Spektakle

Warszawa/Teatr Studio: Marta Ziółek „MONSTERA”

Zdjęcie: Warszawa/Teatr Studio: Marta Ziółek „MONSTERA”

MONSTERA Marty Ziółek wypływa z oddechowych i cielesno-emocjonalnych doznań dziewięciu artystek, które na czas pracy nad spektaklem stworzyły krąg wymiany doświadczeń i języków artystycznych. Zanurzona w kobiecych narracjach, polityce oddychania i somatyce MONSTERA podejmuje wątki relacyjnej natury ciała, jego zmysłowych wycieków oraz niestabilnych granic. Promieniuje od klatki piersiowej, serca i piersi z terenu emocjonalnych i laktacyjnych upływów, polityczno-estetycznych negocjacji i nacisków.

Wersja do druku

Udostępnij

MONSTERA Marty Ziółek wypływa z oddechowych i cielesno-emocjonalnych doznań dziewięciu artystek, które na czas pracy nad spektaklem stworzyły krąg wymiany doświadczeń i języków artystycznych. Zanurzona w kobiecych narracjach, polityce oddychania i somatyce MONSTERA podejmuje wątki relacyjnej natury ciała, jego zmysłowych wycieków oraz niestabilnych granic. Promieniuje od klatki piersiowej, serca i piersi – z terenu emocjonalnych i laktacyjnych upływów, polityczno-estetycznych negocjacji i nacisków. 

 

MONSTERA to środkowa część trylogii, w której skład wejdą także: solowy performans Ustowanie oraz grupowa praca Vulva. Do Marty Ziółek dołączają tu tancerki współpracujące z nią przy głośnym Zrób siebie: Ramona Nagabczyńska i Katarzyna Sikora, oraz aktorka Teatru Studio – Monika Świtaj. Matronkami projektu są wężowłosa, petryfikująca spojrzeniem Meduza i mitologiczne syreny o obezwładniającym, hipnotycznym głosie. Hybrydy piękne i zabójcze, niejednoznaczne jak monstera deliciosa – ozdobna roślina o trujących liściach. 

 

MONSTERA feminizuje i łączy w sobie łacińskie słowa monstrare (pokazywać, demonstrować) i monere (ostrzegać, przepowiadać). To żeńska forma od męskiego potwora. W historii kultury to kobiety częściej są przedstawiane jako monstra, furiozy, czarownice – tłumaczy Marta Ziółek. – Dlatego w spektaklu będziemy celebrować kobiecą cielesność i seksualność, jednocześnie konfrontując się z tym, co dla nas trudne i niekomfortowe.

 

MONSTERA zaprasza w podróż do wnętrza kobiecego ciała, eksploruje układ oddechowy, jego powiązania z afektem, emocjonalnością, seksualnością. – W spektaklu sięgniemy po modalności oddechowe z różnych praktyk – mówi choreografka. – Zajmiemy się rozbrajaniem, rozwibrowaniem i upłynnianiem tego, co zastygłe. Eksploracje zaczniemy od przepony, będącej podstawowym mięśniem oddechowym, związanym z transmisją impulsów emocjonalnych. Poruszymy „mięsień duszy”, psoas, i zajmiemy się piersiami – symbolem kobiecości, przestrzenią laktacyjnych wycieków, miejscem przekraczania naszych granic poprzez niechciany dotyk czy złe słowo.

 

MONSTERA przyjmuje formę transformacyjnej ceremonii oddechowej, której strukturę nadaje cielesna topografia wnętrza kobiecego ciała i jego fizjologia. – Tradycyjne teksty ciało kobiety ujmują często w kategoriach naturalnych ekosystemów, przecinających je rzek, kanałów, przepływów energii, wiatrów oddechu – stwierdza Ziółek. – I właśnie w ten sposób będziemy mówić o naszych ciałach i o wspólnej przestrzeni – rozbudowanym organizmie, który za sprawą człowieka znajduje się dziś w stanie zagrożenia.

