Spektakle

Warszawa/Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii: Projekt „MAPA”

Zdjęcie: Warszawa/Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii: Projekt „MAPA”

Na inaugurację cyklu <em>Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii</em> Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie <em>MAPA</em>. <em>MAPA </em>– spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. <em>MAPA</em> wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. <em>MAPA</em> oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. <strong>Eksperci i tematy spotkań:</strong> - Alex Baczyński-Jenkins: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Alex_Baczynski-Jenkins.pdf" target="_blank" rel="noopener">Techno Turian</a></em> - Anna Nowicka: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Anna_Nowicka.pdf" target="_blank" rel="noopener">Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność</a></em> - Edyta Kozak: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Edyta_Kozak.pdf" target="_blank" rel="noopener">Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu</a></em> - Izabela Chlewińska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Izabela_Chlewinska.pdf" target="_blank" rel="noopener">Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii</a></em> - Joanna Leśnierowska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Joanna_Lesnierowska.pdf" target="_blank" rel="noopener">Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe?</a></em> - Joanna Szymajda: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Joanna_Szymajda.pdf" target="_blank" rel="noopener">Aktywizm publicznej instytucji kultury</a></em> - Magdalena Zamorska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Magdalena_Zamorska.pdf" target="_blank" rel="noopener">MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny)</a></em> - Małgorzata Wdowik: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Malgorzata_Wdowik.pdf" target="_blank" rel="noopener">White cube/Black box</a></em> - Marta Keil:<em> <a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Marta_Keil.pdf" target="_blank" rel="noopener">Polityczność tańca</a></em> - Natalia Sielewicz:<em> <a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Natalia_Sielewicz.pdf" target="_blank" rel="noopener">Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu</a></em> - Ramona Nagabczyńska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Ramona_Nagabczynska.pdf" target="_blank" rel="noopener">Granice choreografii</a></em> - Renata Piotrowska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Renata_Piotrowska.pdf" target="_blank" rel="noopener">Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie)</a></em> - Weronika Pelczyńska: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Weronika_Pelczynska.pdf" target="_blank" rel="noopener">Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego</a></em> - Ilona Trybuła:<em> <a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Ilona_Trybula.pdf" target="_blank" rel="noopener">Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja</a></em> - Wojtek Ziemilski: <em><a href="http://www.nowyteatr.org/public/upload/pdf/Wojtek_Ziemilski.pdf" target="_blank" rel="noopener">Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna</a></em> <strong>Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona.</strong> *** <strong><em>Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii</em></strong> <strong>Kuratorki:</strong> Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”. <strong> </strong> <strong><em>Aktywizm tańca</em><em> </em></strong> <strong> </strong> Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii. <strong><em> </em></strong> <strong><em>Przestrzenie choreografii </em></strong> <em><strong> </strong></em> Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli <em>Web Service Choreography Interface</em> – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce <em>Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement</em> odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. <strong>Facebook:</strong> <a href="https://www.facebook.com/events/210445039329747/">https://www.facebook.com/events/210445039329747/</a> <strong>Nowy Teatr:</strong> <a href="http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca">http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca</a> <strong>Rezerwacje biletów:</strong> 22 379 33 33 <a href="mailto:bow@nowyteatr.org">bow@nowyteatr.org</a> <strong>Patronat medialny:</strong> <a href="http://www.taniecpolska.pl">taniecPOLSKA.pl</a>, <a href="http://www.dwutygodnik.com">Dwutygodnik.com</a>

Wersja do druku

Udostępnij

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA.

MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii.

Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15.

Eksperci i tematy spotkań:

– Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian

– Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność
– Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu

– Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii

– Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe?

– Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury

– Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny)

– Małgorzata Wdowik: White cube/Black box

– Marta Keil: Polityczność tańca

– Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu

– Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii

– Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie)

– Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego

– Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja

– Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna

Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona.

***

Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii

Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak.

Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.

 

Aktywizm tańca

 

Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.

 

Przestrzenie choreografii

 

Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii.

Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych.

