Spotkania

Warszawa/Gwiazdy polskiego baletu: Śladami polskiej Terpsychory – spotkanie z Ewą Głowacką

Zdjęcie: Warszawa/Gwiazdy polskiego baletu: Śladami polskiej Terpsychory – spotkanie z Ewą Głowacką

Profil. Fot. z materiałów NCK w Krakowie.

Wersja do druku

Udostępnij

W niedzielę 1 grudnia 2013 o godz. 16:00 Terpsychora zaprasza do Galerii Apteka Sztuki w Warszawie na drugie spotkanie z cyklu Gwiazdy polskiego baletu. Gościem spotkania będzie wybitna polska tancerka, w latach 1977-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, Ewa Głowacka. Spotkanie poprowadzi Katarzyna Gardzina- Kubała. Wstęp wolny.

Świetne warunki – piękna, smukła sylwetka, plastyczne ciało, elegancja ruchów, uroda i ogromne, pełne wyrazu oczy pomagają artystce uczynić z kreowanych heroin wiarygodne przedmioty zachwytu i miłości. Jej artystyczna intuicja pozwala trafnie odnaleźć klucz do postaci, obnażyć ich wnętrze, ukazać duszę.


Kiedy zastanawiam się nad tym, co w sposób szczególny wyróżnia Ewę Głowacką, co stanowi istotę jej sztuki, dochodzę do przekonania, że jest to artystyczna prawda. W jej kreacjach dominuje właśnie wiarygodność, utożsamianie się tancerki z powoływaną do życia postacią, wyrazista sublimacja uczuć.

Renata Popkowicz-Tajchert, Kariera spełnionych marzeń, „Taniec“ 1992 nr 1

Ewa Głowacka – wybitna polska tancerka, w latach 1974-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, laureatka Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1985), odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Niżyńskiego.

W 1972 roku artystka uzyskała dyplom Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie w klasie Barbary Kasprowicz i została zaangażowana do zespołu baletowego Teatru Wielkiego. W roku 1974 została solistką baletu, od 1977 występowała już w randze pierwszej solistki Teatru Wielkiego. Debiut sceniczny Ewy Głowackiej nastąpił jeszcze w czasie nauki w szkole baletowej. W roku 1970 wystąpiła na scenie Teatru Wielkiego w tytułowej roli w balecie Julia i Romeo Bernadetty Matuszczak w inscenizacji Adama Hanuszkiewicza. W 1974 roku po raz pierwszy zatańczyła partię Odetty-Odylii w Jeziorze łabędzim  Piotra Czajkowskiego w choreografii Aleksandra Gorskiego i Asafa Messerera. W trakcie swojej kariery artystycznej występowała na wielu scenach świata. W repertuarze artystki znalazły się zarówno wielkie role należące do żelaznego repertuaru klasycznego takie jak: partie tytułowe w Giselle i La Sylphide, M-me Taglioni w Grand pas de quatre, Odetta-Odylia w Jeziorze łabędzim, Aurora i Wróżka Bzu w Śpiącej Królewnie, Królowa Driad w Don Kichocie, Królowa Śniegu w Dziadku do orzechów, Solistka w Sylfidach, Dziewczyna w Le Spectre de la Rose i rola tytułowa w Umierającym łabędziu Fokina, jak i balety współczesnych choreografów (m.in. George’a Balanchine’a, Maurice’a Béjarta, Serge’a Lifara, Hansa van Manena, Johna Neumeiera, Witolda Grucy, Teresy Kujawy, Emila Wesołowskiego).

Galeria „Apteka Sztuki” założona została w 2007 roku. Prowadzona jest przez organizację pożytku publicznego Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi”. Jest to unikatowe na skalę europejską przedsięwzięcie, które jednocześnie jest galerią sztuki współczesnej i Zakładem Aktywności Zawodowej Osób Niepełnosprawnych. Apteka Sztuki jest niezależną instytucją kultury prezentującą i promującą artystów, działających w obszarze różnych gatunków sztuki współczesnej. Galeria realizuje również projekty w przestrzeni publicznej oraz przedsięwzięcia kulturalno-społeczne. Oprócz wystaw w Galerii organizowane są spotkania literackie, wykłady, warsztaty i zajęcia dla dzieci.

Projekt Terpsychora: Projekt poświęcony sztuce tańca, baletu i choreografii o charakterze edukacyjnym i popularnonaukowym. Skierowany jest do wszystkich miłośników sztuki tańca i baletu. Celem projektu jest popularyzacja sztuki tańca, baletu i choreografii oraz związanej z nimi dyscypliny naukowej – teorii tańca. Projekt realizuje swoje cele m.in. przez: działalność publikacyjną w formie internetowej i papierowej, spotkania, wykłady, warsztaty, panele dyskusyjne, organizację wystaw.

