Ludzie tańca

Zdjęcie: Anita Wach

Wersja do druku

Udostępnij

Anita Wach – tancerka tańca współczesnego, choreograf, pedagog tańca, instruktorka astanga jogi. Ukończyła instruktorski kurs kwalifikacyjny z zakresu tańca współczesnego (1998, Kielce) i uzyskała dyplom zawodowego tancerza przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich (2001). Pracę zawodową na polu tańca rozpoczęła w Kieleckim Teatrze Tańca. Wieloletnia artystka Śląskiego Teatru Tańca pod kierownictwem Jacka Łumińskiego. Razem z zespołem odbyła kilkuletnie tourneé po Europie i Stanach Zjednoczonych, występowała w Nowym Yorku (Hunter Collage, The Kitchen Theatre), Filadelfii (Swarthmore Collage), Wielkiej Brytanii, Francji (Avignon), Rosji, Czechach, Słowacji i Niemczech. Pod koniec roku 2003 dołączyła do zespołu Teatru Bretoncaffe, współpracując przy produkcji drugiego spektaklu tej grupy, tj. Ś-nić. Następnie brała udział w większości przedstawień zespołu – m.in. Slam.in, Slam.out (2004/2005), Taniec śniącego ciała (2006), Tańcząc Sarę Kane (2007), Manifest jaszczurki (2007), Topinambur (2008) i Ja, Agaue (2010). Niektóre z nich powstały we współpracy choreograficznej z artystką, m.in. Slam.in, Slam.out oraz Ja, Agaue. Natomiast Manifest jaszczurki to spektakl w autorskiej choreografii Wach.

Stypendystka Pro Helvetii (udział w projekcie improwizacyjnym z Thomasem Hauertem, Praga 2003) oraz Mobile Academy (Warszawa 2006). Została także rezydentką Centrum Choreograficznego Zollwerein w Essen (2005). W ramach tej rezydencji została zaproszona do uczestnictwa w projekcie Ewy Jaros Yi-Ya.

Brała udział w wielu międzynarodowych projektach, m.in. w polsko-niemieckim projekcie „Skarbek” w choreografii Tomasz Wygody (niemiecka premiera w Volksbuhne Theater, 2005 polsko-izraelskim projekcie improwizacyjnym Blind-date w Tel-Awiwie (2008, współorganizacja Art Stations Foundation w Poznaniu), interdyscyplinarnym projekcie Israel – Poland Artists Exchange (2008 Instytut Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz Vdance Festiwal Tel Avivie). Ponadto uczestniczyła w międzynarodowym projekcie Casablanca Therapy (2010, DNA, Development of New Art Project, reż. Bojan Jablonowec, Via Negativa Theatre, Lubljana premiery: Lubljana, Budapeszt, Praga, Warszawa, Aarhus).

Wach jest również autorką prac solowych. Pierwszą z nich zrealizowała w ramach pierwszej edycji programu rezydencyjnego dla młodych choreografów Solo Projekt w Starym Browarze w Poznaniu (2006, Arts Astations Foundation). Jej solo Inch 1,5 nie tylko postawiło wysokie wymagania kolejnym rezydentom, ale zostało także zakwalifikowane do udziału w Polskiej Platformie Tańca 2008. Ponadto ma na swoim koncie takie spektakle jak V i weast.com (Warszawska Noc Tańca 2008, Fundacja Ciało/Umysł) z zespołem Vayo, którego wraz z Ewą Jaros jest współzałożycielką.

Od 2011 współpracuje z dawną aktorką Studium Teatralnego w Warszawie, Magdą Tuką. W 2011 w ramach X Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Ciało/Umysł odbył się pokaz work in progress duetu W/RESTLESS w wykonaniu Tuki i Wach, w reżyserii Marcina Cecki. Premiera spektaklu odbyła się wiosną 2012 (koprodukcja Fundacji Ciało-Umysł i Open Latitude) podczas Warszawskiej Sceny Tańca 2012. Przedstawienie inspirowane jest wrestlingiem i zapasami kobiet. W 2013 roku w w Studium Teatralnym w Warszawie miała miejsce premiera kolejnego projektu artystek – Cold Feet (Zimne stopy). Inspiracją przedstawienia jest grecki mit o Orfeuszu i Eurydyce oraz zdjęcie panny młodej, Li Wan, z majowego wydania angielskiej gazety codziennej „The Sun” (2011) oraz osobiste doświadczenia autorki scenariusz. W spektaklu mamy do czynienia z połączeniem ruchu i tańca ze sztukami wizualnymi i z tekste. Wach pełni tu rolę didżejki. Spektakl prezentowany był m.in. we Wrocławiu w ramach IX Mandala Performance Festival (2013).

