Spektakle

Warszawa/CSW A-I-R/TYDZIEŃ PERFORMANCE: Magdalena Ptasznik „surfing”

Zdjęcie: Warszawa/CSW A-I-R/TYDZIEŃ PERFORMANCE: Magdalena Ptasznik „surfing”

Fot. Jakub Wittchen dla Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk.

Wersja do druku

Udostępnij

surfing to laboratorium, w którym podmiotowość działań podlega rozproszeniu. To performans sieci aktywacji – fizyczna akcja ciała wprawia obiekty w ruch, a ich (re)akcje inicjują i transformują kolejne akcje. Surfing to rytuał uwalniania obiektów, a lepiej ujmując rytuał rozluźniania naszego sposobu ich postrzegania. W szerszej perspektywie to propozycja postrzegania rzeczywistości, dodania nowych artykulacji do doświadczenia środowiska i czasu.

surfing aktywuje materię skupiając się na jej powierzchni, w kontakcie z nią szuka doświadczania. Uwagę kieruję ku temu, co na wierzchu, co widoczne i dostępne. surfing prowokuje zderzenia powierzchni, tarcia, zarysowania, obserwuje kierunki w przestrzeni, odległości, zmieniającą się dynamikę i różnice energetyczne akcji, w których powierzchnie spotykają się.

Warszawska premiera surfing odbędzie sie w ramach programu Badanie/Produkcja. Taniec w procesie artykulacji realizowanym przez Fundację Burdąg oraz TYGODNIA PERFORMANCE organizowanego przez Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (Kuratorka: Agnieszka Sosnowska. Koordynacja: Paulina Kowalczyk.

Wstęp wolny.

Logo CSW dobre (miniaturka)  Logo AIR (miniaturka)

Wstęp wolny.  Liczba miejsc ograniczona. Wymagana wcześniejsza rezerwację miejsc pod adresem biuro@burdągstudio.com
Pierwszeństwo wejścia na spektakl będą miały osoby z rezerwacją.

TYDZIEŃ PERFORMANCE – PROGRAM

Program Badanie/Produkcja zakłada twórczą współpracę między praktykami i teoretykami sztuk performatywnych, tworzenie rezydencji artystycznych oraz budowanie dyskursu wokół choreografii eksperymentalnej. Fundacja i Dom Pracy Twórczej Burdąg oraz Instytut Muzyki i Tańca zaprosiły wybranych uczestników do udziału w czterech rezydencjach towarzyszących powstawaniu czterech premierowych produkcji choreograficznych autorstwa Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy, Renaty Piotrowskiej i Maiji Reety Raumanni. W czasie prób uczestnicy śledzą proces powstawania spektaklu, poznają metody twórcze oraz sposoby komunikacji wewnątrz procesu tworzenia. Na podstawie zebranego materiału piszą autorskie teksty będące analizą procesu powstawania spektaklu. Partnerami projektu są portal taniecpolska.pl oraz dwutygodnik.com.

choreografia, performance Magdalena Ptasznik

dramaturgia, współpraca konceptualna Eleonora Zdebiak

rezydencja badawcza Agnieszka Kocińska, Regina Lissowska-Postaremczak

produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk

przy wsparciu Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu, Urząd Dzielnicy Wawer m.st. Warszawy

premiera 17 maja 2014, galeria Art Stations, Stary Browar w Poznaniu

Research do performansu zrealizowany został w ramach programu rezydencyjnego NRW Tanzrecherche 2013 w Bielefeld, w Niemczech.

Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Pracujemy z ograniczonym chaosem – rozmowa Agnieszki Kocińskiej z Magdaleną Ptasznik w trakcie przygotowań do performansu surfing

Przedmioty w akcjach – rozmowa Agnieszki Kocińskiej z Eleonorą Zdebiak, dramaturżką solo surfing Magdaleny Ptasznik

warstwy
Punktem wyjścia jest dla performerki powierzchnia, spotkania powierzchni i powstające pomiędzy nimi relacje fizyczne. Z jednej strony jest to powierzchnia, która jest „płaska” – płyta, podłoga, dalej powierzchnia obiektu trójwymiarowego, i powierzchnia, która jest powierzchnią ciała. Przez to, że wychodzimy od powierzchni, że to, co jest „płaskie” nabiera wielu wymiarów i to, co jest wymiarowe funkcjonuje poprzez swoje powierzchnie, swoje „płaskości”, pojawia się aspekt warst – odwarstwiania i zwarstwiania. Podczas przedstawienia Magda na przykład zaburza podłogę, która staje się nagle wielkim obiektem, który przedtem był płaski. Podłoga staje się olbrzymia, trójwymiarowa, i zakrywa sobą wszystkie obiekty, łącznie z Magdą – wszystko staje się jej wnętrzem. Potem Magda z powrotem rozturlowuje podłogę, spłaszcza ją, i dalej roluje się, turla się po całej przestrzeni, po wszystkich obiektach – rozwalcowuje je, a potem powoli zaczyna zagarniać te wszystkie obiekty, oplatać się nimi, przez co powierzchnie jej ciała zostają zakryte innymi powierzchniami, powstaje kłąb, wielowarstwowy obiekt. To bardzo ciekawie koresponduje z ideą „ściany” na początku i końcowej rzeźby.