W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację.

Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi.

AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii.

Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/

Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca

Rezerwacje biletów: 22 379 33 33

bow@nowyteatr.org

Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

powiązane

Ludzie

Joanna Leśnierowska

Joanna Leśnierowska

  • kuratorka
  • krytyczka
  • dramaturg

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Izabela Chlewińska

Izabela Chlewińska

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Renata Piotrowska-Auffret

Renata Piotrowska-Auffret

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Edyta Kozak

Edyta Kozak

  • tancerka
  • choreografka
  • kuratorka

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Ilona Trybuła

Ilona Trybuła

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Weronika Pelczyńska

Weronika Pelczyńska

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Joanna Szymajda

Joanna Szymajda

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Anna Nowicka

Anna Nowicka

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Ramona Nagabczyńska

Ramona Nagabczyńska

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

Alex Baczyński-Jenkins

Alex Baczyński-Jenkins

  • choreograf

Na inaugurację cyklu Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Nowy Teatr zaprasza do udziału w projekcie MAPA. MAPA – spotkanie, przestrzeń dla rozmowy, której gospodarzami będą wybrani eksperci w dziedzinie choreografii. MAPA wprowadza w ruch myśli wokół pojęć aktywizmu tańca i dziedziny choreografii. Organizatorzy zapraszają do foyer teatru, gdzie przy każdym z piętnastu stolików usiądzie ekspert: artysta, kurator czy teoretyk zajmujący się choreografią. W ciągu półtorej godziny odbędzie się sześć piętnastominutowych rund – rozmów ekspertów z gośćmi spotkania. Uczestnik otrzymuje mapę, na której wyznacza swoją trasę spotkań z wybranymi ekspertami. Dokonuje wyboru, czy chce zadać pytanie ekspertowi, czy usłyszeć jej/jego propozycję tematu. Tematy rozmów ekspertów to ich indywidualne odniesienia się do problematyki cyklu. MAPA oferuje możliwość odbycia indywidualnej podróży po samodzielnie wyznaczonym szlaku w krajobrazie choreografii. Zapisy odbywać się będą w dniu wydarzenia od godziny 17.30 do 18.00. Początek pierwszej rundy o godzinie 18.15. Eksperci i tematy spotkań: – Alex Baczyński-Jenkins: Techno Turian – Anna Nowicka: Zmiana perspektyw – czyli zabawy wzrokiem, gra skojarzeń, widzialne i niewidzialne, choreografia wyobrażonego, śniące ciało, obecność – Edyta Kozak: Aktywizm choreografii zaczyna się w sercu – Izabela Chlewińska: Improwizacja/ intuicja/ niewiadoma jako organiczne elementy tworzenia choreografii – Joanna Leśnierowska: Choreografia jako narzędzie zmiany świata. Czy to w ogóle możliwe? – Joanna Szymajda: Aktywizm publicznej instytucji kultury – Magdalena Zamorska: MIGROWANIE wraz z CHOREOGRAFIĄ (przez słowa, myśli, sytuacje, kolektywy i dyscypliny) – Małgorzata Wdowik: White cube/Black box – Marta Keil: Polityczność tańca – Natalia Sielewicz: Nieregulowany czas pracy. O nowatorskich formach czasu i ekonomii performowania w późnym kapitalizmu – Ramona Nagabczyńska: Granice choreografii – Renata Piotrowska: Polityczność choreografii dziś i jutro. (wg Piotrowskiej i Ciebie) – Weronika Pelczyńska: Taniec i ruch jako nowa potrzeba współczesnego teatru dramatycznego – Ilona Trybuła: Choreografia, jako organizacja zdarzeń oraz aktywność osoby, której wrażliwość, intelekt i intuicja – Wojtek Ziemilski: Formy radości. Dwa