Spektakle

Wrocław: Sławomir Krawczyński/Tomasz Wygoda/Anna Godowska „Niżyński. Święto snów – the_rite_of_dreams_project”

Zdjęcie: Wrocław: Sławomir Krawczyński/Tomasz Wygoda/Anna Godowska „Niżyński. Święto snów  – the_rite_of_dreams_project”

Fot. Jakub Wittchen dla Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk.

Wersja do druku

Udostępnij

Nowa inscenizacja wielkiego baletu Igora Strawińskiego  solo performans, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości.

Dziennik Niżyńskiego wydał się twórcom spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów.

Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie.

Wacław Niżyński, Dziennik

Fragmenty recenzji

premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań

koncepcja, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński

choreografia: Anna Godowska, Tomasz Wygoda

wykonanie: Tomasz Wygoda

muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958

koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda, Anna Godowska

konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska

realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski

produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk

Sławek Krawczyński – reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta i twórca filmów krótkometrażowych. Autor i realizator projektu badawczego pod nazwą Taniec śniącego ciała, którego celem jest zastosowanie metod psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella oraz psychologii analitycznej C.G. Junga w praktyce tańca i teatru, realizowanego we współpracy z Akademią Psychologii Zorientowanej na Proces w Warszawie. Laureat kilku nagród na festiwalach teatralnych w Polsce. Współzałożyciel i dyrektor artystyczny Teatru Bretoncaffe, w ramach którego zrealizował kilkanaście spektakli prezentowanych w Polsce, Francji, Niemczech, Estonii, Chorwacji, Słowenii, Słowacji, Rosji, Czechach i na Węgrzech.

Tomasz Wygoda – tancerz, aktor, pedagog, choreograf. W latach 1997 – 2003 Tancerz Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Występował m.in. w spektaklach Łumińskiego i Drzewieckiego (Polska), Henrietty Horn (Niemcy), Jonathana Hollandera (USA) i Paula Claydena (Wielka Brytania). Od 2007 współpracuje jako choreograf z Mariuszem Trelińskim i innymi reżyserami operowymi (m.in choreografie do spektakli:  Borys Godunow Musorgskiego, Król Roger Szymanowskiego, Aleko Rachmaninowa i Jolanta Czajkowskiego, Orfeusz i Eurydyka Glucka, Turandot i Manon Lescaux Pucciniego, Jakoba Lenza Rihma, Halki Moniuszki, Latającego Holendra oraz Pierścień Wagnera.

Anna Godowska – tancerka, choreografka, pedagog tańca współczesnego. W swoim dorobku ma choreografie zespołowe oraz prace solowe. Rezydentka Centre national de la danse  w Paryżu, Centrum Maison Folie w Belgii oraz Choreographisches Zentrum NRW w Essen,  stypendystka Mobile Academy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współzałożycielka Teatru Bretoncaffe. Jako choreografka współpracowała i współpracuje z artystami z innych dziedzin sztuki, m.in. z Katarzyną Kozyrą, Martą Górnicką w projekcie Chór kobiet. Kubą Czekajem. Od 2005 roku wspólnie ze Sławkiem Krawczyńskim realizuje projekt badawczo – artystyczny Taniec śniącego ciała,  inspirowany metodologią Psychologii Zorientowanej na Proces Arnolda Mindella.

Pokaz w Centrum Inicjatyw Artystycznych we Wrocławiu odbywa się w ramach Polskiej Platformy Tańca 2014.

Logo PPT 2014 (miniaturka)

Partner: Instytut Muzyki i Tańca

IMIT (miniaturka)