W 2013 roku Warszawską Sceną Tańca otworzyło najnowsze solo Wach – Oops. Przedstawienie powstało we współpracy ze słoweńskim reżyserem Bojanem Jablanovecem (TeatrVia Negativa). Powstało w ramach udziału artystki w programie modul dance carte blanche dla młodych artystów tańca (producent: Art. Stadion Foundation; współproducenci dance House Ireland/Tanzhaus NRW oraz VIA NEGATIVA . Miało swoje premiery w Ljubljanie, Düsseldorfie (Klopsztanga. Polska bez granic 2012/2013, polski program kulturalny w Nadrenii-Westfalii) I Poznaniu (Stary Browar Nowy Taniec). Ponadto prezentowane było na Festiwalu KRoki (Kraków 2013) i Polskiej Platformie Tańca 2012 (Poznań). Przez redaktoranaczelnego miesięcznika „TEATR”, Jacka Kopcińskiego, Oopszostał uznany za najlepszy spektakl tańca w sezonie 2011/2012. Przedstawienie podejmuje nieustający „dialog” pomiędzy tancerką i sceną, która kwestionuje znaczenieswojego własnego i tancerki istnienia.

Jesienią 2013 roku w ramach Trójmiejskiej Korporacji Tańca w Klubie Żak w Gdańsku odbyła się premiera performansu w reżyserii Anity Wach, z udziałem samej artystki, a także, Magdaleny Jędry, Magdaleny Tuki i Anny Steller, tworzących na potrzeby przedsięwzięcia kwartet patetyczny. Spektakl prezentowany był także w ramach XII Międzynarodowego Festiwalu Ciało/Umysł w Warszawie. Gloria! to minimalistyczny performans i przerysowana choreografia w jednym. Odczuwając nostalgię wobec utraconej emocjonalności w teatrze, ale także i w życiu, artystki poddają się działaniu magicznej mocy przedstawienia.

W maju 2013 roku Wach została drugą rezydentką „maat festival – border line 2013” w Lublinie – platformy dedykowanej tancerzom-solistom. Przez cały rok 2013 w Centrum Kultury w Lublinie w MAAT STUDIO odbyło się osiem rezydencji artystów/tancerzy których praca dokumentowana była przez Patrycję Płanik. Rezultaty pracy w formie prezentacji spektakli i filmów dokumentalnych będzie można obejrzeć podczas kończącego tegoroczny cykl rezydencji festiwalu w dniach 14-17 grudnia 2013. Oprócz Wach rezydentami pierwszej edycji „maat festival – border line” zostali: Magdalena Jędra, Anna Steller, Kaya Kołodziejczyk, Rafał Urbacki, Przemek Kamiński, Korina Kordova, Barbara Bujakowska i Mikołaj Mikołajczyk.

Artystka została uznana przez krytyków tańca za najlepszą tancerkę roku 2008 (ankieta portalu NowyTaniec.PL). Wyróżnienie to nie jest przypadkowe, ponieważ oprócz znakomitej i wyjątkowej techniki tanecznej artystka wyróżnia się bardzo silną osobowością sceniczną. Jej obecność i zaangażowanie trudno jest przeoczyć bez względu na to, czy bierze udział w wieloosobowych projektach (na przykład improwizacje z cyklu Randka w ciemno w poznańskim Starym Browarze), czy prezentuje własne solo. Ciagła oscylacja ruchu i ciała między płynnością, giętkością, rozluźnieniem, a spięciem, połamaniem, wygięciem i deformacją, powoduje, że nie sposób ich jednoznacznie zaklasyfikować, co stymuluje wielopłaszczyznowy odbiór jej tańca. W Inch 1,5 tancerka zmaga się z własnym ciałem, które zdaje się walczyć o zachowanie własnej podmiotowości w cyklu nieprzywidywalnych ruchów i skurczy. Podobna nieprzewidywalność, łączenie izolacji ruchu i tzw. flow, przepływu, są tym, co czyni z Wach jedną z najbardziej interesujących artystek tańca w Polsce.

Oops. Fot. Marta Ankiersztejn.
Oops. Fot. Marta Ankiersztejn.
Oops. Fot. Jakub Wittchen.
Oops. Fot. Jakub Wittchen.
Oops. Fot. Jakub Wittchen.
Oops. Fot. Jakub Wittchen.
Cold Feet. Fot. Marta Ankiersztejn.
Anita Wach (z prawej) w Cold Feet. Fot.Marta Ankiersztejn.
Topinambur. Fot. Jakub Wittchen.
Topinambur.Fot. Jakub Wittchen.
Ja, Agaue.Fot. Jakub Wittchen.
Ja, Agaue. Fot. Jakub Wittchen.
Ja, Agaue. Fot. Jakub Wittchen.
Ja, Agaue. Fot. Jakub Wittchen.

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Wydarzenia

Bibliografia

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close