Spektakle

Warszawa/Stary Browar Nowy Taniec On Tour: Krawczyński/Wygoda/Godowska „Niżyński. Święto snów”

Zdjęcie: Warszawa/Stary Browar Nowy Taniec On Tour: Krawczyński/Wygoda/Godowska „Niżyński. Święto snów”

Fot. z materiałów organizatorów

Wersja do druku

Udostępnij

Solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego – skandalisty, prekursora i legendy tańca współczesnego, zrealizowany na podstawie jego twórczości oraz Dziennika, który spisywał, raz na zawsze pożegnawszy się z karierą na scenie. Rite_of_dreams_project to wspólny projekt trójki artystów od lat zajmujących się tańcem i choreografią, których interesują związki między świadomością i podświadomością teatralnego bohatera, przestrzenie progowe i możliwość ich sygnalizacji poprzez ruch. Pomysł na spektakl Niżyński. Święto snów zrodził się wraz z lekturą fascynującego Dziennika tancerza Diagilewa. Wydane po raz pierwszy w 1936 r., w dwóch częściach zatytułowanych O życiu i o śmierci, zainspirowały twórców do odświeżenia historii jednego z największych tancerzy wszechczasów. Dzienniki Niżyńskiego to zarówno skarbnica informacji, jak i coś w rodzaju księgi snów – śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Czytając je, można znaleźć się w świecie, który targany sprzecznościami, nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością. Powrót do Święta wiosny Igora Strawińskiego – obrazu wulkanicznych sił, które walczą o swoje uformowanie w świecie, ukazuje rzeczywistość, która była nie tylko stworzoną na potrzeby sceny ekspresją, ale codziennym doświadczeniem Niżyńskiego. Istota tych przeżyć, uruchamianych zarówno w balecie – efekcie artystycznej pracy, jak i w Dzienniku – prywatnym wyznaniu, stawia pytania o istotę ludzkiej egzystencji. Z obu tekstów przebija tęsknota za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego, jednoczącego tańca, a kontakt z absolutem był tak bezpośredni, jak z drugim człowiekiem.

„Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie.“
Wacław Niżyński, Dziennik

scenariusz, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński
taniec: Tomasz Wygoda
choreografia: Sławomir Krawczyński, Anna Godowska, Tomasz Wygoda
w spektaklu wykorzystane są: zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny
muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego, w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958
koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda
konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska
konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska
realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski
projekt graficzny: Marta Nieznayu
produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk
koprodukcja: Fundacja Ciało/Umysł
premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Poznań

czas trwania: 50 minut

powiązane

Ludzie

Anna Godowska

Anna Godowska

Solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego – skandalisty, prekursora i legendy tańca współczesnego, zrealizowany na podstawie jego twórczości oraz Dziennika, który spisywał, raz na zawsze pożegnawszy się z karierą na scenie. Rite_of_dreams_project to wspólny projekt trójki artystów od lat zajmujących się tańcem i choreografią, których interesują związki między świadomością i podświadomością teatralnego bohatera, przestrzenie progowe i możliwość ich sygnalizacji poprzez ruch. Pomysł na spektakl Niżyński. Święto snów zrodził się wraz z lekturą fascynującego Dziennika tancerza Diagilewa. Wydane po raz pierwszy w 1936 r., w dwóch częściach zatytułowanych O życiu i o śmierci, zainspirowały twórców do odświeżenia historii jednego z największych tancerzy wszechczasów. Dzienniki Niżyńskiego to zarówno skarbnica informacji, jak i coś w rodzaju księgi snów – śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Czytając je, można znaleźć się w świecie, który targany sprzecznościami, nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością. Powrót do Święta wiosny Igora Strawińskiego – obrazu wulkanicznych sił, które walczą o swoje uformowanie w świecie, ukazuje rzeczywistość, która była nie tylko stworzoną na potrzeby sceny ekspresją, ale codziennym doświadczeniem Niżyńskiego. Istota tych przeżyć, uruchamianych zarówno w balecie – efekcie artystycznej pracy, jak i w Dzienniku – prywatnym wyznaniu, stawia pytania o istotę ludzkiej egzystencji. Z obu tekstów przebija tęsknota za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego, jednoczącego tańca, a kontakt z absolutem był tak bezpośredni, jak z drugim człowiekiem.   „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie.“ Wacław Niżyński, Dziennik   scenariusz, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński taniec: Tomasz Wygoda choreografia: Sławomir Krawczyński, Anna Godowska, Tomasz Wygoda w spektaklu wykorzystane są: zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego, w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski projekt graficzny: Marta Nieznayu produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk koprodukcja: Fundacja Ciało/Umysł premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Poznań czas trwania: 50 minut