 

Kontakt:

asiabrych@terpsychora.edu.pl

http://www.terpsychora.edu.pl/

powiązane

Ludzie

Ewa Głowacka

Ewa Głowacka

W niedzielę 1 grudnia 2013 o godz. 16:00 Terpsychora zaprasza do Galerii Apteka Sztuki w Warszawie na drugie spotkanie z cyklu Gwiazdy polskiego baletu. Gościem spotkania będzie wybitna polska tancerka, w latach 1977-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, Ewa Głowacka. Spotkanie poprowadzi Katarzyna Gardzina- Kubała. Wstęp wolny.   Świetne warunki – piękna, smukła sylwetka, plastyczne ciało, elegancja ruchów, uroda i ogromne, pełne wyrazu oczy pomagają artystce uczynić z kreowanych heroin wiarygodne przedmioty zachwytu i miłości. Jej artystyczna intuicja pozwala trafnie odnaleźć klucz do postaci, obnażyć ich wnętrze, ukazać duszę. Kiedy zastanawiam się nad tym, co w sposób szczególny wyróżnia Ewę Głowacką, co stanowi istotę jej sztuki, dochodzę do przekonania, że jest to artystyczna prawda. W jej kreacjach dominuje właśnie wiarygodność, utożsamianie się tancerki z powoływaną do życia postacią, wyrazista sublimacja uczuć. Renata Popkowicz-Tajchert, Kariera spełnionych marzeń, „Taniec“ 1992 nr 1   Ewa Głowacka – wybitna polska tancerka, w latach 1974-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, laureatka Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1985), odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Niżyńskiego.   W 1972 roku artystka uzyskała dyplom Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie w klasie Barbary Kasprowicz i została zaangażowana do zespołu baletowego Teatru Wielkiego. W roku 1974 została solistką baletu, od 1977 występowała już w randze pierwszej solistki Teatru Wielkiego. Debiut sceniczny Ewy Głowackiej nastąpił jeszcze w czasie nauki w szkole baletowej. W roku 1970 wystąpiła na scenie Teatru Wielkiego w tytułowej roli w balecie Julia i Romeo Bernadetty Matuszczak w inscenizacji Adama Hanuszkiewicza. W 1974 roku po raz pierwszy zatańczyła partię Odetty-Odylii w Jeziorze łabędzim  Piotra Czajkowskiego w choreografii Aleksandra Gorskiego i Asafa Messerera. W trakcie swojej kariery artystycznej występowała na wielu scenach świata. W repertuarze artystki znalazły się zarówno wielkie role należące do żelaznego repertuaru klasycznego takie jak: partie tytułowe w Giselle i La Sylphide, M-me Taglioni w Grand pas de quatre, Odetta-Odylia w Jeziorze łabędzim, Aurora i Wróżka Bzu w Śpiącej Królewnie, Królowa Driad w Don Kichocie, Królowa Śniegu w Dziadku do orzechów, Solistka w Sylfidach, Dziewczyna w Le Spectre de la Rose i rola tytułowa w Umierającym łabędziu Fokina, jak i balety współczesnych choreografów (m.in. George’a Balanchine’a, Maurice’a Béjarta, Serge’a Lifara, Hansa van Manena, Johna Neumeiera, Witolda Grucy, Teresy Kujawy, Emila Wesołowskiego).   Galeria „Apteka Sztuki” założona została w 2007 roku. Prowadzona jest przez organizację pożytku publicznego Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi”. Jest to unikatowe na skalę europejską przedsięwzięcie, które jednocześnie jest galerią sztuki współczesnej i Zakładem Aktywności Zawodowej Osób Niepełnosprawnych. Apteka Sztuki jest niezależną instytucją kultury prezentującą i promującą artystów, działających w obszarze różnych gatunków sztuki współczesnej. Galeria realizuje również projekty w przestrzeni publicznej oraz przedsięwzięcia kulturalno-społeczne. Oprócz wystaw w Galerii organizowane są spotkania literackie, wykłady, warsztaty i zajęcia dla dzieci.     Projekt Terpsychora: Projekt poświęcony sztuce tańca, baletu i choreografii o charakterze edukacyjnym i popularnonaukowym. Skierowany jest do wszystkich miłośników sztuki tańca i baletu. Celem projektu jest popularyzacja sztuki tańca, baletu i choreografii oraz związanej z nimi dyscypliny naukowej – teorii tańca. Projekt realizuje swoje cele m.in. przez: działalność publikacyjną w formie internetowej i papierowej, spotkania, wykłady, warsztaty, panele dyskusyjne, organizację wystaw.   Kontakt: asiabrych@terpsychora.edu.pl http://www.terpsychora.edu.pl/

