Festiwal Kultury Chrześcijańskiej)

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close