Spektakle

Wrocław/Opera Wrocławska/V Festiwal Oper Współczesnych +: „Eufolia | Ambulo” (chor. Jacek Przybyłowicz, Jacek Tyski)

Zdjęcie: Wrocław/Opera Wrocławska/V Festiwal Oper Współczesnych +: „Eufolia | Ambulo” (chor. Jacek Przybyłowicz, Jacek Tyski)

Sylwia Hanff w spektaklu „Zmierzch opuszczonych miast”. Fot. Fabrice Pairault.

Wersja do druku

Udostępnij

Na zakończenie V Festiwalu Oper Współczesnych + Opera Wrocławska zaprasza na premierę wpisującą  się w poszerzoną formułę wydarzenia (tytułowy „plus).  W tym roku do grupy dzieł operowych dołączy bowiem spektakl baletowy Eufolia | Ambulo. tym roku do grupy dzieł operowych dołączy bowiem spektakl baletowy Eufolia | Ambulo. Pierwszą choreografię Jacek Przybyłowicz przygotował do muzyki Wojciecha Kilara, Henryka Mikołaja Góreckiego i młodego polskiego kompozytora, tworzącego obecnie w Kolonii, Prasquala, drugą natomiast ułożył Jacek Tyski do muzyki De Stijl Louisa Andriessena (Ambulo).Wśród realizatorów tego spektaklu znajdują się ponadto Anna Sekuła (kostiumy), Ewa Krasucka (projekcje multimedialne Eufolia), Piotr Bednarczyk (projekcje multimedialne Ambulo), Olga Skumiał (reżyseria świateł). W spektaklu wystąpi cały zespół Baletu Opery Wrocławskiej.

„Pisanie o muzyce to jak tańczenie o architekturze, mawiał Frank Zappa. Czy w takim razie, tańczenie muzyki nowej byłoby architekturą starego pisarstwa? W kompozytorskiej awangardzie początku XX wieku porzucenie tonalnej gry napięć i odprężeń zaskakująco zbiegło się w czasie z porzuceniem przenikającego wszystko pulsu. Bohdan Pociej pisał o pulsie oddechu, wyczuwalnym jeszcze w ostatnich partyturach romantyzmu – jeśli tak, to w baletach Strawińskiego złapał on zadyszkę, a w aforyzmach Weberna – niebezpieczny bezdech. Jak tańczyć do muzyki bez rytmu, z rytmem połamanym, zmiennym lub spiętrzonym? (…) Jak to się wiąże ze sobą? Nowoczesna elektronika Prasquala, staropolskie stylizacje Góreckiego, jazzująca energia Andriessena i mistyczne zwolnienie Kilara – nie sposób wyobrazić sobie większych skrajności. Oczywiście kontrast od dawna stanowi sprawdzone spoiwo wielkich form muzycznych i klasycznego ideału «jedności w wielości», lecz wbrew pozorom wszystkie cztery utwory przefiltrowane przez pryzmat ruchu i zatrzymania, repetycji i pauzy, zasłuchania w przeszłość lub zapatrzenia w przyszłość okażą się mieć wiele wspólnego”.

Jan Topolski, Tańczące Madonny, fragment pochodzi z programu spektaklu Eufolia | Ambulo, Opera Wrocławska 2017

Choreografia i oprawa plastyczna Eufolia – Jacek Przybyłowicz

Choreografia Ambulo: Jacek Tyski

Kostiumy Anna Sekuła

Projekcje multimedialne Eufolia: Ewa Krasucka

Projekcje multimedialne Ambulo: Piotr Bednarczyk

Reżyseria świateł: Olga Skumiał

Muzyka:

Wojciech Kilar – Koncert fortepianowy

Henryk Mikołaj Górecki – Trzy utwory w dawnym stylu

Prasqual – Eufolia

Louis Andriessen – De Stijl

 

Obsada: Zespół Baletu Opery Wrocławskiej

Opera Wrocławska 2017 (miniaturka)

Festiwal Oper Współczesnych+ zrealizowano dzięki wsparciu Gminy Wrocław

Festiwal Oper Współczesnych+ dofinansowano ze środków Instytutu Muzyki i Tańca w ramach programu Muzyka i taniec – Interwencje 2017.

 

IMIT (miniaturka)

***

 

Festiwal Oper Współczesnych odbywa się w Operze Wrocławskiej  od 2008 roku. Jego ideą przewodnią jest niezmiennie prezentacja premier współczesnych tytułów wystawianych na scenach polskich teatrów operowych. Jednak w tym roku organizatorzy zapraszają edycję  w poszerzonej formule, czego wyrazem jest towarzyszący nazwie festiwalu znak „+”.

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close