negocjowanie siebie w środowisku przedmiotów
W krajobrazie, środowisku, które się tworzy nie działa chęć ogarnięcia go całościowo, chęć posiadania kontroli nad tym, co się wydarza. To jest też związane z edukacją choreograficzną i taneczną, podczas której zostajesz nauczony, że kontrolujesz procesy twórcze. W przypadku przedmiotów nie da się do końca kontrolować ich reakcji na daną akcję i przestrzeni, która się tworzy. Jest w tym zawsze element zaskoczenia, element chaosu, jakiś stopień nieprzewidywalności. Jak zaczynałyśmy pracę, dużo koncentrowałyśmy się na podejściu. Czasami było nam ciężko porzucić ideę, że Magda jako performer powinna kontrolować – np. kompozycję przedmiotów, która się wydarza w przestrzeni, albo że powinna kontrolować czasowanie przestrzeni, co nie jest tu do końca możliwe i wcale nie dążymy to tego, żeby to było możliwe. To jest nieustanne negocjowanie siebie w tworzącym się środowisku.

Powyższe fragmenty pochodzą z wywiadu Agnieszki Kocińskiej z Eleonorą Zdebiak, opublikowanej na taniecPOLSKA.pl

Magdalena Ptasznik – choreografka, performerka, absolwentka School forNew Dance Development w Amsterdamie i socjologii na Uniwersytecie Warszawskim. W 2007 roku ukończyła kurs instruktorski tańca współczesnego przy Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki. Stypendystka programu danceWEB 2011 odbywającego się w ramach festiwalu ImPulsTanz w Wiedniu i programu 'Meet the next Generation’ w Bukareszcie (eXplore Dance Festival). Studiowała m.in. u Debory Hay, Rii Higler, Benoît Lachambra, Xaviera Le Roy czy Roberta Steijna. Autorka przede wszystkim prac solowych (m.in. ,surface.territory w ramach Solo Projekt 2012 w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk; exercises for a Hero, secrets). Swoje spektakle prezentowała w Holandii, Niemczech, Portugalii, Rumunii i Polsce. W 2013 była stypendystką międzynarodowego programu rezydencyjnego dla młodych choreografów NRW Tanzrecherche w Niemczech. Rozpoczęła tam pracę nad nowym projektem solowym surfing, w którym zajmuje się materialnością, obiektami i ich powierzchniami oraz ich postrzeganiem. O choreografii myśli jako o narzędziu umożliwiającym tworzenie warunków dla odmiennego doświadczania i postrzegania czasu, przestrzeni, ciał. Ciało postrzega jako wehikuł tego doświadczenia. Mieszka w Warszawie. Jest współzałożycielką powstałego w 2013 Centrum w Ruchu, pierwszego w Warszawie miejsca pracy dla choreografii i zrzeszenia niezależnych twórców.

Eleonora Zdebiak (1984) – dramaturżka i tancerka obecnie rezydującą w Niemczech. Absolwentka studiów magisterskich na wydziale wiedzy o teatrze i tańcu na uniwersytecie w Utrechcie. Taniec studiowała w Warszawskiej Szkole Baletowej, Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem i na wydziale tańca w CODARTS, Rotterdamse Dansacademie (BA). Jako tancerka współpracowała między innymi z Michaelem Schumacherem, Amy Raymond, Nicole Caccivio i Dieterem Heitkampem. Kolaborowała w licznych projektach ze studentami z Institut für Angewandte Theaterwissenschaft w Giessen i Hochschule für Gestaltung z Offenbachu. Brała też udział w wielu performensach improwizowanych między innymi podczas Urban Dance Festival w Dordrechcie, Rotterdam Film Festival, a także w NAI i de Doelen w Rotterdamie. Jako dramaturżka asystowała przy produkcji My Private Himalaya Ibrahima Quarishi i Near Miss Stephanie Thiersch.Obecnie wraz z choreografką Magdaleną Ptasznik pracują nad projektem surfing który został zapoczątkowany researchem w ramach NRW Tanzrecherche #11 w Bielefeld. Eleonora prezentowała również swoje instalacje wideo i serie fotograficzne na festiwalach i w galeriach w Polsce, Niemczech i Holandii.

