Wersja do druku

Udostępnij

Wydanie

  • Wydawca: Wydawnictwo UNIVERSITAS, Kraków/Instytut Muzyki i Tańca, warszawa
  • Rok wydania: 2018

powiązane

Ludzie

Joanna Leśnierowska

Joanna Leśnierowska

  • kuratorka
  • krytyczka
  • dramaturg

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Anna Królica

Anna Królica

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Janusz  Marek

Janusz Marek

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Joanna Szymajda

Joanna Szymajda

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Adam Kamiński

Adam Kamiński

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Julia Hoczyk

Julia Hoczyk

  • krytyczka

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Jadwiga Majewska

Jadwiga Majewska

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Hanna Raszewska-Kursa

Hanna Raszewska-Kursa

  • krytyczka
  • teoretyczka tańca

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Natalia Starowieyska

Natalia Starowieyska

  • menadżerka kultury
  • producentka

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

Jagoda Ignaczak

Jagoda Ignaczak

  • historyk tańca

Główną część ksiażki stanowi zbiór 24 wywiadów z polskimi teoretykami i teoretyczkami tańca, osobami zajmującymi się badaniami i krytyką oraz organizacją życia tanecznego. Układ wywiadów jest chronologiczny, co pozwala przyjrzeć się temu, jak kolejne roczniki korzystają z dokonań wcześniejszych. Książka zawiera wywiady z następującymi osobami: dr hab. Małgorzata Komorowska emer. prof. UMFC, Janusz Marek, Jagoda Ignaczak, Adam Kamiński, Jadwiga Majewska, dr Lilianna Bieszczad, dr hab. Tomasz Nowak, dr Joanna Gorwa, Katarzyna Gardzina-Kubała, Dominik Skrzypkowski, Natalia Starowieyska, dr Joanna Szymajda, Julia Hoczyk, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Anna Królica, Anna Kalita, Marta Keil, Katarzyna Słoboda, Izabela Szymańska, dr Marianna Jasionowska, dr Sandra Frydrysiak, Witold Mrozek, Anna Duda, Karolina Wycisk. Część ta jest opatrzona rozdziałem na temat rozwoju teorii tańca w Polsce w XX i XXI ieku.   W oddzielnej części zostały naszkicowane sylwetki artystek i artystów, którzy oprócz sztuki tańca zajmują się także nauką o nim i organizacją znaczących wydarzeń tanecznych. Tym osobom nie przypisano formy wywiadów, uznając, że podwójna tożsamość artystyczno-teoretyczna może utrudnić wyabstrahowanie tematyki stricte teoretycznej; nie mogły one jednak zostać pominięte; badania np. Wojciecha Klimczyka, Katarzyny Pastuszak czy działalność m.in. Joanny Leśnierowskiej, Ryszarda Kalinowskiego są ważnym wkładem w rozwój choreologii i kształt życia tanecznego w Polsce.   Od autorki: Choreologowie i choreolożki oraz krytyczki i krytycy rozpoznawani są poprzez tytuły swoich prac. Ich biografie rzadko są znane komukolwiek oprócz nich samych. Kuratorzy, menadżerki, producenci, organizatorki i wielu innych stoją zwykle w kulisach. Często praca tych osób zostaje niezauważona – ba, często na tym właśnie polega jej skuteczne wykonanie. Ważne jest, by dostrzec pracę osób wspierających scenę tańca i choreografii, dokumentujących ją, analizujących, popularyzujących i stymulujących jej rozwój. Wysiłek, jaki nie-praktycy i nie-praktyczki wkładają w zajmowanie się tańcem niejednokrotnie jest tytaniczny i okupiony poświęceniem porównywalnym z tym, które jest znanym udziałem artystów i artystek.   Sztuka tańca nie tylko służy wzbogaceniu emocjonalnych przeżyć i intelektualnych doświadczeń  widowni, nie tylko stanowi artystyczną wypowiedź twórcy czy twórczyni, lecz jest również obiektem zaawansowanych badań naukowych (zarówno nauk humanistycznych, jak i matematyczno-przyrodniczych i ścisłych) oraz prac analityczno-krytycznych. Taniec i choreografię często postrzega się jako błahostkę, podczas gdy jest to dziedzina sztuki o istotnym znaczeniu, niosąca ze sobą ogrom wiedzy o człowieku i kulturze, w jakiej on funkcjonuje i jaką wytwarza. Analogicznie pisanie o tańcu bywa postrzegane jako działalność dobra dla lekkoduchów i nie niosąca istotnych treści. Chcę popularyzować wiedzę o dorobku osób zasłużonych dla polskiej wiedzy o tańcu i ułatwić docieranie do niej.     Spis treści: Wstęp CZĘŚĆ I Podwaliny. Teoria i krytyka w XX wieku   CZĘŚĆ II Współczesność. Teoria, krytyka, organizacja   ANEKS Działania pozasceniczne artystów i artystek (współczesność) Indeks nazwisk   ***   O książce: https://www.universitas.com.pl/produkt/3770/Teoria-tanca-w-polskiej-praktyce   Informacja na temat dystrybucji publikacji UNIVERSITAS     Publikacja została zrealizowana we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2018.       Książka powstała w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.      

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close