Spektakle

Poznań: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje” – pokaz otwarty

Zdjęcie: Poznań: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje” – pokaz otwarty

Fot. Jakub Wittchen dla Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk

Wersja do druku

Udostępnij

Śmierć jest doświadczeniem, które nie może być opowiedziane. Jest granicą, po przekroczeniu której nie ma powrotu. Ten, kto jej doświadcza, na zawsze odchodzi. W swoim nowym spektaklu choreografka i performerka Renata Piotrowska z dystansem i humorem, konfrontuje to doświadczenie z teatrem – zgodnie z myślą Peggy Phelan, dla której teatr jest miejscem, gdzie społeczeństwo „przygotowuje się na stratę, a w szczególności na śmierć”.

Piotrowska, usiłując wprost zainscenizować spotkanie ze śmiercią, gromadzi różne scenariusze składające się na performatywny dyptyk, w trakcie którego choreografka podróżuje przez wieki (nie)doświadczania śmierci i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji tego ostatecznego doświadczenia. Wychodząc od obserwacji, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a medialnej wszechobecności umierania towarzyszy chęć wymazania śmierci z codziennego życia, artystka zwraca się w stronę niektórych historycznych zjawisk i fantazmatów związanych z problematyką śmierci, takich jak średniowieczna ikonografia danse macabre, rytuał, personifikacja kostuchy, makabryczna estetyka gore czy petite mort erotyki. Raz za razem kreując spotkanie ze śmiercią, wciągając ją w choreografię jak nieuchwytną partnerkę, Piotrowska bada współczesne rozumienie umierania lub jego brak.

W pracy Piotrowskiej śmiertelność jest stałą jakością choreografii, która jako praktyka organizująca materię w czasie i przestrzeni, produkuje obrazy i ciała, będące w ciągłym rozkładzie. / Mateusz Szymanówka, „Dwutygodnik”

koncept, choreografia, wykonanie Renata Piotrowska

dramaturgia Bojana Bauer

światło Ewa Garniec

podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej, Joanny Leśnierwoskiej i Marii Stokłosy.

partnerzy Centrum w Ruchu, Wawerskie Centrum Kultury, Centrum Sztuki Współczesnej – Sala Laboratorium, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne, Teatr Soho.

Renata Piotrowska jest choreografką i performerką; w swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca, zwłaszcza jego nowych nurtów i  sztuk performatywnych. Obecnie w swoich spektaklach obok tematu percepcji interesuje ją kontemplacja wspólczesnego świata poprzez czerpanie inspiracji z własnych doświadczeń i tekstów teoretycznych z zakresu nauk humanistycznych. Piotrowska konfrontuje współczesną choreografię z myśleniem konceptualnym. Ma na swoim koncie spektakle: Teraz / 2007, Tańcząc z Wrogiem / 2007, seria UNKNOWN / 2008 – 2010, break SZTUKA WOJNY / 2010, UNKNOWNS.SEANS / 2011, film taneczny Inside / 2011, The Forest_work in progress / 2013.  W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: Tańcząc z Wrogiem i Unknown były wytypowane do prestiżowego przeglądu – Polska Platforma Tańca. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu “Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013). W latach 2007-2011 prowadziła regularne zajęcia z improwizacji, kontakt improwizacji i świadomości ciała w Warszawie oraz warsztaty w Polsce i za granicą. Jest twórczynią programu edukacyjnego o tańcu „Mam ochotę na taniec” w Teatrze Ochoty w Warszawie, który zakłada łączenie teorii z praktyką.
www.renatapiotrowska.pl

Bojana Bauer – teoretyczka tańca i sztuk performatywnych, dramaturżka. Otrzymała profesjonalne wykształcenie taneczne w Belgradzie, gdzie była członkinią Baletu Narodowego. Studiowała teorię tańca i estetykę na Uniwersytecie Paris 8. Pisze pracę doktorską z estetyki i teorii sztuk performatywnych w EDESTA (Ecole Doctorale Esthétique, Science et Technologie des Arts), wspierana przez portugalską fundację FCT. Pracowała jako producentka na Festiwalu Alkantara w Lizbonie. Uczyła teorii tańca i sztuk performatywnych w Szkole Wyższej Sztuk Pięknych w Nantes. Prowadzi zajęcia z dziedziny choreografii i sztuk performatywnych, m.in.: ex.e.r.ce we Francji, ArtEZ i DasArts w Holandii oraz na Narodowej Akademii Sztuk w Bergen w Norwegii. Współpracowała z choreografami Latifą Laabissi, Verą Montero, Mariem Afonso i artystą wizualnym Pedrem Gomezem-Eganą. Jest jednym z założycieli (obok Ivany Miller i Jeana Baptiste`a Veyret-Logeriasa) platformy INSTITUT. Jej teksty były publikowane w czasopismach: Repères, The Walking Theory, Maska i Performance Research.

Wstęp wolny!

Spektakl powstał w ramach programu Badanie/produkcja. Rezydencje choreograficzne – taniec w procesie artykulacjiFundacji Burdąg dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Projekt badawczy realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.

Więcej o pracy nad spektaklem piszą Mateusz Szymanówka i Teresa Fazan:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/5517-badanieprodukcja-rezydencje-pozycja-trupa.html

Partnerzy programu badawczego: Dwutygodnik.com, taniecPOLSKA.pl
Partner medialny: taniecPOLSKA.pl
Organizacja: Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu
Produkcja: Dominik Skrzypkowski

Podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej i Marii Stokłosy.

Logo Burdąg z pełną nazwą (miniaturka)Logo TaniecPOLSKA z hasłem, nowe (miniaturka)

powiązane

Ludzie

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close