Spektakle

Wrocław/Laboratorium Ruchu ESK 2016: Atelier PTT „Public space” i „Ukradkiem”

Zdjęcie: Wrocław/Laboratorium Ruchu ESK 2016: Atelier PTT „Public space” i „Ukradkiem”

Fot. Maciej Zakrzewski Public Space

Wersja do druku

Udostępnij

Laboratorium ruchu działające w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016 odnosi się do zbiorowej wyobraźni miasta. Działania taneczne, wykłady, akcje performatywne, improwizacje taneczne w przestrzeni miejskiej i spektakle, które zostaną przygotowane w ramach programu na nowo interpretują przeszłość i teraźniejszość Wrocławia, proponują konkretne nowe sposoby podejścia do sztuki ruchu, przestrzeni publicznej, miejskiej choreografii. Atelier Polskiego Teatru Tańca pokaże w ramach Laboratorium Ruchu we Wrocławiu pokaże dwa spektakle jednego wieczoru: Ukradkiem Tomasza Pomersbacha i Katarzyny Rzetelskiej oraz Public Space – w choreografii Karola Miękiny. Spektakle miały premierę na VI Festiwalu Atelier Polskiego Teatru Tańca.

Ukradkiem (2013)
Kobieta i mężczyzna uwikłani w pokrętną ekonomię pożądania, które zawsze pojawia się niespodziewanie i nie daje się opanować. Poczuciu spełnienia towarzyszy strach i niepewność, rozkosz niesie w sobie ból. Obmyślane wcześniej role niepostrzeżenie wymykają się spod kontroli i stają się płynne. Kusiciel staje się ofiarą, zdobywca prześladowanym, a stale łaknące ciała demaskują groteskowe oblicze człowieka.

„Ludzie i owady, inne zwierzęta zresztą też, zdają się zmierzać do jakiegoś celu, ich ruchy są szybkie i celowe.”
Mapa i terytorium, M. Houellebecq

Reżyseria, choreografia i wykonanie: Tomasz Pomersbach, Katarzyna Rzetelska
Kostiumy: Roksana Rzetelska

Public Space (2013)
Człowiek jako „ostrze strzały ewolucji” znajduje w fenomenie miasta najbardziej adekwatną formę swojej egzystencji w rozwijającym się i zmieniającym świecie; na długo wiąże z miastem (i tylko z nim) ideę postępu, rozkwitu, dobrobytu, szansy jako takiej, choć ciążąca nad nim klątwa i tragiczność, szczególnie jego amoralność i zepsucie, otchłanie otwierające się w nim i kary niebieskie oczekujące go w koncepcjach eschatologicznych, prawie zawsze są zakorzenione w samej wewnętrznej istocie miasta, w jego strukturze. I im większe, bogatsze i sławniejsze jest miasto, tym straszniejszy jest jego los w urbanistycznych objawieniach od czasów starożytnych po naszą współczesność. Vilnius. Wilno. Wilna: miasta i mit, Władimir Toporow

Choreografia: Karol Miękina (we współpracy z tancerzami)
Muzyka: Burial, Zan Lyons, Various Production, Emika, Orbital, Massive Attack, Efterklang
Udźwiękowienie: Joanna Waluszko
Obsada: Urszula Bernat, Artur Bieńkowski, Kornelia Lech, Jacek Niepsujewicz, Tomasz Pomersbach, Katarzyna Rzetelska

Partnerem projektu jest Instytut Muzyki i Tańca

IMIT (miniaturka)

http://laboratoriumruchu.tumblr.com/

powiązane

Ludzie

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close