Więcej na stronie: www.polskaplatformatanca.pl

powiązane

Ludzie

Anna Godowska

Anna Godowska

Nowa inscenizacja wielkiego baletu Igora Strawińskiego – solo performans, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego wydał się twórcom spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie. Wacław Niżyński, Dziennik Fragmenty recenzji premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań koncepcja, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński choreografia: Anna Godowska, Tomasz Wygoda wykonanie: Tomasz Wygoda muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda, Anna Godowska konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Sławek Krawczyński – reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta i twórca filmów krótkometrażowych. Autor i realizator projektu badawczego pod nazwą Taniec śniącego ciała, którego celem jest zastosowanie metod psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella oraz psychologii analitycznej C.G. Junga w praktyce tańca i teatru, realizowanego we współpracy z Akademią Psychologii Zorientowanej na Proces w Warszawie. Laureat kilku nagród na festiwalach teatralnych w Polsce. Współzałożyciel i dyrektor artystyczny Teatru Bretoncaffe, w ramach którego zrealizował kilkanaście spektakli prezentowanych w Polsce, Francji, Niemczech, Estonii, Chorwacji, Słowenii, Słowacji, Rosji, Czechach i na Węgrzech. Tomasz Wygoda – tancerz, aktor, pedagog, choreograf. W latach 1997 – 2003 Tancerz Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Występował m.in. w spektaklach Łumińskiego i Drzewieckiego (Polska), Henrietty Horn (Niemcy), Jonathana Hollandera (USA) i Paula Claydena (Wielka Brytania). Od 2007 współpracuje jako choreograf z Mariuszem Trelińskim i innymi reżyserami operowymi (m.in choreografie do spektakli:  Borys Godunow Musorgskiego, Król Roger Szymanowskiego, Aleko Rachmaninowa i Jolanta Czajkowskiego, Orfeusz i Eurydyka Glucka, Turandot i Manon Lescaux Pucciniego, Jakoba Lenza Rihma, Halki Moniuszki, Latającego Holendra oraz Pierścień Wagnera. Anna Godowska – tancerka, choreografka, pedagog tańca współczesnego. W swoim dorobku ma choreografie zespołowe oraz prace solowe. Rezydentka Centre national de la danse  w Paryżu, Centrum Maison Folie w Belgii oraz Choreographisches Zentrum NRW w Essen,  stypendystka Mobile Academy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współzałożycielka Teatru Bretoncaffe. Jako choreografka współpracowała i współpracuje z artystami z innych dziedzin sztuki, m.in. z Katarzyną Kozyrą, Martą Górnicką w projekcie Chór kobiet. Kubą Czekajem. Od 2005 roku wspólnie ze Sławkiem Krawczyńskim realizuje projekt badawczo – artystyczny Taniec śniącego ciała,  inspirowany metodologią Psychologii Zorientowanej na Proces Arnolda Mindella. Pokaz w Centrum Inicjatyw Artystycznych we Wrocławiu odbywa się w ramach Polskiej Platformy Tańca 2014. Partner: Instytut Muzyki i Tańca Więcej na stronie: www.polskaplatformatanca.pl

Sławomir Krawczyński

Sławomir Krawczyński

Nowa inscenizacja wielkiego baletu Igora Strawińskiego – solo performans, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego wydał się twórcom spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie. Wacław Niżyński, Dziennik Fragmenty recenzji premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań koncepcja, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński choreografia: Anna Godowska, Tomasz Wygoda wykonanie: Tomasz Wygoda muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda, Anna Godowska konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Sławek Krawczyński – reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta i twórca filmów krótkometrażowych. Autor i realizator projektu badawczego pod nazwą Taniec śniącego ciała, którego celem jest zastosowanie metod psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella oraz psychologii analitycznej C.G. Junga w praktyce tańca i teatru, realizowanego we współpracy z Akademią Psychologii Zorientowanej na Proces w Warszawie. Laureat kilku nagród na festiwalach teatralnych w Polsce. Współzałożyciel i dyrektor artystyczny Teatru Bretoncaffe, w ramach którego zrealizował kilkanaście spektakli prezentowanych w Polsce, Francji, Niemczech, Estonii, Chorwacji, Słowenii, Słowacji, Rosji, Czechach i na Węgrzech. Tomasz Wygoda – tancerz, aktor, pedagog, choreograf. W latach 1997 – 2003 Tancerz Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Występował m.in. w spektaklach Łumińskiego i Drzewieckiego (Polska), Henrietty Horn (Niemcy), Jonathana Hollandera (USA) i Paula Claydena (Wielka Brytania). Od 2007 współpracuje jako choreograf z Mariuszem Trelińskim i innymi reżyserami operowymi (m.in choreografie do spektakli:  Borys Godunow Musorgskiego, Król Roger Szymanowskiego, Aleko Rachmaninowa i Jolanta Czajkowskiego, Orfeusz i Eurydyka Glucka, Turandot i Manon Lescaux Pucciniego, Jakoba Lenza Rihma, Halki Moniuszki, Latającego Holendra oraz Pierścień Wagnera. Anna Godowska – tancerka, choreografka, pedagog tańca współczesnego. W swoim dorobku ma choreografie zespołowe oraz prace solowe. Rezydentka Centre national de la danse  w Paryżu, Centrum Maison Folie w Belgii oraz Choreographisches Zentrum NRW w Essen,  stypendystka Mobile Academy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współzałożycielka Teatru Bretoncaffe. Jako choreografka współpracowała i współpracuje z artystami z innych dziedzin sztuki, m.in. z Katarzyną Kozyrą, Martą Górnicką w projekcie Chór kobiet. Kubą Czekajem. Od 2005 roku wspólnie ze Sławkiem Krawczyńskim realizuje projekt badawczo – artystyczny Taniec śniącego ciała,  inspirowany metodologią Psychologii Zorientowanej na Proces Arnolda Mindella. Pokaz w Centrum Inicjatyw Artystycznych we Wrocławiu odbywa się w ramach Polskiej Platformy Tańca 2014. Partner: Instytut Muzyki i Tańca Więcej na stronie: www.polskaplatformatanca.pl