Sławomir Krawczyński

Sławomir Krawczyński

Solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego – skandalisty, prekursora i legendy tańca współczesnego, zrealizowany na podstawie jego twórczości oraz Dziennika, który spisywał, raz na zawsze pożegnawszy się z karierą na scenie. Rite_of_dreams_project to wspólny projekt trójki artystów od lat zajmujących się tańcem i choreografią, których interesują związki między świadomością i podświadomością teatralnego bohatera, przestrzenie progowe i możliwość ich sygnalizacji poprzez ruch. Pomysł na spektakl Niżyński. Święto snów zrodził się wraz z lekturą fascynującego Dziennika tancerza Diagilewa. Wydane po raz pierwszy w 1936 r., w dwóch częściach zatytułowanych O życiu i o śmierci, zainspirowały twórców do odświeżenia historii jednego z największych tancerzy wszechczasów. Dzienniki Niżyńskiego to zarówno skarbnica informacji, jak i coś w rodzaju księgi snów – śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Czytając je, można znaleźć się w świecie, który targany sprzecznościami, nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością. Powrót do Święta wiosny Igora Strawińskiego – obrazu wulkanicznych sił, które walczą o swoje uformowanie w świecie, ukazuje rzeczywistość, która była nie tylko stworzoną na potrzeby sceny ekspresją, ale codziennym doświadczeniem Niżyńskiego. Istota tych przeżyć, uruchamianych zarówno w balecie – efekcie artystycznej pracy, jak i w Dzienniku – prywatnym wyznaniu, stawia pytania o istotę ludzkiej egzystencji. Z obu tekstów przebija tęsknota za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego, jednoczącego tańca, a kontakt z absolutem był tak bezpośredni, jak z drugim człowiekiem.   „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie.“ Wacław Niżyński, Dziennik   scenariusz, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński taniec: Tomasz Wygoda choreografia: Sławomir Krawczyński, Anna Godowska, Tomasz Wygoda w spektaklu wykorzystane są: zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego, w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski projekt graficzny: Marta Nieznayu produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk koprodukcja: Fundacja Ciało/Umysł premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Poznań czas trwania: 50 minut

Tomasz Wygoda

Tomasz Wygoda

Solo performance, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego – skandalisty, prekursora i legendy tańca współczesnego, zrealizowany na podstawie jego twórczości oraz Dziennika, który spisywał, raz na zawsze pożegnawszy się z karierą na scenie. Rite_of_dreams_project to wspólny projekt trójki artystów od lat zajmujących się tańcem i choreografią, których interesują związki między świadomością i podświadomością teatralnego bohatera, przestrzenie progowe i możliwość ich sygnalizacji poprzez ruch. Pomysł na spektakl Niżyński. Święto snów zrodził się wraz z lekturą fascynującego Dziennika tancerza Diagilewa. Wydane po raz pierwszy w 1936 r., w dwóch częściach zatytułowanych O życiu i o śmierci, zainspirowały twórców do odświeżenia historii jednego z największych tancerzy wszechczasów. Dzienniki Niżyńskiego to zarówno skarbnica informacji, jak i coś w rodzaju księgi snów – śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Czytając je, można znaleźć się w świecie, który targany sprzecznościami, nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością. Powrót do Święta wiosny Igora Strawińskiego – obrazu wulkanicznych sił, które walczą o swoje uformowanie w świecie, ukazuje rzeczywistość, która była nie tylko stworzoną na potrzeby sceny ekspresją, ale codziennym doświadczeniem Niżyńskiego. Istota tych przeżyć, uruchamianych zarówno w balecie – efekcie artystycznej pracy, jak i w Dzienniku – prywatnym wyznaniu, stawia pytania o istotę ludzkiej egzystencji. Z obu tekstów przebija tęsknota za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego, jednoczącego tańca, a kontakt z absolutem był tak bezpośredni, jak z drugim człowiekiem.   „Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie.“ Wacław Niżyński, Dziennik   scenariusz, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński taniec: Tomasz Wygoda choreografia: Sławomir Krawczyński, Anna Godowska, Tomasz Wygoda w spektaklu wykorzystane są: zremiksowane fragmenty choreografii Niżyńskiego do baletów Popołudnie fauna oraz Święto wiosny muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego, w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska konsultacje z psychologii zorientowanej na proces: Agnieszka Wróblewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski projekt graficzny: Marta Nieznayu produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk koprodukcja: Fundacja Ciało/Umysł premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Poznań czas trwania: 50 minut

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close