powiązane

Ludzie

Magdalena Ptasznik

Magdalena Ptasznik

surfing to laboratorium, w którym podmiotowość działań podlega rozproszeniu. To performans sieci aktywacji – fizyczna akcja ciała wprawia obiekty w ruch, a ich (re)akcje inicjują i transformują kolejne akcje. Surfing to rytuał uwalniania obiektów, a lepiej ujmując rytuał rozluźniania naszego sposobu ich postrzegania. W szerszej perspektywie to propozycja postrzegania rzeczywistości, dodania nowych artykulacji do doświadczenia środowiska i czasu. surfing aktywuje materię skupiając się na jej powierzchni, w kontakcie z nią szuka doświadczania. Uwagę kieruję ku temu, co na wierzchu, co widoczne i dostępne. surfing prowokuje zderzenia powierzchni, tarcia, zarysowania, obserwuje kierunki w przestrzeni, odległości, zmieniającą się dynamikę i różnice energetyczne akcji, w których powierzchnie spotykają się. Warszawska premiera surfing odbędzie sie w ramach programu Badanie/Produkcja. Taniec w procesie artykulacji realizowanym przez Fundację Burdąg oraz TYGODNIA PERFORMANCE organizowanego przez Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (Kuratorka: Agnieszka Sosnowska. Koordynacja: Paulina Kowalczyk. Wstęp wolny.   Wstęp wolny.  Liczba miejsc ograniczona. Wymagana wcześniejsza rezerwację miejsc pod adresem biuro@burdągstudio.com Pierwszeństwo wejścia na spektakl będą miały osoby z rezerwacją. TYDZIEŃ PERFORMANCE – PROGRAM Program Badanie/Produkcja zakłada twórczą współpracę między praktykami i teoretykami sztuk performatywnych, tworzenie rezydencji artystycznych oraz budowanie dyskursu wokół choreografii eksperymentalnej. Fundacja i Dom Pracy Twórczej Burdąg oraz Instytut Muzyki i Tańca zaprosiły wybranych uczestników do udziału w czterech rezydencjach towarzyszących powstawaniu czterech premierowych produkcji choreograficznych autorstwa Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy, Renaty Piotrowskiej i Maiji Reety Raumanni. W czasie prób uczestnicy śledzą proces powstawania spektaklu, poznają metody twórcze oraz sposoby komunikacji wewnątrz procesu tworzenia. Na podstawie zebranego materiału piszą autorskie teksty będące analizą procesu powstawania spektaklu. Partnerami projektu są portal taniecpolska.pl oraz dwutygodnik.com. choreografia, performance Magdalena Ptasznik dramaturgia, współpraca konceptualna Eleonora Zdebiak rezydencja badawcza Agnieszka Kocińska, Regina Lissowska-Postaremczak produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk przy wsparciu Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu, Urząd Dzielnicy Wawer m.st. Warszawy premiera 17 maja 2014, galeria Art Stations, Stary Browar w Poznaniu Research do performansu zrealizowany został w ramach programu rezydencyjnego NRW Tanzrecherche 2013 w Bielefeld, w Niemczech. Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pracujemy z ograniczonym chaosem – rozmowa Agnieszki Kocińskiej z Magdaleną Ptasznik w trakcie przygotowań do performansu surfing Przedmioty w akcjach – rozmowa Agnieszki Kocińskiej z Eleonorą Zdebiak, dramaturżką solo surfing Magdaleny Ptasznik   warstwy Punktem wyjścia jest dla performerki powierzchnia, spotkania powierzchni i powstające pomiędzy nimi relacje fizyczne. Z jednej strony jest to powierzchnia, która jest „płaska” – płyta, podłoga, dalej powierzchnia obiektu trójwymiarowego, i powierzchnia, która jest powierzchnią ciała. Przez to, że wychodzimy od powierzchni, że to, co jest „płaskie” nabiera wielu wymiarów i to, co jest wymiarowe funkcjonuje poprzez swoje powierzchnie, swoje „płaskości”, pojawia się aspekt warst – odwarstwiania i zwarstwiania. Podczas przedstawienia Magda na przykład zaburza podłogę, która staje się nagle wielkim obiektem, który przedtem był płaski. Podłoga staje się olbrzymia, trójwymiarowa, i zakrywa sobą wszystkie obiekty, łącznie z Magdą – wszystko staje się jej wnętrzem. Potem Magda z powrotem rozturlowuje podłogę, spłaszcza ją, i dalej roluje się, turla się po całej przestrzeni, po wszystkich obiektach – rozwalcowuje je, a