Spektakle

Sopot: Sopocki Teatr Tańca „Puste ciało. Okazja do malutkiej rozpaczy” – akt I i II

Zdjęcie: Sopot: Sopocki Teatr Tańca „Puste ciało. Okazja do malutkiej rozpaczy” – akt I i II

Fot. Alicja Byzdra.

Wersja do druku

Udostępnij

Spektakl składa się z 2 aktów, a każdy z nich inspirowany jest życiem i twórczością innego artysty. Obaj, Franz Kafka i Henri Toulouse-Lautrec zmagali się z trudnymi relacjami z rodziną, a ujście dla swojej wrażliwości znajdowali w sztuce, którą realizowali w skrajnie odmiennych sposobach. Kafka – schowany w sobie i nieśmiały, nie chciał wydać najsłynniejszych swoich prac (zostały wydane po jego śmierci), zaś Toulouse-Lautrec – wtopił się w bohemę artystyczną Paryża, stając się nieodłącznym jej elementem. Jeden – zanurzony w rozważaniach nad determinacją jednostki przez społeczeństwo i niemożność znalezienia pełni swojego człowieczeństwa, harmonii i szczęścia, drugi – zatrzymując w kadrze ludzi i nastrój ukochanego miasta chwalił życie i codzienność prostych ludzi i artystów, a za najważniejszą cechę ludzką u swoich modeli uważał „prawdziwość”. Obaj umieli zauważyć detal, chwilę, ulotność. Część kafkowska jest mroczna i dynamiczna, część inspirowana pracami Toulouse-Lautreca jest pozornie swobodniejsza, z dekonstruowanym kankanem na czele. Obie części, choć w różny sposób, opowiadają o tym samem – o drodze do zrozumienia i pogodzenia się z samym sobą i ze światem, którą musi przejść każdy człowiek bez względu na uprawiany zawód, czy środowisko z którego się wywodzi.

Koncept, reżyseria i choreografia: Joanna Czajkowska i Jacek Krawczyk
Współpraca choreograficzna i taniec: Magda Wójcik, Barbara Pędzich, Dorota Zielińska, Joanna Nadrowska, Joanna Czajkowska,
Jacek Krawczyk

Muzyka: Mariusz Noskowiak

Kostiumy: Agnieszka Puławska
Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz
Scenografia: Jacek Krawczyk, Artur Gołdys
Zdjęcia promocyjne: Alicja Byzdra
Czas trwania: ok 1h 30 (z przerwą)

Logo Sic Sopocki (miniaturka)                   Logo Sopot (miniaturka)              Logo Teatr na Plaży (miniaturka)      

powiązane

Ludzie

Joanna Czajkowska

Joanna Czajkowska

Spektakl składa się z 2 aktów, a każdy z nich inspirowany jest życiem i twórczością innego artysty. Obaj, Franz Kafka i Henri Toulouse-Lautrec zmagali się z trudnymi relacjami z rodziną, a ujście dla swojej wrażliwości znajdowali w sztuce, którą realizowali w skrajnie odmiennych sposobach. Kafka – schowany w sobie i nieśmiały, nie chciał wydać najsłynniejszych swoich prac (zostały wydane po jego śmierci), zaś Toulouse-Lautrec – wtopił się w bohemę artystyczną Paryża, stając się nieodłącznym jej elementem. Jeden – zanurzony w rozważaniach nad determinacją jednostki przez społeczeństwo i niemożność znalezienia pełni swojego człowieczeństwa, harmonii i szczęścia, drugi – zatrzymując w kadrze ludzi i nastrój ukochanego miasta chwalił życie i codzienność prostych ludzi i artystów, a za najważniejszą cechę ludzką u swoich modeli uważał „prawdziwość”. Obaj umieli zauważyć detal, chwilę, ulotność. Część kafkowska jest mroczna i dynamiczna, część inspirowana pracami Toulouse-Lautreca jest pozornie swobodniejsza, z dekonstruowanym kankanem na czele. Obie części, choć w różny sposób, opowiadają o tym samem – o drodze do zrozumienia i pogodzenia się z samym sobą i ze światem, którą musi przejść każdy człowiek bez względu na uprawiany zawód, czy środowisko z którego się wywodzi. Koncept, reżyseria i choreografia: Joanna Czajkowska i Jacek Krawczyk Współpraca choreograficzna i taniec: Magda Wójcik, Barbara Pędzich, Dorota Zielińska, Joanna Nadrowska, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk Muzyka: Mariusz Noskowiak Kostiumy: Agnieszka Puławska Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz Scenografia: Jacek Krawczyk, Artur Gołdys Zdjęcia promocyjne: Alicja Byzdra Czas trwania: ok 1h 30 (z przerwą)                                        

Jacek Krawczyk

Jacek Krawczyk

Spektakl składa się z 2 aktów, a każdy z nich inspirowany jest życiem i twórczością innego artysty. Obaj, Franz Kafka i Henri Toulouse-Lautrec zmagali się z trudnymi relacjami z rodziną, a ujście dla swojej wrażliwości znajdowali w sztuce, którą realizowali w skrajnie odmiennych sposobach. Kafka – schowany w sobie i nieśmiały, nie chciał wydać najsłynniejszych swoich prac (zostały wydane po jego śmierci), zaś Toulouse-Lautrec – wtopił się w bohemę artystyczną Paryża, stając się nieodłącznym jej elementem. Jeden – zanurzony w rozważaniach nad determinacją jednostki przez społeczeństwo i niemożność znalezienia pełni swojego człowieczeństwa, harmonii i szczęścia, drugi – zatrzymując w kadrze ludzi i nastrój ukochanego miasta chwalił życie i codzienność prostych ludzi i artystów, a za najważniejszą cechę ludzką u swoich modeli uważał „prawdziwość”. Obaj umieli zauważyć detal, chwilę, ulotność. Część kafkowska jest mroczna i dynamiczna, część inspirowana pracami Toulouse-Lautreca jest pozornie swobodniejsza, z dekonstruowanym kankanem na czele. Obie części, choć w różny sposób, opowiadają o tym samem – o drodze do zrozumienia i pogodzenia się z samym sobą i ze światem, którą musi przejść każdy człowiek bez względu na uprawiany zawód, czy środowisko z którego się wywodzi. Koncept, reżyseria i choreografia: Joanna Czajkowska i Jacek Krawczyk Współpraca choreograficzna i taniec: Magda Wójcik, Barbara Pędzich, Dorota Zielińska, Joanna Nadrowska, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk Muzyka: Mariusz Noskowiak Kostiumy: Agnieszka Puławska Reżyseria oświetlenia: Artur Aponowicz Scenografia: Jacek Krawczyk, Artur Gołdys Zdjęcia promocyjne: Alicja Byzdra Czas trwania: ok 1h 30 (z przerwą)                                        

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close