Spektakle

Sopot: Sopocki Teatr Tańca „2 TWARZE”

Zdjęcie: Sopot: Sopocki Teatr Tańca „2 TWARZE”

Fot. Alicja Byzdra.

Wersja do druku

Udostępnij

Impulsem do rozpoczęcia prac nad spektaklem 2 TWARZE  były koncepcja Teatru Okrucieństwa Antonina Artauda, awangardowego twórcy i teoretyka teatralnego. Swoją radykalną wizję teatru przedstawił w poetyckich manifestach pod zbiorowym tytułem Teatr i jego sobowtór.  Wizja ta dążąca do przywrócenia pierwotnej mocy sztukom scenicznym stała się inspiracją i jednocześnie wyzwaniem  dla zespołu.  W założeniach Artauda  celem teatru miało być głębokie poruszenie emocjonalne widza, oddziaływanie na niego przy pomocy silnych bodźców. Teatr natomiast miał być miejscem magicznym, świętym. Transowy, frenetyczny taniec miał przywrócić odbiorcy zdolność refleksji i odczuwania metafizycznego, które zatracił pod wpływem otaczającego go, współczesnego świata. Sam spektakl powinien przybrać formę rytuału, podczas którego aktorzy ukazują widzowi swoją prawdziwą, niemal pierwotną twarz. Najważniejsza była tu mowa ciała wyrażająca pragnienia, w skrajnych, groteskowych gestach, pozach, znieruchomieniach, która miała wprowadzić widza w świat magii, gdzie cielesność oddechu i współdziałanie wszystkich zmysłów jednoczyłoby tancerzy i widzów.

Z jednej strony jest ona bliska teatrowi tańca, w którym ciało i ruch tancerza stanowią podstawy pracy. Z drugiej, współczesny taniec często sięga do wysublimowanej estetyki, tworząc wielopoziomowe światy, w których oświetlenie, wizualizacje, kostiumy, scenografia, czy muzyka wspierają taniec w postnowoczesnej narracji, jednocześnie odbierając mu jego pierwotny, rytualny charakter. Ten swego rodzaju paradoks stał się wyzwaniem dla twórców spektaklu.

Zadają więc pytania:

Czy człowiek współczesny może odkryć swoje pierwotne „ja”? Czym jest jego pierwotne „ja”? Czy człowiek jest wstanie je poznać, odróżnić od tego, co narzucone przez cywilizację i kulturę? A jeśli tak, czy jest gotów, by się odsłonić przed innymi?

Krawczyk i Czajkowska umieszczają człowieka -tancerza w świecie bogatym. Obudowują go wytworami kultury i obserwują… na ile oni sami i ich partnerzy będą umieli się wyzwolić? I czy nowoczesna, chłodna forma sceniczna, tak charakterystyczna przecież dla Sopockiego Teatru Tańca, pozwoli oddać istotę człowieka naturalnego i prawdziwego?

Koncept: Jacek Krawczyk

Choreografia i reżyseria: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska

Współpraca choreograficzna i taniec: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk, Joanna Nadrowska, Grażyna Słaboń, Magdalena Wójcik

Muzyka: Bartosz Hervy

Kostiumy: Agnieszka Puławska według projektu Julii Porańskiej

Wizualizacje: Łukasz Boros

Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz

Fotografie promujące: Alicja Byzdra

Bilety: 30 i 20 zł

Rezerwacje: sopot.dance.theatre@gmail.com

Zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego oraz Urzędu Miasta Sopotu.

Logo SIC! Dance Association Sopot (miniaturka) Logo Sopot (miniaturka)Logo Teatr na Plaży (miniaturka)     Logo Województwo Pomorskie (oryginał)

