Spektakle

Białystok/XII Festiwal „Kalejdoskop”: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje”

Zdjęcie: Białystok/XII Festiwal „Kalejdoskop”: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje”

Wersja do druku

Udostępnij

Odbywający się od jedenastu lat w Białymstoku największy i najważniejszy festiwal tańca współczesnego w północno-wschodniej Polsce. Tegoroczna XII edycja podejmuje temat tożsamości Europy Środkowo-Wschodniej. Na festiwal zaproszono 56 artystów z Polski, Białorusi, Ukrainy i Litwy. Podczas tegorocznego „Kalejdoskopu” zrealizowanych zostanie dwadzieścia wydarzeń.

W ramach festiwalu Renata Piotrowska pokaże spektakl Śmierć. Ćwiczenia i wariacje. Śmierć jest doświadczeniem, które nie może być opowiedziane. Jest granicą, po przekroczeniu której nie ma powrotu. Ten, kto jej doświadcza, na zawsze odchodzi. W najnowszym spektaklu Renata Piotrowska konfrontuje opisane doświadczenie z teatrem, idąc za myślą Peggy Phelan, dla której teatr jest miejscem, gdzie społeczeństwo „przygotowuje się na stratę, a w szczególności na śmierć”. Piotrowska, usiłując wprost zainscenizować spotkanie ze śmiercią, gromadzi rożne scenariusze składające się na performatywny dyptyk, w trakcie którego choreografka podróżuje przez wieki (nie)doświadczania śmierci i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji tego ostatecznego doświadczenia.

Wychodząc od obserwacji, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a medialnej wszechobecności umierania towarzyszy chęć wymazania śmierci z codziennego życia, artystka zwraca się w stronę niektorych historycznych zjawisk i fantazmatów związanych z problematyką śmierci, takich jak średniowieczna ikonografia danse macabre, rytuał, personifikacja kostuchy, makabryczna estetyka gore czy petite mort erotyki. Raz zarazem, kreując spotkanie ze śmiercią, wciągając ją w choreografię jak nieuchwytną partnerkę, Piotrowska bada współczesne zrozumienie śmierci – lub jego brak. (Bojana Bauer)

Koncept, choreografia, wykonanie: Renata Piotrowska

Dramaturgia: Bojana Bauer

Światło: Ewa Garniec

Produkcja: Fundacja Burdąg

Współpraca: Teatr Soho

Partnerzy: Centrum w Ruchu, Centrum Sztuki Współczesnej – Sala Laboratorium, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne

Spektakl zawiera elementy nagości.

Spektakl powstał w ramach programu Badanie/produkcja. Rezydencje choreograficzne – taniec w procesie artykulacji Fundacji Burdąg dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Projekt badawczy realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.

Więcej o pracy nad spektaklem piszą Mateusz Szymanówka i Teresa Fazan:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/5517-badanieprodukcja-rezydencje-pozycja-trupa.html 

 

Logo Burdąg z pełną nazwą (miniaturka)

***

 PROGRAM

Tekst kuratorski Anny Królicy

Więcej informacji: http://festiwal-kalejdoskop.pl

powiązane

Ludzie

Renata Piotrowska-Auffret

Renata Piotrowska-Auffret

Odbywający się od jedenastu lat w Białymstoku największy i najważniejszy festiwal tańca współczesnego w północno-wschodniej Polsce. Tegoroczna XII edycja podejmuje temat tożsamości Europy Środkowo-Wschodniej. Na festiwal zaproszono 56 artystów z Polski, Białorusi, Ukrainy i Litwy. Podczas tegorocznego „Kalejdoskopu” zrealizowanych zostanie dwadzieścia wydarzeń. W ramach festiwalu Renata Piotrowska pokaże spektakl Śmierć. Ćwiczenia i wariacje. Śmierć jest doświadczeniem, które nie może być opowiedziane. Jest granicą, po przekroczeniu której nie ma powrotu. Ten, kto jej doświadcza, na zawsze odchodzi. W najnowszym spektaklu Renata Piotrowska konfrontuje opisane doświadczenie z teatrem, idąc za myślą Peggy Phelan, dla której teatr jest miejscem, gdzie społeczeństwo „przygotowuje się na stratę, a w szczególności na śmierć”. Piotrowska, usiłując wprost zainscenizować spotkanie ze śmiercią, gromadzi rożne scenariusze składające się na performatywny dyptyk, w trakcie którego choreografka podróżuje przez wieki (nie)doświadczania śmierci i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji tego ostatecznego doświadczenia. Wychodząc od obserwacji, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a medialnej wszechobecności umierania towarzyszy chęć wymazania śmierci z codziennego życia, artystka zwraca się w stronę niektorych historycznych zjawisk i fantazmatów związanych z problematyką śmierci, takich jak średniowieczna ikonografia danse macabre, rytuał, personifikacja kostuchy, makabryczna estetyka gore czy petite mort erotyki. Raz zarazem, kreując spotkanie ze śmiercią, wciągając ją w choreografię jak nieuchwytną partnerkę, Piotrowska bada współczesne zrozumienie śmierci – lub jego brak. (Bojana Bauer) Koncept, choreografia, wykonanie: Renata Piotrowska Dramaturgia: Bojana Bauer Światło: Ewa Garniec Produkcja: Fundacja Burdąg Współpraca: Teatr Soho Partnerzy: Centrum w Ruchu, Centrum Sztuki Współczesnej – Sala Laboratorium, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne Spektakl zawiera elementy nagości. Spektakl powstał w ramach programu Badanie/produkcja. Rezydencje choreograficzne – taniec w procesie artykulacji Fundacji Burdąg dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Projekt badawczy realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca. Więcej o pracy nad spektaklem piszą Mateusz Szymanówka i Teresa Fazan: http://www.dwutygodnik.com/artykul/5517-badanieprodukcja-rezydencje-pozycja-trupa.html    ***  PROGRAM Tekst kuratorski Anny Królicy Więcej informacji: http://festiwal-kalejdoskop.pl

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close