 

Koncepcja, choreografia, reżyseria: Marta Ziółek

Performerki: Ramona Nagabczyńska, Katarzyna Sikora, Monika Świtaj, Zuza Wrońska, Marta Ziółek

Tekst, dramaturgia: Anka Herbut

Scenografia: Magdalena Łapińska-Rozenbaum

Kostiumy: Pat Guzik

Muzyka: Zoi Michailova

Piosenki: Zuza Wrońska

Reżyseria świateł: Jacqueline Sobiszewski

Wideo/making-of: Anna Gawlita

Asystentka choreografki: Aleksandra Kostrzewa

Produkcja: Fundacja Ciało/Umysł, STUDIO teatrgaleria

Przy wsparciu: Fundacja Burdąg

Kierowniczka produkcji: Monika Balińska

Inspicjentka: Zuzanna Prusińska

Fotografie: Zuza Krajewska

 

Marta Ziółek (ur. 1986) – choreografka, reżyserka, performerka. Bada nowe formy ekspresji, sięgając po język technologii i popkultury; interesują ją współczesne rytuały, performatyka tożsamości i kobiece narracje. Łączy teatr, film, sztuki wizualne i taniec. Studiowała na MISH-u na Uniwersytecie Warszawskim i w School for New Dance Development w Amsterdamie. Stypendystka Dance Web na ImpulsTanzFestival w Wiedniu (2011) i Amsterdam Fund for the Arts (2013), uczestniczka platformy „Europe in Motion” dla młodych choreografów (2012). Autorka m.in. prac: TruciznaPamelaBlack on BlackPixoZrób siebie. Współpracuje z reżyserkami i reżyserami teatralnymi, artystkami i artystami wizualnymi. Tworzy w Polsce i za granicą. Po raz pierwszy przygotowuje premierę dla C/U i Teatru Studio.

