Spektakle

Warszawa/Teatr Wielki – Opera Narodowa: Toshio Hosokawa „Matsukaze” – reż. i chor. Sasha Waltz

Zdjęcie: Warszawa/Teatr Wielki – Opera Narodowa: Toshio Hosokawa „Matsukaze” – reż. i chor. Sasha Waltz

Wersja do druku

Udostępnij

Spektaklu tak delikatnie poetyckiego jak Matsukaze nie było wcześniej na wielkiej scenie Teatru. Konwencję japońskiego teatru nō z jej powolnym tempem, wyciszeniem, niedookreślaniem sytuacji przenosi on w sferę opery, lecz mimo niezbędnej dla scenerii akcji przestrzeni – opery kameralnej i krótkiej. Solistów jest czworo, mały chór, tekstu niewiele. Autor, Toshio Hosokawa, oparł utwór na XV-wiecznej sztuce nō o dwóch siostrach: Matsukaze, co znaczy „wiatr w sosnach” i Murakame, co oznacza „jesienny deszcz”. Obie chodziły brzegiem czerpać morską wodę, i pokochały jednego mężczyznę: rybaka o imieniu Yukihira. To on nadał im imiona. Odszedł. Zostały z tęsknotą i wspomnieniem, które zagarnęła Matsukaze. Obie umarły i spoczęły pod sosną. Taką treść sugeruje to niezwykłe przedstawienie stworzone przez Sashę Waltz, legendę współczesnego teatru, reżyserkę i choreografkę, nadzwyczaj wrażliwą na muzykę. W dziedzinie reżyserii opery ukształtowała własny styl tzw. opery choreograficznej, w którym zaciera granice między ruchem, plastyką, śpiewem, światłem, brzmieniem instrumentów. W Hosokawie znalazła wspaniałego partnera. Pejzaż dźwiękowy jego dzieciństwa na obrzeżach Hiroszimy kształtowany był szumem morza, wiatru i pluskiem rzeki; w latach dojrzałości spędzonych na studiach w Berlinie nałożyły się na to techniki awangardy XXI wieku. Mówi, że komponuje jakby kaligrafował, co w kulturze Japonii oznacza precyzję i kunszt rysunku. Subtelna muzyka Matsukaze skłania do kontemplacji, a dominujący element scenografii: czarna sieć – zastanawia. Czy los nie oplata czasem życia człowieka, jak sióstr Matsukaze i Murakame, siecią niespełnionych pragnień, z której nie ma wyjścia?

Making of:  https://www.youtube.com/watch?v=-oh46uxdfbs

Komiks: https://youtu.be/SDk_8qcPpPU

Opera w jednym akcie

REALIZATORZY:

Dyrygent: Basem Akiki

Reżyseria i choreografia: Sasha Waltz

Scenografia: Pia Maier Schriever, Chiharu Shiota

Kostiumy: Christine Birkle

Reżyseria świateł: Martin Hauk

Dramaturg: Ilka Seifert

 

OBSADA:

Matsukaze – Ilse Eerens

Murasame  – Charlotte Hellekant

Mnich – Frode Olsen

Rybak – Kai-Uwe Fahnert

Tancerze Sasha Waltz & Guests
Chór Vocalconsort Berlin
Orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej

Koprodukcja: Sasha Waltz & Guests GmbH; La Monnaie, Bruksela; Les Théâtres de la Ville de Luxembourg; Staatsoper Unter den Linden, Berlin

Opera w jednym akcie
Libretto: Hannah Dübgen według Motokiyo Zeamiego


Premiera polska: 31 maja 2011, Teatr Wielki – Opera Narodowa, Sala Moniuszki

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close