powiązane

Ludzie

Joanna Czajkowska

Joanna Czajkowska

Impulsem do rozpoczęcia prac nad spektaklem 2 TWARZE  były koncepcja Teatru Okrucieństwa Antonina Artauda, awangardowego twórcy i teoretyka teatralnego. Swoją radykalną wizję teatru przedstawił w poetyckich manifestach pod zbiorowym tytułem Teatr i jego sobowtór.  Wizja ta dążąca do przywrócenia pierwotnej mocy sztukom scenicznym stała się inspiracją i jednocześnie wyzwaniem  dla zespołu.  W założeniach Artauda  celem teatru miało być głębokie poruszenie emocjonalne widza, oddziaływanie na niego przy pomocy silnych bodźców. Teatr natomiast miał być miejscem magicznym, świętym. Transowy, frenetyczny taniec miał przywrócić odbiorcy zdolność refleksji i odczuwania metafizycznego, które zatracił pod wpływem otaczającego go, współczesnego świata. Sam spektakl powinien przybrać formę rytuału, podczas którego aktorzy ukazują widzowi swoją prawdziwą, niemal pierwotną twarz. Najważniejsza była tu mowa ciała wyrażająca pragnienia, w skrajnych, groteskowych gestach, pozach, znieruchomieniach, która miała wprowadzić widza w świat magii, gdzie cielesność oddechu i współdziałanie wszystkich zmysłów jednoczyłoby tancerzy i widzów. Z jednej strony jest ona bliska teatrowi tańca, w którym ciało i ruch tancerza stanowią podstawy pracy. Z drugiej, współczesny taniec często sięga do wysublimowanej estetyki, tworząc wielopoziomowe światy, w których oświetlenie, wizualizacje, kostiumy, scenografia, czy muzyka wspierają taniec w postnowoczesnej narracji, jednocześnie odbierając mu jego pierwotny, rytualny charakter. Ten swego rodzaju paradoks stał się wyzwaniem dla twórców spektaklu. Zadają więc pytania: Czy człowiek współczesny może odkryć swoje pierwotne „ja”? Czym jest jego pierwotne „ja”? Czy człowiek jest wstanie je poznać, odróżnić od tego, co narzucone przez cywilizację i kulturę? A jeśli tak, czy jest gotów, by się odsłonić przed innymi? Krawczyk i Czajkowska umieszczają człowieka -tancerza w świecie bogatym. Obudowują go wytworami kultury i obserwują… na ile oni sami i ich partnerzy będą umieli się wyzwolić? I czy nowoczesna, chłodna forma sceniczna, tak charakterystyczna przecież dla Sopockiego Teatru Tańca, pozwoli oddać istotę człowieka naturalnego i prawdziwego? Koncept: Jacek Krawczyk Choreografia i reżyseria: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska Współpraca choreograficzna i taniec: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk, Joanna Nadrowska, Grażyna Słaboń, Magdalena Wójcik Muzyka: Bartosz Hervy Kostiumy: Agnieszka Puławska według projektu Julii Porańskiej Wizualizacje: Łukasz Boros Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz Fotografie promujące: Alicja Byzdra Bilety: 30 i 20 zł Rezerwacje: sopot.dance.theatre@gmail.com Zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego oraz Urzędu Miasta Sopotu.    

Jacek Krawczyk

Jacek Krawczyk

Impulsem do rozpoczęcia prac nad spektaklem 2 TWARZE  były koncepcja Teatru Okrucieństwa Antonina Artauda, awangardowego twórcy i teoretyka teatralnego. Swoją radykalną wizję teatru przedstawił w poetyckich manifestach pod zbiorowym tytułem Teatr i jego sobowtór.  Wizja ta dążąca do przywrócenia pierwotnej mocy sztukom scenicznym stała się inspiracją i jednocześnie wyzwaniem  dla zespołu.  W założeniach Artauda  celem teatru miało być głębokie poruszenie emocjonalne widza, oddziaływanie na niego przy pomocy silnych bodźców. Teatr natomiast miał być miejscem magicznym, świętym. Transowy, frenetyczny taniec miał przywrócić odbiorcy zdolność refleksji i odczuwania metafizycznego, które zatracił pod wpływem otaczającego go, współczesnego świata. Sam spektakl powinien przybrać formę rytuału, podczas którego aktorzy ukazują widzowi swoją prawdziwą, niemal pierwotną twarz. Najważniejsza była tu mowa ciała wyrażająca pragnienia, w skrajnych, groteskowych gestach, pozach, znieruchomieniach, która miała wprowadzić widza w świat magii, gdzie cielesność oddechu i współdziałanie wszystkich zmysłów jednoczyłoby tancerzy i widzów. Z jednej strony jest ona bliska teatrowi tańca, w którym ciało i ruch tancerza stanowią podstawy pracy. Z drugiej, współczesny taniec często sięga do wysublimowanej estetyki, tworząc wielopoziomowe światy, w których oświetlenie, wizualizacje, kostiumy, scenografia, czy muzyka wspierają taniec w postnowoczesnej narracji, jednocześnie odbierając mu jego pierwotny, rytualny charakter. Ten swego rodzaju paradoks stał się wyzwaniem dla twórców spektaklu. Zadają więc pytania: Czy człowiek współczesny może odkryć swoje pierwotne „ja”? Czym jest jego pierwotne „ja”? Czy człowiek jest wstanie je poznać, odróżnić od tego, co narzucone przez cywilizację i kulturę? A jeśli tak, czy jest gotów, by się odsłonić przed innymi? Krawczyk i Czajkowska umieszczają człowieka -tancerza w świecie bogatym. Obudowują go wytworami kultury i obserwują… na ile oni sami i ich partnerzy będą umieli się wyzwolić? I czy nowoczesna, chłodna forma sceniczna, tak charakterystyczna przecież dla Sopockiego Teatru Tańca, pozwoli oddać istotę człowieka naturalnego i prawdziwego? Koncept: Jacek Krawczyk Choreografia i reżyseria: Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska Współpraca choreograficzna i taniec: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk, Joanna Nadrowska, Grażyna Słaboń, Magdalena Wójcik Muzyka: Bartosz Hervy Kostiumy: Agnieszka Puławska według projektu Julii Porańskiej Wizualizacje: Łukasz Boros Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz Fotografie promujące: Alicja Byzdra Bilety: 30 i 20 zł Rezerwacje: sopot.dance.theatre@gmail.com Zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego oraz Urzędu Miasta Sopotu.    

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close