inne wydarzenia

powiązane

Ludzie

Ramona Nagabczyńska

Ramona Nagabczyńska

MONSTERA Marty Ziółek wypływa z oddechowych i cielesno-emocjonalnych doznań dziewięciu artystek, które na czas pracy nad spektaklem stworzyły krąg wymiany doświadczeń i języków artystycznych. Zanurzona w kobiecych narracjach, polityce oddychania i somatyce MONSTERA podejmuje wątki relacyjnej natury ciała, jego zmysłowych wycieków oraz niestabilnych granic. Promieniuje od klatki piersiowej, serca i piersi – z terenu emocjonalnych i laktacyjnych upływów, polityczno-estetycznych negocjacji i nacisków.    MONSTERA to środkowa część trylogii, w której skład wejdą także: solowy performans Ustowanie oraz grupowa praca Vulva. Do Marty Ziółek dołączają tu tancerki współpracujące z nią przy głośnym Zrób siebie: Ramona Nagabczyńska i Katarzyna Sikora, oraz aktorka Teatru Studio – Monika Świtaj. Matronkami projektu są wężowłosa, petryfikująca spojrzeniem Meduza i mitologiczne syreny o obezwładniającym, hipnotycznym głosie. Hybrydy piękne i zabójcze, niejednoznaczne jak monstera deliciosa – ozdobna roślina o trujących liściach.    MONSTERA feminizuje i łączy w sobie łacińskie słowa monstrare (pokazywać, demonstrować) i monere (ostrzegać, przepowiadać). To żeńska forma od męskiego potwora. W historii kultury to kobiety częściej są przedstawiane jako monstra, furiozy, czarownice – tłumaczy Marta Ziółek. – Dlatego w spektaklu będziemy celebrować kobiecą cielesność i seksualność, jednocześnie konfrontując się z tym, co dla nas trudne i niekomfortowe.   MONSTERA zaprasza w podróż do wnętrza kobiecego ciała, eksploruje układ oddechowy, jego powiązania z afektem, emocjonalnością, seksualnością. – W spektaklu sięgniemy po modalności oddechowe z różnych praktyk – mówi choreografka. – Zajmiemy się rozbrajaniem, rozwibrowaniem i upłynnianiem tego, co zastygłe. Eksploracje zaczniemy od przepony, będącej podstawowym mięśniem oddechowym, związanym z transmisją impulsów emocjonalnych. Poruszymy „mięsień duszy”, psoas, i zajmiemy się piersiami – symbolem kobiecości, przestrzenią laktacyjnych wycieków, miejscem przekraczania naszych granic poprzez niechciany dotyk czy złe słowo.   MONSTERA przyjmuje formę transformacyjnej ceremonii oddechowej, której strukturę nadaje cielesna topografia wnętrza kobiecego ciała i jego fizjologia. – Tradycyjne teksty ciało kobiety ujmują często w kategoriach naturalnych ekosystemów, przecinających je rzek, kanałów, przepływów energii, wiatrów oddechu – stwierdza Ziółek. – I właśnie w ten sposób będziemy mówić o naszych ciałach i o wspólnej przestrzeni – rozbudowanym organizmie, który za sprawą człowieka znajduje się dziś w stanie zagrożenia.   Koncepcja, choreografia, reżyseria: Marta Ziółek Performerki: Ramona Nagabczyńska, Katarzyna Sikora, Monika Świtaj, Zuza Wrońska, Marta Ziółek Tekst, dramaturgia: Anka Herbut Scenografia: Magdalena Łapińska-Rozenbaum Kostiumy: Pat Guzik Muzyka: Zoi Michailova Piosenki: Zuza Wrońska Reżyseria świateł: Jacqueline Sobiszewski Wideo/making-of: Anna Gawlita Asystentka choreografki: Aleksandra Kostrzewa Produkcja: Fundacja Ciało/Umysł, STUDIO teatrgaleria Przy wsparciu: Fundacja Burdąg Kierowniczka produkcji: Monika Balińska Inspicjentka: Zuzanna Prusińska Fotografie: Zuza Krajewska   Marta Ziółek (ur. 1986) – choreografka, reżyserka, performerka. Bada nowe formy ekspresji, sięgając po język technologii i popkultury; interesują ją współczesne rytuały, performatyka tożsamości i kobiece narracje. Łączy teatr, film, sztuki wizualne i taniec. Studiowała na MISH-u na Uniwersytecie Warszawskim i w School for New Dance Development w Amsterdamie. Stypendystka Dance Web na ImpulsTanzFestival w Wiedniu (2011) i Amsterdam Fund for the Arts (2013), uczestniczka platformy „Europe in Motion” dla młodych choreografów (2012). Autorka m.in. prac: Trucizna, Pamela, Black on Black, Pixo, Zrób siebie. Współpracuje z reżyserkami i reżyserami teatralnymi, artystkami i artystami wizualnymi. Tworzy w Polsce i za granicą. Po raz pierwszy przygotowuje premierę dla C/U i Teatru Studio.