Katarzyna K. Gardzina

Katarzyna K. Gardzina

W niedzielę 1 grudnia 2013 o godz. 16:00 Terpsychora zaprasza do Galerii Apteka Sztuki w Warszawie na drugie spotkanie z cyklu Gwiazdy polskiego baletu. Gościem spotkania będzie wybitna polska tancerka, w latach 1977-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, Ewa Głowacka. Spotkanie poprowadzi Katarzyna Gardzina- Kubała. Wstęp wolny.   Świetne warunki – piękna, smukła sylwetka, plastyczne ciało, elegancja ruchów, uroda i ogromne, pełne wyrazu oczy pomagają artystce uczynić z kreowanych heroin wiarygodne przedmioty zachwytu i miłości. Jej artystyczna intuicja pozwala trafnie odnaleźć klucz do postaci, obnażyć ich wnętrze, ukazać duszę. Kiedy zastanawiam się nad tym, co w sposób szczególny wyróżnia Ewę Głowacką, co stanowi istotę jej sztuki, dochodzę do przekonania, że jest to artystyczna prawda. W jej kreacjach dominuje właśnie wiarygodność, utożsamianie się tancerki z powoływaną do życia postacią, wyrazista sublimacja uczuć. Renata Popkowicz-Tajchert, Kariera spełnionych marzeń, „Taniec“ 1992 nr 1   Ewa Głowacka – wybitna polska tancerka, w latach 1974-1999 pierwsza solistka baletu Teatru Wielkiego i wiodąca warszawska balerina, laureatka Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1985), odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Niżyńskiego.   W 1972 roku artystka uzyskała dyplom Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie w klasie Barbary Kasprowicz i została zaangażowana do zespołu baletowego Teatru Wielkiego. W roku 1974 została solistką baletu, od 1977 występowała już w randze pierwszej solistki Teatru Wielkiego. Debiut sceniczny Ewy Głowackiej nastąpił jeszcze w czasie nauki w szkole baletowej. W roku 1970 wystąpiła na scenie Teatru Wielkiego w tytułowej roli w balecie Julia i Romeo Bernadetty Matuszczak w inscenizacji Adama Hanuszkiewicza. W 1974 roku po raz pierwszy zatańczyła partię Odetty-Odylii w Jeziorze łabędzim  Piotra Czajkowskiego w choreografii Aleksandra Gorskiego i Asafa Messerera. W trakcie swojej kariery artystycznej występowała na wielu scenach świata. W repertuarze artystki znalazły się zarówno wielkie role należące do żelaznego repertuaru klasycznego takie jak: partie tytułowe w Giselle i La Sylphide, M-me Taglioni w Grand pas de quatre, Odetta-Odylia w Jeziorze łabędzim, Aurora i Wróżka Bzu w Śpiącej Królewnie, Królowa Driad w Don Kichocie, Królowa Śniegu w Dziadku do orzechów, Solistka w Sylfidach, Dziewczyna w Le Spectre de la Rose i rola tytułowa w Umierającym łabędziu Fokina, jak i balety współczesnych choreografów (m.in. George’a Balanchine’a, Maurice’a Béjarta, Serge’a Lifara, Hansa van Manena, Johna Neumeiera, Witolda Grucy, Teresy Kujawy, Emila Wesołowskiego).   Galeria „Apteka Sztuki” założona została w 2007 roku. Prowadzona jest przez organizację pożytku publicznego Stowarzyszenie „Otwarte Drzwi”. Jest to unikatowe na skalę europejską przedsięwzięcie, które jednocześnie jest galerią sztuki współczesnej i Zakładem Aktywności Zawodowej Osób Niepełnosprawnych. Apteka Sztuki jest niezależną instytucją kultury prezentującą i promującą artystów, działających w obszarze różnych gatunków sztuki współczesnej. Galeria realizuje również projekty w przestrzeni publicznej oraz przedsięwzięcia kulturalno-społeczne. Oprócz wystaw w Galerii organizowane są spotkania literackie, wykłady, warsztaty i zajęcia dla dzieci.     Projekt Terpsychora: Projekt poświęcony sztuce tańca, baletu i choreografii o charakterze edukacyjnym i popularnonaukowym. Skierowany jest do wszystkich miłośników sztuki tańca i baletu. Celem projektu jest popularyzacja sztuki tańca, baletu i choreografii oraz związanej z nimi dyscypliny naukowej – teorii tańca. Projekt realizuje swoje cele m.in. przez: działalność publikacyjną w formie internetowej i papierowej, spotkania, wykłady, warsztaty, panele dyskusyjne, organizację wystaw.   Kontakt: asiabrych@terpsychora.edu.pl http://www.terpsychora.edu.pl/

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close