Spektakle

Królik, śmierć i konkurs ujeżdżenia

Zdjęcie: Królik, śmierć i konkurs ujeżdżenia

Fot. Jakub Wittchen.

Wersja do druku

Udostępnij

Konkursy ujeżdżenia istnieją naprawdę. Są zawodami jeździeckimi, gdzie bardzo elegancko odziani jeźdźcy
zmuszają konie do „nadkońskiego” i bardzo nienaturalnego wysiłku.
Najważniejsza jest okrągła i ozdobiona kolorowymi wstążeczkami arena.

Na samym środku. Rozgrywa się konkurs. Nie ma wygranych.

– Królik

 

Spektakl jest obserwacją czasu, jego upływania i zorganizowania w kadencje. Bo musi on upłynąć, aby ruch stał się w przestrzeni i w umyśle widza.

Gaśnięcia – światła, ruchu, żywotności, życia.
Zużywania się.

Spektakl powstawał na zasadzie nieskrępowanego ciągu skojarzeń, pomysłów i wizerunków. Na przekór obowiązkowi myślenia i mienia koncepcji. Na przekór konieczności: pisania o spektaklu, dawania chwytliwych haseł, tłumaczenia się z czegokolwiek. Podobnie jak NawrotnikKrólik powstał w nietypowych i inspirujących wnętrzach warszawskiego studia fotograficznego Berlin, można go nawet uznać za pewnego rodzaju spin-off Nawrotnika

 

W ankiecie miesięcznika „Teatr” uznane ze najlepsze przedstawienie teatru tańca w Polsce w roku 2008
W ankiecie wortalu nowytaniec.pl, za taniec w tym spektaklu (oraz w Faktorze T Dada von Bzdülöw) Rafała Dziemidoka uznano za tancerza roku 2008

Choreografia i wykonanie: Rafał Dziemidok

Przestrzeń i światło:Ewa Garniec

Muzyka: Bongwater

Produkcja: Staromiejski Dom Kultury, Studio Melon

Rysunek: Agnieszka Jatkowska

Premiera: 25, 26, 27 stycznia 2008

powiązane

Ludzie

Rafał Dziemidok

Rafał Dziemidok

Konkursy ujeżdżenia istnieją naprawdę. Są zawodami jeździeckimi, gdzie bardzo elegancko odziani jeźdźcy zmuszają konie do „nadkońskiego” i bardzo nienaturalnego wysiłku. Najważniejsza jest okrągła i ozdobiona kolorowymi wstążeczkami arena. Na samym środku. Rozgrywa się konkurs. Nie ma wygranych. – Królik   Spektakl jest obserwacją czasu, jego upływania i zorganizowania w kadencje. Bo musi on upłynąć, aby ruch stał się w przestrzeni i w umyśle widza. Gaśnięcia – światła, ruchu, żywotności, życia. Zużywania się. Spektakl powstawał na zasadzie nieskrępowanego ciągu skojarzeń, pomysłów i wizerunków. Na przekór obowiązkowi myślenia i mienia koncepcji. Na przekór konieczności: pisania o spektaklu, dawania chwytliwych haseł, tłumaczenia się z czegokolwiek. Podobnie jak Nawrotnik, Królik powstał w nietypowych i inspirujących wnętrzach warszawskiego studia fotograficznego Berlin, można go nawet uznać za pewnego rodzaju spin-off Nawrotnika.    W ankiecie miesięcznika „Teatr” uznane ze najlepsze przedstawienie teatru tańca w Polsce w roku 2008 W ankiecie wortalu nowytaniec.pl, za taniec w tym spektaklu (oraz w Faktorze T Dada von Bzdülöw) Rafała Dziemidoka uznano za tancerza roku 2008 Choreografia i wykonanie: Rafał Dziemidok Przestrzeń i światło:Ewa Garniec Muzyka: Bongwater Produkcja: Staromiejski Dom Kultury, Studio Melon Rysunek: Agnieszka Jatkowska Premiera: 25, 26, 27 stycznia 2008

Ewa Garniec

Ewa Garniec

Konkursy ujeżdżenia istnieją naprawdę. Są zawodami jeździeckimi, gdzie bardzo elegancko odziani jeźdźcy zmuszają konie do „nadkońskiego” i bardzo nienaturalnego wysiłku. Najważniejsza jest okrągła i ozdobiona kolorowymi wstążeczkami arena. Na samym środku. Rozgrywa się konkurs. Nie ma wygranych. – Królik   Spektakl jest obserwacją czasu, jego upływania i zorganizowania w kadencje. Bo musi on upłynąć, aby ruch stał się w przestrzeni i w umyśle widza. Gaśnięcia – światła, ruchu, żywotności, życia. Zużywania się. Spektakl powstawał na zasadzie nieskrępowanego ciągu skojarzeń, pomysłów i wizerunków. Na przekór obowiązkowi myślenia i mienia koncepcji. Na przekór konieczności: pisania o spektaklu, dawania chwytliwych haseł, tłumaczenia się z czegokolwiek. Podobnie jak Nawrotnik, Królik powstał w nietypowych i inspirujących wnętrzach warszawskiego studia fotograficznego Berlin, można go nawet uznać za pewnego rodzaju spin-off Nawrotnika.    W ankiecie miesięcznika „Teatr” uznane ze najlepsze przedstawienie teatru tańca w Polsce w roku 2008 W ankiecie wortalu nowytaniec.pl, za taniec w tym spektaklu (oraz w Faktorze T Dada von Bzdülöw) Rafała Dziemidoka uznano za tancerza roku 2008 Choreografia i wykonanie: Rafał Dziemidok Przestrzeń i światło:Ewa Garniec Muzyka: Bongwater Produkcja: Staromiejski Dom Kultury, Studio Melon Rysunek: Agnieszka Jatkowska Premiera: 25, 26, 27 stycznia 2008

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close