Marta Ziółek

Marta Ziółek

  • choreografka
  • performerka

MONSTERA Marty Ziółek wypływa z oddechowych i cielesno-emocjonalnych doznań dziewięciu artystek, które na czas pracy nad spektaklem stworzyły krąg wymiany doświadczeń i języków artystycznych. Zanurzona w kobiecych narracjach, polityce oddychania i somatyce MONSTERA podejmuje wątki relacyjnej natury ciała, jego zmysłowych wycieków oraz niestabilnych granic. Promieniuje od klatki piersiowej, serca i piersi – z terenu emocjonalnych i laktacyjnych upływów, polityczno-estetycznych negocjacji i nacisków.    MONSTERA to środkowa część trylogii, w której skład wejdą także: solowy performans Ustowanie oraz grupowa praca Vulva. Do Marty Ziółek dołączają tu tancerki współpracujące z nią przy głośnym Zrób siebie: Ramona Nagabczyńska i Katarzyna Sikora, oraz aktorka Teatru Studio – Monika Świtaj. Matronkami projektu są wężowłosa, petryfikująca spojrzeniem Meduza i mitologiczne syreny o obezwładniającym, hipnotycznym głosie. Hybrydy piękne i zabójcze, niejednoznaczne jak monstera deliciosa – ozdobna roślina o trujących liściach.    MONSTERA feminizuje i łączy w sobie łacińskie słowa monstrare (pokazywać, demonstrować) i monere (ostrzegać, przepowiadać). To żeńska forma od męskiego potwora. W historii kultury to kobiety częściej są przedstawiane jako monstra, furiozy, czarownice – tłumaczy Marta Ziółek. – Dlatego w spektaklu będziemy celebrować kobiecą cielesność i seksualność, jednocześnie konfrontując się z tym, co dla nas trudne i niekomfortowe.   MONSTERA zaprasza w podróż do wnętrza kobiecego ciała, eksploruje układ oddechowy, jego powiązania z afektem, emocjonalnością, seksualnością. – W spektaklu sięgniemy po modalności oddechowe z różnych praktyk – mówi choreografka. – Zajmiemy się rozbrajaniem, rozwibrowaniem i upłynnianiem tego, co zastygłe. Eksploracje zaczniemy od przepony, będącej podstawowym mięśniem oddechowym, związanym z transmisją impulsów emocjonalnych. Poruszymy „mięsień duszy”, psoas, i zajmiemy się piersiami – symbolem kobiecości, przestrzenią laktacyjnych wycieków, miejscem przekraczania naszych granic poprzez niechciany dotyk czy złe słowo.   MONSTERA przyjmuje formę transformacyjnej ceremonii oddechowej, której strukturę nadaje cielesna topografia wnętrza kobiecego ciała i jego fizjologia. – Tradycyjne teksty ciało kobiety ujmują często w kategoriach naturalnych ekosystemów, przecinających je rzek, kanałów, przepływów energii, wiatrów oddechu – stwierdza Ziółek. – I właśnie w ten sposób będziemy mówić o naszych ciałach i o wspólnej przestrzeni – rozbudowanym organizmie, który za sprawą człowieka znajduje się dziś w stanie zagrożenia.   Koncepcja, choreografia, reżyseria: Marta Ziółek Performerki: Ramona Nagabczyńska, Katarzyna Sikora, Monika Świtaj, Zuza Wrońska, Marta Ziółek Tekst, dramaturgia: Anka Herbut Scenografia: Magdalena Łapińska-Rozenbaum Kostiumy: Pat Guzik Muzyka: Zoi Michailova Piosenki: Zuza Wrońska Reżyseria świateł: Jacqueline Sobiszewski Wideo/making-of: Anna Gawlita Asystentka choreografki: Aleksandra Kostrzewa Produkcja: Fundacja Ciało/Umysł, STUDIO teatrgaleria Przy wsparciu: Fundacja Burdąg Kierowniczka produkcji: Monika Balińska Inspicjentka: Zuzanna Prusińska Fotografie: Zuza Krajewska   Marta Ziółek (ur. 1986) – choreografka, reżyserka, performerka. Bada nowe formy ekspresji, sięgając po język technologii i popkultury; interesują ją współczesne rytuały, performatyka tożsamości i kobiece narracje. Łączy teatr, film, sztuki wizualne i taniec. Studiowała na MISH-u na Uniwersytecie Warszawskim i w School for New Dance Development w Amsterdamie. Stypendystka Dance Web na ImpulsTanzFestival w Wiedniu (2011) i Amsterdam Fund for the Arts (2013), uczestniczka platformy „Europe in Motion” dla młodych choreografów (2012). Autorka m.in. prac: Trucizna, Pamela, Black on Black, Pixo, Zrób siebie. Współpracuje z reżyserkami i reżyserami teatralnymi, artystkami i artystami wizualnymi. Tworzy w Polsce i za granicą. Po raz pierwszy przygotowuje premierę dla C/U i Teatru Studio.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close