źródła teatru i tańca według mojego 10-miesięcznego syna Bilet na 1 rundę: 2 zł. Maksymalna liczba rund: 6. Liczba miejsc ograniczona. *** Aktywizm tańca. Przestrzenie choreografii Kuratorki: Maria Stokłosa/Magdalena Ptasznik/Eleonora Zdebiak. Cykl sześciu prac polskich choreografów: Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, Oli Maciejewskiej, Anny Nowickiej, Magdaleny Ptasznik, Marii Stokłosy i Marty Ziółek. Prezentacji przedstawień towarzyszyć będą kameralne rozmowy, otwarte autorskie warsztaty z twórcami oraz seria tekstów ukazująca się w „Dwutgodnik.com”.   Aktywizm tańca   Mówiąc o choreografii, w kontekście zaproszonych spektakli, odnosimy się do pojęcia aktywizmu – stanowiskagłoszącego pierwszeństwo aktywności i zmiany przed trwałością i stałością. Aktywizm nie odnosi się tutaj do społecznego, politycznego zaangażowania poprzez podejmowanie konkretnej tematyki. Mamy na myśli postawę skupioną na prowokowaniu ruchu i wprowadzaniu w ruch. Choreografia, którą chcemy prezentować przyjmuje jako warunek zmienność i niestabilność. Nie poddaje się jednej konwencji teatralnej, lecz poszukuje i proponuje sposoby ucieleśniania, podążające za logiką konsekwentnych dociekań. Dąży do poszerzania granic form tworzących znaczenia. Prowokuje i aktywuje odmienne sposoby postrzegania i doświadczania ruchu, a przez to ciała, przestrzeni, czasu, przedmiotu i ich wzajemnych relacji. Proponujemy przeniesienie uwagi z tego, co ruch w tańcu może reprezentować, oznaczać, na to jak to robi – jak się formuje i manifestuje, jak ulega zmianie i jak zmienia. Zastanawiamy się jakie są obecnie możliwe pola funkcjonowania choreografii.   Przestrzenie choreografii   Celem prezentowanego cyklu nie jest (prze)formułowanie definicji tańca, lecz zadanie pytania o to, czym taniec może być i co może robić, jaką siłę performatywną manifestuje. Chcemy także bardziej świadomie wprowadzić w obieg i rozwinąć pojęcie choreografii. Choreografia, dosłownie oznaczająca zapisywanie tańca, jest obecnie zawłaszczana przez różne dziedziny – od nauk społecznych, po nauki ścisłe i przyrodnicze. W naukach biologicznych mówi się np. o choreografii molekularnej i komórkowej, w fizyce o tzw. n-body choreography, programiści rozwinęli Web Service Choreography Interface – specyfikację, pozwalającą na opisywanie dynamiki interakcji pomiędzy usługami internetowymi. Andrew Hewitt, w książce Social Choreography: Ideology as Performance in Dance and Everyday Movement odnosi się do choreografii jako metody praktykowania ideologii, natomiast powstały we Frankfurcie Institute of Social Choreography bada, w jaki sposób choreografia może przyczyniać się do powstawania nieszablonowych praktyk i systemów społecznych. W relacji z tańcem choreografia często pozostaje w roli drugoplanowej. Przykładem tego mogą być dopiero niedawno powstałe szkoły choreografii, które przyjmują studentów również bez profesjonalnego wykształcenia tanecznego. Dla nas interesujące jest przeniesienie uwagi z tańca na procesy i praktyki choreograficzne. Choreografię postrzegamy jako technologię działań, komponującą kierunki/ przejawy ruchu w określonych warunkach – nawigującą procesy, formującą akcje, ramującą zdarzenia, organizującą ruch elementów, składających się na tworzoną sytuację. Proponowany przez nas cykl stawia pojęcie choreografii w centrum uwagi. AKTYWIZM TAŃCA to przestrzeń dla choreografii. Facebook: https://www.facebook.com/events/210445039329747/ Nowy Teatr: http://www.nowyteatr.org/pl/event/aktywizm%20ta%C5%84ca Rezerwacje biletów: 22 379 33 33 bow@nowyteatr.org Patronat medialny: taniecPOLSKA.pl, Dwutygodnik.com

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close