Spektakle

Poznań: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje” – pokaz otwarty

Zdjęcie: Poznań: Renata Piotrowska „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje” – pokaz otwarty

Wersja do druku

Udostępnij

Śmierć jest doświadczeniem, które nie może być opowiedziane. Jest granicą, po przekroczeniu której nie ma powrotu. Ten, kto jej doświadcza, na zawsze odchodzi. W swoim nowym spektaklu choreografka i performerka Renata Piotrowska z dystansem i humorem, konfrontuje to doświadczenie z teatrem – zgodnie z myślą Peggy Phelan, dla której teatr jest miejscem, gdzie społeczeństwo „przygotowuje się na stratę, a w szczególności na śmierć”.

Piotrowska, usiłując wprost zainscenizować spotkanie ze śmiercią, gromadzi różne scenariusze składające się na performatywny dyptyk, w trakcie którego choreografka podróżuje przez wieki (nie)doświadczania śmierci i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji tego ostatecznego doświadczenia. Wychodząc od obserwacji, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a medialnej wszechobecności umierania towarzyszy chęć wymazania śmierci z codziennego życia, artystka zwraca się w stronę niektórych historycznych zjawisk i fantazmatów związanych z problematyką śmierci, takich jak średniowieczna ikonografia danse macabre, rytuał, personifikacja kostuchy, makabryczna estetyka gore czy petite mort erotyki. Raz za razem kreując spotkanie ze śmiercią, wciągając ją w choreografię jak nieuchwytną partnerkę, Piotrowska bada współczesne rozumienie umierania lub jego brak.

W pracy Piotrowskiej śmiertelność jest stałą jakością choreografii, która jako praktyka organizująca materię w czasie i przestrzeni, produkuje obrazy i ciała, będące w ciągłym rozkładzie. / Mateusz Szymanówka, „Dwutygodnik”

koncept, choreografia, wykonanie Renata Piotrowska

dramaturgia Bojana Bauer

światło Ewa Garniec

podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej, Joanny Leśnierwoskiej i Marii Stokłosy.

partnerzy Centrum w Ruchu, Wawerskie Centrum Kultury, Centrum Sztuki Współczesnej – Sala Laboratorium, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne, Teatr Soho.

Renata Piotrowska jest choreografką i performerką; w swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca, zwłaszcza jego nowych nurtów i  sztuk performatywnych. Obecnie w swoich spektaklach obok tematu percepcji interesuje ją kontemplacja wspólczesnego świata poprzez czerpanie inspiracji z własnych doświadczeń i tekstów teoretycznych z zakresu nauk humanistycznych. Piotrowska konfrontuje współczesną choreografię z myśleniem konceptualnym. Ma na swoim koncie spektakle: Teraz / 2007, Tańcząc z Wrogiem / 2007, seria UNKNOWN / 2008 – 2010, break SZTUKA WOJNY / 2010, UNKNOWNS.SEANS / 2011, film taneczny Inside / 2011, The Forest_work in progress / 2013.  W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: Tańcząc z Wrogiem i Unknown były wytypowane do prestiżowego przeglądu – Polska Platforma Tańca. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu “Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013). W latach 2007-2011 prowadziła regularne zajęcia z improwizacji, kontakt improwizacji i świadomości ciała w Warszawie oraz warsztaty w Polsce i za granicą. Jest twórczynią programu edukacyjnego o tańcu „Mam ochotę na taniec” w Teatrze Ochoty w Warszawie, który zakłada łączenie teorii z praktyką.
www.renatapiotrowska.pl

Bojana Bauer – teoretyczka tańca i sztuk performatywnych, dramaturżka. Otrzymała profesjonalne wykształcenie taneczne w Belgradzie, gdzie była członkinią Baletu Narodowego. Studiowała teorię tańca i estetykę na Uniwersytecie Paris 8. Pisze pracę doktorską z estetyki i teorii sztuk performatywnych w EDESTA (Ecole Doctorale Esthétique, Science et Technologie des Arts), wspierana przez portugalską fundację FCT. Pracowała jako producentka na Festiwalu Alkantara w Lizbonie. Uczyła teorii tańca i sztuk performatywnych w Szkole Wyższej Sztuk Pięknych w Nantes. Prowadzi zajęcia z dziedziny choreografii i sztuk performatywnych, m.in.: ex.e.r.ce we Francji, ArtEZ i DasArts w Holandii oraz na Narodowej Akademii Sztuk w Bergen w Norwegii. Współpracowała z choreografami Latifą Laabissi, Verą Montero, Mariem Afonso i artystą wizualnym Pedrem Gomezem-Eganą. Jest jednym z założycieli (obok Ivany Miller i Jeana Baptiste`a Veyret-Logeriasa) platformy INSTITUT. Jej teksty były publikowane w czasopismach: Repères, The Walking Theory, Maska i Performance Research.

Wstęp wolny!

Spektakl powstał w ramach programu Badanie/produkcja. Rezydencje choreograficzne – taniec w procesie artykulacjiFundacji Burdąg dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Projekt badawczy realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.

Więcej o pracy nad spektaklem piszą Mateusz Szymanówka i Teresa Fazan:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/5517-badanieprodukcja-rezydencje-pozycja-trupa.html

Partnerzy programu badawczego: Dwutygodnik.com, taniecPOLSKA.pl
Partner medialny: taniecPOLSKA.pl
Organizacja: Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu
Produkcja: Dominik Skrzypkowski

Podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej i Marii Stokłosy.

