Spektakle

Kraków: Krakowski Teatr Tańca „Takarazuka camp”

Zdjęcie: Kraków: Krakowski Teatr Tańca „Takarazuka camp”

Fot. z archiwum KTT.

Wersja do druku

Udostępnij

Spektakl inspirowany jest teatrem japońskim – popularną rewią żeńską – Takarazuka, działającą w mieście o tej samej nazwie od prawie stu lat. Specyfika i oryginalność teatru, w którym wszystkie role, zarówno męskie jak i żeńskie odgrywają kobiety, stały się punktem wyjścia do rozważań na temat teatralności płci, konstrukcji płci kulturowej oraz stereotypowego postrzegania płci przez społeczeństwo.

Kandydatki na „Takarazinki” przygotowują się przez dwa lata w specjalnej szkole do odgrywania ról męskich i ról kobiecych. Przyswajają sobie kata, czyli charakterystyczne dla danej płci formy gramatyczne, sposoby zachowania, gesty, mimikę. Dla twórców spektaklu ciekawym zagadnieniem jest jednak odgrywanie ról kobiecych przez kobiety. Teatr Takarazuka wydaje się bowiem doskonale potwierdzać tezę Simone de Beauvoir: „nie rodzimy się kobietami – stajemy się nimi”. Płeć przejawia się w całym zespole gestów, zachowań, a więc w tym, co robimy, a nie w tym jacy jesteśmy. Tak jak aktorki Takarazuka od najmłodszych lat uczymy się, jak ogrywać swoją płeć. „Takarazinki” stylizują swoje ciała i zachowanie tak, by stać się kobiecymi. Są przecież kobietami, które mają odgrywać kobiety…

„W Takarazuka camp dochodzi do spotkania kultur i twórczego przetworzenia wzorca. W tym wypadku następuje przeniesienie cech właściwych kulturze dalekowschodniej na grunt polskiej […] na styku dwóch odmiennych kultur może wytworzyć się trzecia, zawierająca nowe wartości. Czy do tego doszło w przypadku Takarazuka camp i adaptacji prozy Kōbō? Omówione cechy potwierdzają to założenie. Jednakże spektakl ten stanowi dowód na to, jak bardzo inspirująca potrafi być kultura japońska z całą swoją różnorodnością, wysokim poziomem kreowania świata przedstawionego czy zabawą w konstruowanie płci kulturowej.”

 

choreografia, światło, kostiumy: Eryk Makohon

muzyka: Amy Winehouse, Marcin Żminkowski, Kapela ze Wsi Warszawa, Oona Garthwite, Astor Piazzola, Piotr Czajkowski, Jon Hassell
makijaż: Anna Pytka
występują: Anna Chmiel – Kowalska, Monika Godek, Agata Syrek, Katarzyna Węglowska – Król, Katarzyna Żminkowska, Paweł Łyskawa oraz tancerki Pracowni METAfizyczna
W spektaklu wykorzystane są fragmenty artykułu Aliny Łysak, Teatr Takarazuka jako przykład performatywności płci.

premiera: Kraków, 2010

powiązane

Ludzie

Eryk Makohon

Eryk Makohon

„W Takarazuka camp dochodzi do spotkania kultur i twórczego przetworzenia wzorca. W tym wypadku następuje przeniesienie cech właściwych kulturze dalekowschodniej na grunt polskiej […] na styku dwóch odmiennych kultur może wytworzyć się trzecia, zawierająca nowe wartości. Czy do tego doszło w przypadku Takarazuka camp i adaptacji prozy Kōbō? Omówione cechy potwierdzają to założenie. Jednakże spektakl ten stanowi dowód na to, jak bardzo inspirująca potrafi być kultura japońska z całą swoją różnorodnością, wysokim poziomem kreowania świata przedstawionego czy zabawą w konstruowanie płci kulturowej.” muzyka: Amy Winehouse, Marcin Żminkowski, Kapela ze Wsi Warszawa, Oona Garthwite, Astor Piazzola, Piotr Czajkowski, Jon Hassell W spektaklu wykorzystane są fragmenty artykułu Aliny Łysak, Teatr Takarazuka jako przykład performatywności płci.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close