Spektakle

Poznań/Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2014: Krawczyński, Wygoda, Godowska „Niżyński. Święto snów”

Zdjęcie: Poznań/Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2014: Krawczyński, Wygoda, Godowska „Niżyński. Święto snów”

Fot. Jakub Wittchen

Wersja do druku

Udostępnij

Niżyński. Święto snów to nowa inscenizacja przełomowego w historii zarówno muzyki, jak i tańca Święta wiosny Igora Strawińskiego – solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości.

Dziennik Niżyńskiego stał się dla twórców spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów.

„Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie”.

Wacław Niżyński: Dziennik

Koncepcja, scenariusz, reżyseria, światło: Sławomir Krawczyński
Taniec: Tomasz Wygoda
Choreografia:  Anna Godowska, Tomasz Wygoda / praca z procesem: Sławomir Krawczyński
Muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic,
dyrygent Leonard Bernstein, nagranie z 1958 roku
Koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda
Konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska
Konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska
Realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski
Projekt graficzny: Marta Bystroń
Produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk
Premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań
W spektaklu wykorzystane są zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny.

Premiera zrealizowana w ramach cyklu Co z tym tańcem? dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podziękowania dla Dyrekcji Opery Narodowej oraz Dyrekcji Polskiego Baletu Narodowego w Warszawie za udostępnienie sal na próby.

Podziękowania dla Ashtanga Joga Studio za pomoc w realizacji projektu.

Specjalne podziękowania dla Margarity Simonowej z Polskiego Baletu Narodowego za konsultacje przy realizacji Tańca Ofiarnego.

powiązane

Ludzie

Anna Godowska

Anna Godowska

Niżyński. Święto snów to nowa inscenizacja przełomowego w historii zarówno muzyki, jak i tańca Święta wiosny Igora Strawińskiego – solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego stał się dla twórców spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie”. Wacław Niżyński: Dziennik Koncepcja, scenariusz, reżyseria, światło: Sławomir Krawczyński Taniec: Tomasz Wygoda Choreografia:  Anna Godowska, Tomasz Wygoda / praca z procesem: Sławomir Krawczyński Muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, nagranie z 1958 roku Koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda Konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska Konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska Realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski Projekt graficzny: Marta Bystroń Produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań W spektaklu wykorzystane są zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny. Premiera zrealizowana w ramach cyklu Co z tym tańcem? dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podziękowania dla Dyrekcji Opery Narodowej oraz Dyrekcji Polskiego Baletu Narodowego w Warszawie za udostępnienie sal na próby. Podziękowania dla Ashtanga Joga Studio za pomoc w realizacji projektu. Specjalne podziękowania dla Margarity Simonowej z Polskiego Baletu Narodowego za konsultacje przy realizacji Tańca Ofiarnego.

Sławomir Krawczyński

Sławomir Krawczyński

Niżyński. Święto snów to nowa inscenizacja przełomowego w historii zarówno muzyki, jak i tańca Święta wiosny Igora Strawińskiego – solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego stał się dla twórców spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie”. Wacław Niżyński: Dziennik Koncepcja, scenariusz, reżyseria, światło: Sławomir Krawczyński Taniec: Tomasz Wygoda Choreografia:  Anna Godowska, Tomasz Wygoda / praca z procesem: Sławomir Krawczyński Muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, nagranie z 1958 roku Koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda Konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska Konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska Realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski Projekt graficzny: Marta Bystroń Produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań W spektaklu wykorzystane są zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny. Premiera zrealizowana w ramach cyklu Co z tym tańcem? dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podziękowania dla Dyrekcji Opery Narodowej oraz Dyrekcji Polskiego Baletu Narodowego w Warszawie za udostępnienie sal na próby. Podziękowania dla Ashtanga Joga Studio za pomoc w realizacji projektu. Specjalne podziękowania dla Margarity Simonowej z Polskiego Baletu Narodowego za konsultacje przy realizacji Tańca Ofiarnego.

Tomasz Wygoda

Tomasz Wygoda

Niżyński. Święto snów to nowa inscenizacja przełomowego w historii zarówno muzyki, jak i tańca Święta wiosny Igora Strawińskiego – solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego stał się dla twórców spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie”. Wacław Niżyński: Dziennik Koncepcja, scenariusz, reżyseria, światło: Sławomir Krawczyński Taniec: Tomasz Wygoda Choreografia:  Anna Godowska, Tomasz Wygoda / praca z procesem: Sławomir Krawczyński Muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, nagranie z 1958 roku Koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda Konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska Konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska Realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski Projekt graficzny: Marta Bystroń Produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań W spektaklu wykorzystane są zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny. Premiera zrealizowana w ramach cyklu Co z tym tańcem? dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podziękowania dla Dyrekcji Opery Narodowej oraz Dyrekcji Polskiego Baletu Narodowego w Warszawie za udostępnienie sal na próby. Podziękowania dla Ashtanga Joga Studio za pomoc w realizacji projektu. Specjalne podziękowania dla Margarity Simonowej z Polskiego Baletu Narodowego za konsultacje przy realizacji Tańca Ofiarnego.

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close