Logo Burdąg z pełną nazwą (miniaturka)Logo TaniecPOLSKA z hasłem, nowe (miniaturka)

powiązane

Ludzie

Renata Piotrowska-Auffret

Renata Piotrowska-Auffret

Śmierć jest doświadczeniem, które nie może być opowiedziane. Jest granicą, po przekroczeniu której nie ma powrotu. Ten, kto jej doświadcza, na zawsze odchodzi. W swoim nowym spektaklu choreografka i performerka Renata Piotrowska z dystansem i humorem, konfrontuje to doświadczenie z teatrem – zgodnie z myślą Peggy Phelan, dla której teatr jest miejscem, gdzie społeczeństwo „przygotowuje się na stratę, a w szczególności na śmierć”. Piotrowska, usiłując wprost zainscenizować spotkanie ze śmiercią, gromadzi różne scenariusze składające się na performatywny dyptyk, w trakcie którego choreografka podróżuje przez wieki (nie)doświadczania śmierci i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji tego ostatecznego doświadczenia. Wychodząc od obserwacji, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a medialnej wszechobecności umierania towarzyszy chęć wymazania śmierci z codziennego życia, artystka zwraca się w stronę niektórych historycznych zjawisk i fantazmatów związanych z problematyką śmierci, takich jak średniowieczna ikonografia danse macabre, rytuał, personifikacja kostuchy, makabryczna estetyka gore czy petite mort erotyki. Raz za razem kreując spotkanie ze śmiercią, wciągając ją w choreografię jak nieuchwytną partnerkę, Piotrowska bada współczesne rozumienie umierania lub jego brak. W pracy Piotrowskiej śmiertelność jest stałą jakością choreografii, która jako praktyka organizująca materię w czasie i przestrzeni, produkuje obrazy i ciała, będące w ciągłym rozkładzie. / Mateusz Szymanówka, „Dwutygodnik” koncept, choreografia, wykonanie Renata Piotrowska dramaturgia Bojana Bauer światło Ewa Garniec podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej, Joanny Leśnierwoskiej i Marii Stokłosy. partnerzy Centrum w Ruchu, Wawerskie Centrum Kultury, Centrum Sztuki Współczesnej – Sala Laboratorium, Narodowe Centrum Tańca w Paryżu, La Briqueterie – CDC du Val-de-Marne, Teatr Soho. Renata Piotrowska jest choreografką i performerką; w swoich pracach wykorzystuje narzędzia tańca, zwłaszcza jego nowych nurtów i  sztuk performatywnych. Obecnie w swoich spektaklach obok tematu percepcji interesuje ją kontemplacja wspólczesnego świata poprzez czerpanie inspiracji z własnych doświadczeń i tekstów teoretycznych z zakresu nauk humanistycznych. Piotrowska konfrontuje współczesną choreografię z myśleniem konceptualnym. Ma na swoim koncie spektakle: Teraz / 2007, Tańcząc z Wrogiem / 2007, seria UNKNOWN / 2008 – 2010, break SZTUKA WOJNY / 2010, UNKNOWNS.SEANS / 2011, film taneczny Inside / 2011, The Forest_work in progress / 2013.  W roku 2008 i w 2010 jej spektakle: Tańcząc z Wrogiem i Unknown były wytypowane do prestiżowego przeglądu – Polska Platforma Tańca. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu “Młoda Polska” (2010) i programu „Stypendium Ministra” (2013). W latach 2007-2011 prowadziła regularne zajęcia z improwizacji, kontakt improwizacji i świadomości ciała w Warszawie oraz warsztaty w Polsce i za granicą. Jest twórczynią programu edukacyjnego o tańcu „Mam ochotę na taniec” w Teatrze Ochoty w Warszawie, który zakłada łączenie teorii z praktyką. www.renatapiotrowska.pl Bojana Bauer – teoretyczka tańca i sztuk performatywnych, dramaturżka. Otrzymała profesjonalne wykształcenie taneczne w Belgradzie, gdzie była członkinią Baletu Narodowego. Studiowała teorię tańca i estetykę na Uniwersytecie Paris 8. Pisze pracę doktorską z estetyki i teorii sztuk performatywnych w EDESTA (Ecole Doctorale Esthétique, Science et Technologie des Arts), wspierana przez portugalską fundację FCT. Pracowała jako producentka na Festiwalu Alkantara w Lizbonie. Uczyła teorii tańca i sztuk performatywnych w Szkole Wyższej Sztuk Pięknych w Nantes. Prowadzi zajęcia z dziedziny choreografii i sztuk performatywnych, m.in.: ex.e.r.ce we Francji, ArtEZ i DasArts w Holandii oraz na Narodowej Akademii Sztuk w Bergen w Norwegii. Współpracowała z choreografami Latifą Laabissi, Verą Montero, Mariem Afonso i artystą wizualnym Pedrem Gomezem-Eganą. Jest jednym z założycieli (obok Ivany Miller i Jeana Baptiste`a Veyret-Logeriasa) platformy INSTITUT. Jej teksty były publikowane w czasopismach: Repères, The Walking Theory, Maska i Performance Research. Wstęp wolny! Spektakl powstał w ramach programu Badanie/produkcja. Rezydencje choreograficzne – taniec w procesie artykulacjiFundacji Burdąg dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury I Dziedzictwa Narodowego. Projekt badawczy realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca. Więcej o pracy nad spektaklem piszą Mateusz Szymanówka i Teresa Fazan: http://www.dwutygodnik.com/artykul/5517-badanieprodukcja-rezydencje-pozycja-trupa.html Partnerzy programu badawczego: Dwutygodnik.com, taniecPOLSKA.pl Partner medialny: taniecPOLSKA.pl Organizacja: Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu Produkcja: Dominik Skrzypkowski Podziękowania dla Simona Auffret, Anny Gołdanowskiej, Małgorzaty Ignatowskiej i Marii Stokłosy.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close