potem powoli zaczyna zagarniać te wszystkie obiekty, oplatać się nimi, przez co powierzchnie jej ciała zostają zakryte innymi powierzchniami, powstaje kłąb, wielowarstwowy obiekt. To bardzo ciekawie koresponduje z ideą „ściany” na początku i końcowej rzeźby. negocjowanie siebie w środowisku przedmiotów W krajobrazie, środowisku, które się tworzy nie działa chęć ogarnięcia go całościowo, chęć posiadania kontroli nad tym, co się wydarza. To jest też związane z edukacją choreograficzną i taneczną, podczas której zostajesz nauczony, że kontrolujesz procesy twórcze. W przypadku przedmiotów nie da się do końca kontrolować ich reakcji na daną akcję i przestrzeni, która się tworzy. Jest w tym zawsze element zaskoczenia, element chaosu, jakiś stopień nieprzewidywalności. Jak zaczynałyśmy pracę, dużo koncentrowałyśmy się na podejściu. Czasami było nam ciężko porzucić ideę, że Magda jako performer powinna kontrolować – np. kompozycję przedmiotów, która się wydarza w przestrzeni, albo że powinna kontrolować czasowanie przestrzeni, co nie jest tu do końca możliwe i wcale nie dążymy to tego, żeby to było możliwe. To jest nieustanne negocjowanie siebie w tworzącym się środowisku. Powyższe fragmenty pochodzą z wywiadu Agnieszki Kocińskiej z Eleonorą Zdebiak, opublikowanej na taniecPOLSKA.pl Magdalena Ptasznik – choreografka, performerka, absolwentka School forNew Dance Development w Amsterdamie i socjologii na Uniwersytecie Warszawskim. W 2007 roku ukończyła kurs instruktorski tańca współczesnego przy Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki. Stypendystka programu danceWEB 2011 odbywającego się w ramach festiwalu ImPulsTanz w Wiedniu i programu 'Meet the next Generation’ w Bukareszcie (eXplore Dance Festival). Studiowała m.in. u Debory Hay, Rii Higler, Benoît Lachambra, Xaviera Le Roy czy Roberta Steijna. Autorka przede wszystkim prac solowych (m.in. ,surface.territory w ramach Solo Projekt 2012 w Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk; exercises for a Hero, secrets). Swoje spektakle prezentowała w Holandii, Niemczech, Portugalii, Rumunii i Polsce. W 2013 była stypendystką międzynarodowego programu rezydencyjnego dla młodych choreografów NRW Tanzrecherche w Niemczech. Rozpoczęła tam pracę nad nowym projektem solowym surfing, w którym zajmuje się materialnością, obiektami i ich powierzchniami oraz ich postrzeganiem. O choreografii myśli jako o narzędziu umożliwiającym tworzenie warunków dla odmiennego doświadczania i postrzegania czasu, przestrzeni, ciał. Ciało postrzega jako wehikuł tego doświadczenia. Mieszka w Warszawie. Jest współzałożycielką powstałego w 2013 Centrum w Ruchu, pierwszego w Warszawie miejsca pracy dla choreografii i zrzeszenia niezależnych twórców. Eleonora Zdebiak (1984) – dramaturżka i tancerka obecnie rezydującą w Niemczech. Absolwentka studiów magisterskich na wydziale wiedzy o teatrze i tańcu na uniwersytecie w Utrechcie. Taniec studiowała w Warszawskiej Szkole Baletowej, Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem i na wydziale tańca w CODARTS, Rotterdamse Dansacademie (BA). Jako tancerka współpracowała między innymi z Michaelem Schumacherem, Amy Raymond, Nicole Caccivio i Dieterem Heitkampem. Kolaborowała w licznych projektach ze studentami z Institut für Angewandte Theaterwissenschaft w Giessen i Hochschule für Gestaltung z Offenbachu. Brała też udział w wielu performensach improwizowanych między innymi podczas Urban Dance Festival w Dordrechcie, Rotterdam Film Festival, a także w NAI i de Doelen w Rotterdamie. Jako dramaturżka asystowała przy produkcji My Private Himalaya Ibrahima Quarishi i Near Miss Stephanie Thiersch.Obecnie wraz z choreografką Magdaleną Ptasznik pracują nad projektem surfing który został zapoczątkowany researchem w ramach NRW Tanzrecherche #11 w Bielefeld. Eleonora prezentowała również swoje instalacje wideo i serie fotograficzne na festiwalach i w galeriach w Polsce, Niemczech i Holandii.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close