Tomasz Wygoda

Tomasz Wygoda

Nowa inscenizacja wielkiego baletu Igora Strawińskiego – solo performans, będący podróżą przez odmienne stany świadomości Wacława Niżyńskiego, legendarnego tancerza i choreografa, zrealizowany na podstawie jego Dziennika oraz twórczości. Dziennik Niżyńskiego wydał się twórcom spektaklu księgą snów, śnionych na jawie i gorączkowo zapisywanych. Analizując te sny, odkrywali pewien wewnętrzny świat, który nieustannie balansuje pomiędzy ekstazą i nicością, a jednocześnie przepełniony jest tęsknotą za dzieciństwem ludzkości, kiedy to ośrodkiem myśli było serce, wspólnota wyrastała z rytualnego tańca, a kontakt z Bogiem był tak bezpośredni jak z drugim człowiekiem. Dramaturgia tego świata znalazła zdumiewający odpowiednik w Święcie wiosny Strawińskiego. Ten utwór zdawał się czekać na interpretację poświęconą Wacławowi Niżyńskiemu. Święto wiosny jako Święto snów. Jestem Bogiem w ciele. Wszyscy posiadają to uczucie, tylko nikt się nim nie posługuje. Ja się nim posługuję. Znam jego działanie. Kocham jego działanie. Wacław Niżyński, Dziennik Fragmenty recenzji premiera: 1 września 2013, Stary Browar, Studio Słodownia +3, Poznań koncepcja, reżyseria, praca z procesem, światło: Sławomir Krawczyński choreografia: Anna Godowska, Tomasz Wygoda wykonanie: Tomasz Wygoda muzyka: Święto wiosny Igora Strawińskiego w wykonaniu New York Philharmonic, dyrygent Leonard Bernstein, 1958 koncepcja kostiumów: Sławomir Krawczyński, Tomasz Wygoda, Anna Godowska konsultacje merytoryczne: Jadwiga Majewska realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk Sławek Krawczyński – reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta i twórca filmów krótkometrażowych. Autor i realizator projektu badawczego pod nazwą Taniec śniącego ciała, którego celem jest zastosowanie metod psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella oraz psychologii analitycznej C.G. Junga w praktyce tańca i teatru, realizowanego we współpracy z Akademią Psychologii Zorientowanej na Proces w Warszawie. Laureat kilku nagród na festiwalach teatralnych w Polsce. Współzałożyciel i dyrektor artystyczny Teatru Bretoncaffe, w ramach którego zrealizował kilkanaście spektakli prezentowanych w Polsce, Francji, Niemczech, Estonii, Chorwacji, Słowenii, Słowacji, Rosji, Czechach i na Węgrzech. Tomasz Wygoda – tancerz, aktor, pedagog, choreograf. W latach 1997 – 2003 Tancerz Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Występował m.in. w spektaklach Łumińskiego i Drzewieckiego (Polska), Henrietty Horn (Niemcy), Jonathana Hollandera (USA) i Paula Claydena (Wielka Brytania). Od 2007 współpracuje jako choreograf z Mariuszem Trelińskim i innymi reżyserami operowymi (m.in choreografie do spektakli:  Borys Godunow Musorgskiego, Król Roger Szymanowskiego, Aleko Rachmaninowa i Jolanta Czajkowskiego, Orfeusz i Eurydyka Glucka, Turandot i Manon Lescaux Pucciniego, Jakoba Lenza Rihma, Halki Moniuszki, Latającego Holendra oraz Pierścień Wagnera. Anna Godowska – tancerka, choreografka, pedagog tańca współczesnego. W swoim dorobku ma choreografie zespołowe oraz prace solowe. Rezydentka Centre national de la danse  w Paryżu, Centrum Maison Folie w Belgii oraz Choreographisches Zentrum NRW w Essen,  stypendystka Mobile Academy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współzałożycielka Teatru Bretoncaffe. Jako choreografka współpracowała i współpracuje z artystami z innych dziedzin sztuki, m.in. z Katarzyną Kozyrą, Martą Górnicką w projekcie Chór kobiet. Kubą Czekajem. Od 2005 roku wspólnie ze Sławkiem Krawczyńskim realizuje projekt badawczo – artystyczny Taniec śniącego ciała,  inspirowany metodologią Psychologii Zorientowanej na Proces Arnolda Mindella. Pokaz w Centrum Inicjatyw Artystycznych we Wrocławiu odbywa się w ramach Polskiej Platformy Tańca 2014. Partner: Instytut Muzyki i Tańca Więcej na stronie: www.polskaplatformatanca.pl

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close